Ιδέες από το παρελθόν

Κανένα παρελθόν δεν είναι ιδεατό. Αλλά μόνο μέσα από το παρελθόν ξεπροβάλουν ιδέες που δεν είναι λυμφατικές, ιδέες που ρέει αίμα στις φλέβες τους.

~ Nicolas Gomez Davila

Feminist / Nationalist

Η φωτογραφία ανέβηκε από την Hanna Lindholm.

Η Γενιά της Ταυτότητας

Είμαστε οι καιροί που αλλάζουν! Ο άνεμος που σηκώνεται. Η νέα γενιά.

Είμαστε η απάντηση σε εσάς, γιατί είμαστε τα παιδιά σας. Μας ρίξατε σε αυτό τον κόσμο, ξεριζωμένους και αποπροσανατολισμένους, χωρίς να μας πείτε που να πάμε ή που βρίσκεται το μονοπάτι μας.

Καταστρέψατε κάθε τρόπο για να προσανατολιστούμε. Έχετε μετατρέψει την Εκκλησία σε συντρίμμια, έτσι ώστε τώρα μόνο κάποιοι λίγοι από εμάς να βρούμε καταφύγιο στα ερείπια αυτής της κοινότητας.

Έχετε υποτιμήσει την πολιτεία, έτσι ώστε κανείς από εμάς δεν θέλει να την υπηρετήσει πια.

Χωρίσατε την οικογένεια. Το εσωτερικό μας ιδύλλιο βυθίστηκε στο διαζύγιο, την σύγκρουση και την βία.

Υποβάλλατε την αγάπη σε μία απομειωτική αποδόμηση, έτσι ώστε αντί ενός βαθύ δεσμού, έχει απομείνει μόνο το ζωώδες ένστικτο.

Καταστρέψατε την οικονομία έτσι ώστε να κληρονομήσουμε βουνά χρέους!

Αμφιβάλλατε και κριτικάρατε τα πάντα, έτσι ώστε τώρα να μην πιστεύουμε σε τίποτε και σε κανέναν.

Δεν μας αφήσατε καμία αξία και παρόλα αυτά τώρα μας κατηγορείτε ως ανήθικους. Αλλά δεν είμαστε. Είμαστε οι κληρονόμοι αυτής της ουτοπίας και η πραγματικότητά μας μοιάζει πολύ διαφορετική.

Αγοράσατε την ειρήνη σας μέσω του συνεχώς αυξανόμενου χρέους. Σήμερα παρακολουθούμε την ευημερία σας να εξαφανίζεται σε όλη την Ευρώπη.

Για εμάς η πολυπολιτισμική κοινωνία σας δεν σημαίνει τίποτε παρά μίσος και βία.

Στο όνομα της "ανοχής" σας, κυνηγάτε όλους αυτούς που σας επικρίνουν και αποκαλείται αυτούς που κυνηγάτε μη-ανεκτικούς.

Αρκετά ως εδώ!

Οι ουτοπίες σας έχασαν κάθε νομιμοποίηση για εμάς.

Συνειδητοποιήστε επιτέλους ότι δεν ζούμε σε έναν ενοποιημένο κόσμο ή ένα παγκόσμιο χωριό. Οι πόλεμοι, οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι θα είναι πάντα μαζί μας. Αυτός ο κόσμος ποτέ δεν θα είναι ο παράδεισος στη γή.

Οι παραισθήσεις σας κατάφεραν ένα μόνο πράγμα. Ξεριζώσατε τα παιδιά σας. Είμαστε οι χαμένοι, οι άστεγοι.

"Ποίοι είμαστε" ρωτάμε τους εαυτούς μας. Πού πάμε; Έχουμε δει ανάμεσα στις απαντήσεις σας και έχουμε καταλάβει ότι είναι ψέμματα. Δεν είμαστε "ανθρωπότητα" και δεν θέλουμε τον παράδεισο σας.

Έτσι βρίσκουμε τις δικές μας απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις. Γυρνάμε σε αυτό που έχετε δαιμονοποιήσει. Στους εαυτούς μας.

Ψάχνουμε για την ταυτότητά μας και την βρίσκουμε κάτω από τα συντρίμμια της καταστρεπτικής σας οργής. Πρέπει να σκάψουμε βαθιά για να βρούμε ξανά τους εαυτούς μας.

Η ιστορία μας, η πατρίδα μας και ο πολιτισμός μας, μας δίνουν αυτό που μας πήρατε.

Δεν θέλουμε να είμαστε πολίτες του κόσμου. Είμαστε πιο χαρούμενοι με τις χώρες μας.

Δεν θέλουμε το τέλος της ιστορίας, γιατί η ιστορία μας δεν μας δίνει λόγο να παραπονεθούμε.

Δεν θέλουμε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, όπου ο δικός μας πολιτισμός αφήνεται να καεί στο καζάνι.

Είμαστε λιγότερο απαιτητικοί από εσάς, αλλά θέλουμε τόσο πολλά περισσότερα.

Ενώ κυνηγούσατε ουτοπίες ολόκληρη την ζωή σας, εμείς θέλουμε πραγματικές αξίες.

Αυτό που απαιτούμε πραγματικά υπάρχει. Το να το κατέχουμε είναι το πατρογονικό μας δικαίωμα. Δεν επιθυμούμε τίποτε άλλο παρά την κληρονομιά μας και δεν θα ανεχθούμε να το παρακρατείτε περισσότερο.

Είμαστε η απάντηση σε εσάς, και η αποτυχία της ουτοπίας σας.

Γιατί είμαστε η γενιά της Ταυτότητας.

Κράτος - Έθνος

Love your land - Hate the system

Ὤ! Πόλη!

Ὤ! Πόλη! Ἐσὺ τοῦ πράσινου διθάλασσο ὅραμα,
Πατρίδα τῆς Πατρίδας μου, οἱ Σουλτάνοι
Σὲ ντρόπιασαν, ἐμάρανέ σε ὁ Ξεπεσμός.
Ὅμως ὁ Ἀθάνατος Ἀϊτὸς δὲ σὲ ξεχνάει.

Ἀπὸ Βοριᾶ, ἀπὸ Δύση κι ἀπ᾿ Ἀνατολή,
Ἀράδα κράδα δοξαστὴς ρηγάδων τροπαιοφόρων,
Γυρνάει τὶς νύχτες πρὸς ἐσὲ νὰ στάξει δάκρυα πύρινα.
Ἀπάνου ἀπ᾿ τοὺς τάφους τῶν Αὐτοκρατόρων.

~ Κ. Παλαμάς

Περί ισότητας

Δεν μπορούμε να αναρωτηθούμε αν η γυναίκα είναι ανώτερη ή κατώτερη από τον άντρα, όπως και δεν μπορούμε να αναρωτηθούμε άμα το νερό είναι ανώτερο ή κατώτερο από την φωτιά... Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μία γυναίκα η οποία είναι τέλεια ως γυναίκα είναι ανώτερη από έναν άνδρα που δεν είναι τέλειος ως άνδρας, όπως και ένας γεωργός που είναι πιστός στη γη του και εκτελεί σωστά τα καθήκοντα του, είναι ανώτερος από έναν βασιλιά που δεν εκτελεί σωστά τα δικά του καθήκοντα. ~ Julius Evola

Πίσω στα βασικά

Καλησπέρα, μετά από πολύ καιρό.

Ο χώρος είναι σε στάδιο αναβάθμισης. Ως μέρος αυτού, έχω κρατήσει ζωντανές κάποιες επιλεγμένες αναρτήσεις της τριετίας 2007-09, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία, μέχρι και τα τελευταία άρθρα που είχαν ανεβεί αρχές του 2013, έχουν αφαιρεθεί.

Η πραγματικότητα είναι ότι στον πολιτικό στίβο, οι ελπίδες μας στην Ελλάδα και στην Ευρώπη έχουν διαψευστεί. Τα κινήματα που απέκτησαν δύναμη δεν είχαν το θάρρος ή την διάθεση να δράσουν ριζοσπαστικά αλλάζοντας την Ευρώπη και κατέληξαν μέρος του συστήματος και του προβλήματος.

Στην Ελλάδα δεν φαίνεται να υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ. Άνθρωποι που εμπιστευτήκαμε, είτε εξ επιλογής είτε εξ ανάγκης, μόλις γεύτηκαν τους καρπούς του κοινοβουλευτισμού ξέχασαν κάθε ιδέα για την οποία δήθεν νοιάζονταν.

Ως αποτέλεσμα και της οικονομικής κρίσης, πολλές ιδέες μας χαίρουν αυξημένης απήχησης. Έχουν ξεχαστεί βέβαια τα εθνικά θέματα και ο κίνδυνος της λαθρομετανάστευσης, ωστόσο όλο και περισσότεροι στρέφονται σε έναν πιο παραδοσιακό τρόπο ζωής, κατανοούν τις αδυναμίες του κοινοβουλευτισμού και αντιστέκονται στον άκρατο καπιταλισμό.

Ωστόσο αυτή η στάση ζωής τους δεν μετουσιώνεται σε πολιτική επιλογή, αφού δεν υπάρχει κάποιο πολιτικό κίνημα το οποίο μπορεί να τους πείσει και να κερδίσει την υποστήριξη τους. Δεν θα μπω στο τρυπάκι του να εξηγήσω ποιοι δογματισμοί εμποδίζουν τα εθνοκεντρικά κινήματα να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο που ιδεολογικά κινείται όλο και πιο κοντά στις ιδέες τους.

Σε μία τόσο δύσκολη εποχή, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να επιστρέψω στις ιδεολογικές μου ρίζες. Στον γνήσιο εθνικισμό, τον ρομαντισμό, τον εθνοσυντηρητισμό. Στις αξίες της παράδοσης και της ταυτότητας, της αντίστασης και της αντίδρασης. Στην ισχυρη πεποίθηση ότι το κοινωνικό σύνολο που έχουμε ταχθεί να υπηρετούμε και να υποστηρίζουμε είναι σημαντικότερο από τον καθένα από εμάς ξεχωριστά.

Αυτές τις ιδεολογικές ρίζες θα υπενθυμίζω από αυτόν τον χώρο στο εξής, μένοντας όσο το δυνατόν μακρυά από τις πολιτικές εξελίξεις, με την ελπίδα ότι κάποιοι κάπου θα θυμηθούν για ποιον σκοπό αγωνιζόμαστε και κάποιοι άλλοι θα μάθουν ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος.