Εθνικισμός

Ευρωεκλογές - Βουλγαρία

2009-06-12T04:23:00.000+03:00

1. Citizens for European Development of Bulgaria (GERB) 24.36% (+2.38%), 5 έδρες
2. Coalition for Bulgaria 18.5% (BSP) (-2.91%), 4 έδρες
3. Movement for Rights and Freedoms (DPS) 14.14% (-6.12%), 3 έδρες
4. National Union Attack 11.96% (-2.24%), 2 έδρες
5. National Movement for Stability and Progress 7.96% (+1.89%), 2 έδρες
6. Blue Coalition 7.95% (-1.14%), 1 έδρα
7. LIDER 5.7%
8. Order, Lawfulness, Justice 4.67%

Διέψευσε όλες τις δημοσκοπήσεις το εθνικιστικό Ataka και άγγιξε το 12%, αντί του 8%-10% που αναμενόταν. Επικράτησε στις εκλογές η Κεντροδεξιά (+1.24%), χαμένοι το Σοσιαλιστικό BSP (-2.91%) και το κόμμα της τουρκικής μειονότητας (-6.12%), ελαφρά ανεβασμένοι οι Βούλγαροι Φιλελεύθεροι (+1.89%).

Η Βουλγαρία στέλνει στην ευρωβουλή: 6 (+1) Κεντροδεξιούς, 5 Φιλελεύθερους, 4 (-1) Σοσιαλιστές, 2 (-1) Ευρωσκεπτικιστές

Ευρωεκλογές - Βέλγιο

2009-06-11T22:52:00.000+03:00

1. Christian Democratic and Flemish (CD & V) 14.43%, 3 έδρες
2. Open Flemish Liberals and Democrats (Open VLD) 12.75%, 3 έδρες
3. Socialist Party (PS) 10.88%, 3 έδρες
4. Flemish Interest (VB) 9.85%, 2 έδρες
5. Reformist Movement (MR) 9.74%, 2 έδρες
6. Ecolo 8.55%, 2 έδρες
7. Socialist Party Different (sp.a) 8.21%, 2 έδρες
8. New-Flemish Alliance (N-VA) 6.13%, 1 έδρα
9. Humanist Democratic Centre (cdH) 4.99%, 1 έδρα
10. Green! 4.9%, 1 έδρα
11. List Dedecker (LDD) 4.51%, 1 έδρα
12. National Front (FN) 1.33%

Στην τρίτη θέση στους Ολλανδόφωνους τερμάτισε το VB με 15.88% (-7.28%). Η υποχώρηση του οφείλεται στην παρουσία δύο νέων κινημάτων που αγωνίζονται για περισσότερη ανεξαρτησία στην Ολλανδόφωνη Φλάνδρα, το LDD (7.28%) και το κεντροδεξιό N-VA (9.88%). Την πρωτιά κατέκτησε το κεντροδεξιό CD & V με 23.26% (-4.89%) αφήνοντας πίσω το φιλελεύθερο Open VLD με 20.56% (-1.35%). Το Σοσιαλιστικό sp.a τερμάτισε στην τέταρτη θέση συγκεντρώνοντας 13.23% (-4.6%).

Αρκετά διαφορετικά ήταν τα πράγματα στην Γαλλόφωνη Βαλλονία με τους σοσιαλιστές (PS) να επικρατούν με 29.1% (-6.99%). Την δεύτερη θέση κατέλαβε το φιλελεύθερο MR με 26.05% (-1.53%) και την τρίτη, ο κερδισμένος των εκλογών, το Ecolo (22.88%, αύξηση 13.03%). Το Βελγικό FN έφθασε πέμπτο με 3.57%.

Στην Γερμανόφωνη περιοχή τέλος, το κεντροδεξιό CSP επικράτησε με 32.25% (-10.23%).

Το Βέλγιο στέλνει στην ευρωβουλή: 6 Κεντροδεξιούς, 5 (-1) Φιλελεύθερους, 5 (-2) Σοσιαλιστές, 3 Ευρωσκεπτικιστές, 3 (+1) Πράσινους.

Το νέο ισοζύγιο δυνάμεων στο Ευρωκοινοβούλιο

2009-06-11T16:47:00.001+03:00

Μέχρι τώρα συμπεριλαμβάνονται τα αποτελέσματα από εννιά χώρες: Ολλανδία, Γαλλία, Σλοβακία, Ιρλανδία, Κύπρος, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Τσεχία, Μάλτα.

Το γράφημα δεν αποτελεί σύγκριση των ομάδων στο ευρωκοινοβούλιο. Εξυπηρετεί στην αποκάλυψη του ισοζυγίου δυνάμεων σε συγκεκριμένα θέματα, πχ στην Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση.

EPP-ED: Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα
PES: Κόμμα Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Συμπεριλαμβάνονται και κόμματα που δεν ανήκουν στην ομάδα αλλά αναμένετε να μπουν, πχ το Ιταλικό PD.
ALDE: Συμμαχία Φιλελεύθερων και Δημοκρατών, ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου αποτελούμενη κυρίως από Φιλελεύθερα κόμματα.
Greens-EFA: Ευρωπαίοι Πράσινοι και κόμματα μειονοτήτων
EUL-NGL: Κινήματα της Αριστεράς και Άκρας Αριστεράς. Συμπεριλαμβάνονται και κόμματα που δεν ανήκουν επίσημα στην ομάδα αλλά αναμένετε να στηρίξουν τις ίδιες ιδέες στο Ευρωκοινοβούλιο, πχ το Ιρλανδικό SP.
Eurosceptics: Ευρωσκεπτικιστικά κινήματα του εθνικιστικού χώρου (πχ το Γαλλικό FN), του εθνικοσυντηρητικού (πχ το Σλοβακικό LS-HZDS) αλλά και του συντηρητικού (πχ οι Βρετανοί Συντηρητικοί).
Non-Inscrits: Περιλαμβάνονται κινήματα που δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμα σε ποια ομάδα θα ενταχθούν (πχ το Κυπριακό ΔΗ.ΚΟ)

Είναι προφανές ότι συμμαχία όλων των ευρωσκεπτικιστικών κινημάτων δεν δύναται να υπάρξει. Αν και κινούνται όλα στον χώρο της Δεξιάς, οι βάσεις τους είναι πολύ διαφορετικές, όπως και οι θέσεις τους για την Ευρωπαϊκή προοπτική. Σε κάποια βασικά θέματα που έχουν να κάνουν με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ή επιμέρους πολιτικές αναμένεται ότι θα μπορέσουν να ψηφίσουν τουλάχιστον κοινές θέσεις.

Όπως διαμορφώνεται το ευρωκοινοβούλιο, άμα υπήρχε πραγματική θέληση θα μπορούσε να υπάρξει η λειτουργία δύο ομάδων για την επόμενη πενταετία. Στην καλύτερη περίπτωση η mainstream ομάδα των Συντηρητικών με την είσοδο κάποιων εθνικοσυντηρητικών κινημάτων μπορεί να περάσει τους Φιλελεύθερους και να γίνει η τρίτη μεγαλύτερη ομάδα του ευρωκοινοβουλίου, ενώ συγχρόνως θα μπορούσε να υπάρχει μία ομάδα 25-30 ευρωβουλευτών του σκληρού πυρήνα των ευρωσκεπτικιστών, από εθνικιστικά και εθνικοσυντηρητικά κινήματα.

Ωστόσο υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες για την επίτευξη αυτού του στόχου. Οι Βρετανοί Συντηρητικοί πχ, για εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες δύσκολα θα δεχθούν την παρουσία του UKIP στην ίδια πολιτική ομάδα μαζί τους. Το UKIP ωστόσο, ως ένα σχετικά mainstream συντηρητικό κόμμα, δεν θα μπορούσε να ενταχθεί και σε μία πιο σκληρή ομάδα, με αποτέλεσμα οι 13 έδρες του να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Το Ολλανδικό PVV, με τέσσερις έδρες, έχει δηλώσει ότι δεν σκοπεύει να ενταχθεί σε καμία Ευρωπαϊκή ομάδα. Το Ρουμανικό PRM (3 έδρες) έχει γίνει αποδέκτης ρατσιστικών επιθέσεων στο παρελθόν και δύσκολα θα ενταχθεί σε κάποιον σχετικό συνασπισμό ξανά.

Ευρωεκλογές - Μάλτα

2009-06-11T16:27:00.003+03:00

1. Labour Party (PL) 54.77% (+6.35%), 3 έδρες
2. Nationalist Party (PN) 40.49% (+0.73%), 2 έδρες
3. Democratic Alternative (AD) 2.34% (-6.99%)
4. Imperium Europa 1.47% (+0.83%)
5. National Action (AN) 0.64%
6. Libertas 0.12%

Νίκη για τον δικομματισμό ήταν το αποτέλεσμα των εκλογών της Μάλτας. Τα δύο μεγάλα κόμματα ξεπέρασαν το 95% (+7.08%) απορροφώντας τα 3/4 των ψήφων του Πράσινου AD. Στο 0.64% στην πρώτη του συμμετοχή σε ευρωεκλογές έφθασε το AN, χαμηλά κινήθηκε η Libertas στην Μάλτα.

Η Μάλτα στέλνει στην ευρωβουλή: 3 Σοσιαλιστές, 2 Κεντροδεξιούς

Ευρωεκλογές - Τσεχία

2009-06-10T22:51:00.000+03:00

1. Civic Democratic Party (ODS), 31.45% (+1.41%), 9 έδρες
2. Czech Social Democratic Party (CSSD), 22.38% (+13.6%), 7 έδρες
3. Communist Party of Bohemia and Moravia (KSCM), 14.18% (-6.08%), 4 έδρες
4. Christian and Democratic Union – Czechoslovak People's Party (KDU - CSL), 7.64% (-1.97%), 2 έδρες
5. Sovereignity, 4.26%
6. European Democratic Party (Czech Republic) (EDS), 2.88%
7. Public Affairs 2.4%
8. Mayors and Independents – Your Option, 2.28%
9. Green Party 2.06%
10. SNK European Democrats 1.66% (-9.36%)
11. Party of Free Citizens (SSO) 1.26%
...
14. Libertas.cz 0.94%
17. Independent Democrats (NezDem) 0.54% (-7.64%)
21. National Party 0.26%

Στο 0.26% έφθασε το εθνικιστικό National Party, σε μία εκλογική αναμέτρηση πλούσια σε ευρωσκεπτικιστικά κόμματα. Αρκετά ψηλά η Τσεχική Libertas (0.94%), στο 1.26% το SSO που φαίνεται να πρόσκειται στον Václav Klaus. Το NezDem διαλύθηκε (-7.64%), αλλά το ODS που επικράτησε (+1.41%) στην εκλογική αναμέτρηση κάνει ευρωσκεπτικιστική στροφή ακολουθώντας τους Βρετανούς Συντηρητικούς στην νέα Ευρωπαϊκή ομάδα που δημιουργείτε.

Μεγάλη αύξηση για τους Σοσιαλδημοκράτες (+13.6%) που καταλαμβάνουν την δεύτερη θέση, χαμένοι οι κομμουνιστές (-6.08%) και οι ευρωπαϊστές της Κεντροδεξιάς (-11.33%).

Η Τσεχία στέλνει στην ευρωβουλή: 9 (+7) Ευρωσκεπτικιστές, 7 (+5) Σοσιαλιστές, 4 (-2) Αριστερούς, 2 (-12) Κεντροδεξιούς.

Ευρωεκλογές - Ιταλία

2009-06-10T20:13:00.001+03:00

1. The People of Freedom (PdL) 35,26%, 29 έδρες
2. Democratic Party (PD) 26.13%, 21 έδρες
3. Lega Nord (LN) 10.2% (+5.2%), 9 έδρες
4. Italy of Values (IdV) 8% (+5.9%), 7 έδρες
5. Union of the Centre (UdC) 6.51%, 5 έδρες
6. Anticapitalist List (PRC, PdCI and others) 3.38%
7. Left and Freedom (Greens, PS, MpS and SD) 3.12%
8. Bonino-Pannella List 2.42% (+0.2%)
9. Pole of Autonomy (PdA) 2.22%
10. Tricolour Flame (FT) 0.79% (+0.1%)
...
12. Forza Nuova (FN) 0.47%

Μειωμένη θα είναι η εκπροσώπηση των Ιταλών εθνικιστών στο ευρωκοινοβούλιο λόγω της αύξησης του ορίου εισόδου που επέβαλε η Κεντροδεξιά κυβέρνηση και της απορρόφησης των Alternativa Sociale και Alleanza Nazionale από τον σχηματισμό του κ. Μπερλουσκόνι. Στο 2.22% έφθασε το PdA (στο οποίο συμμετείχε και το εθνικοσυντηρητικό La Destra), μακρυά από το όριο εισόδου στην ευρωβουλή. Μικρή αύξηση για την Fiamma Tricolore που άγγιξε το 0.8%, στο 0.47% η Forza Nuova, υπερδιπλασίασε το ποσοστό της η Λίγκα του Βορρά (+5.2%).

Εύκολη επικράτηση για τον Κεντροδεξιό σχηματισμό του Μπερλουσκόνι, δέκα σχεδόν μονάδες υψηλότερα από τον σχηματισμό της Κεντροαριστεράς. Δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την εκπροσώπηση τους τα κόμματα της Αριστεράς και των Πρασίνων.

Η Ιταλία στέλνει στην ευρωβουλή: 35 (+9) Κεντροδεξιούς, 21 (+5) Σοσιαλιστές, 9 (-6) Ευρωσκεπτικιστές, 7 (-5) Φιλελεύθερους

Ευρωεκλογές - Ηνωμένο Βασίλειο

2009-06-10T16:50:00.002+03:00

1. Conservative 27.7% (+1%), 25 έδρες
2. UK Independence (UKIP) 16.5% (+0.3%), 13 έδρες
3. Labour 15.7% (-6.9%), 13 έδρες
4. Liberal Democrat 13.7% (-1.2%), 11 έδρες
5. Green 8.6% (+2.4%), 2 έδρες
6. British National (BNP) 6.2% (+1.3%), 2 έδρες
7. Scottish National Party (SNP) 2.1% (+0.7%), 2 έδρες
8. English Democrats 1.8% (+1.1%)
9. Christian Party/Christian Peoples Alliance 1.6%
10. Socialist Labour (SLP) 1.1%
11. NO2EU 1%
12. Plaid Cymru (PC) 0.8% (-0.1%), 1 έδρα
...
15. UK First (UKF) 0.5%
16. Pro:Democracy-Libertas.eu 0.5%

Το καλύτερο αποτέλεσμα για τα ευρωσκεπτικιστικά κινήματα σημειώθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το εθνικιστικό BNP τρομοκράτησε τα κατεστημένα κόμματα, σημειώνοντας άνοδο 1.3% και εκλέγοντας δύο ευρωβουλευτές, τους πρώτους στην ιστορία του κόμματος.

Το UKIP που πριν ένα μήνα ήταν ξεγραμμένο από όλους, έφθασε και πέρασε (+0.3%) το ποσοστό που είχε συγκεντρώσει το 2004. Αύξηση σημείωσαν οι English Democrats (+1.1%), δείχνοντας ότι θα έχουν μέλλον στην πολιτική σκηνή της χώρας. Σεβαστά ποσοστά για το Christian Party (1.6%), το UKF (0.5%) και την Βρετανική Libertas (0.5%).

Κερδισμένοι οι Συντηρητικοί (+1%) που προσφέρουν μία πιο mainstream ευρωσκεπτικιστική εικόνα στην ευρωβουλή. Σημαντική αύξηση κατέγραψαν και οι Πράσινοι (+2.4%). Στο χαμηλότερο ποσοστό της ιστορίας τους οι κυβερνώντες Εργατικοί, έχασαν και την δεύτερη θέση. Από την συντριβή τους δεν κατάφερε να επωφεληθεί ο κοντινότερος τους πολιτικά χώρος, οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, που κατέγραψαν πτώση 1.2%. Μικρή αύξηση για τα αριστερά εθνικιστικά κινήματα Σκωτίας και Ουαλίας (+0.6%).

Το Ηνωμένο Βασίλειο στέλνει στην Ευρωβουλή: 41 (+29) Ευρωσκεπτικιστές, 13 (-6) Σοσιαλιστές, 11 (-1) Φιλελεύθερους, 5 Πράσινους, 1 (+1) Αριστερό, 1 μη ενταγμένο.

Ευρωεκλογές - Κύπρος

2009-06-09T18:18:00.001+03:00

1. Δημοκρατικός Συναγερμός (ΔΗ.ΣΥ) 35.65% (+7.42%), 2 έδρες
2. ΑΚΕΛ - Αριστερά 34.9% (+7.01%), 2 έδρες
3. Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗ.ΚΟ) 12.28% (-4.81%), 1 έδρα
4. Κ.Σ ΕΔΕΚ 9.85% (-0.94%), 1 έδρα
5. Ευρωπαϊκό Κόμμα (Ευρω.Κο) 4.12% (-6.68%)
...
8. Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ) 0.22%

Το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα επιφύλαξαν οι ευρωεκλογές στην Κύπρο. Τα κόμματα της Κεντροδεξιάς και της Αριστεράς που στηρίζουν την υποχωρητικότητα στο Κυπριακό παρουσίασαν άνοδο 14.43%. Ευχαριστημένοι οι Σοσιαλιστές με την διατήρηση των ποσοστών τους (-0.94%), μεγάλος χαμένος το κόμμα του αείμνηστου προέδρου Παπαδόπουλου (-4.81%). Στα θετικά σημειώνεται μόνο, η συμμετοχή για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες κινήματος με εθνικιστικές βάσεις, του Ε/Σ Ε.ΛΑ.Μ, που συγκέντρωσε 0.22%.

Η Κύπρος στέλνει στην Ευρωβουλή: 2 (-1) Κεντροδεξιούς, 2 Αριστερούς, 1 (+1) Σοσιαλιστή, 1 μη ενταγμένο.

Ευρωεκλογές - Ιρλανδία

2009-06-09T15:23:00.003+03:00

1. Fine Gael (FG) 29.13% (+1.33%), 4 έδρες
2. Fianna Fáil (FF) 24.08% (-5.42%), 3 έδρες
3. Labour Party 13.92% (+3.42%), 3 έδρες
4. Independents 11.36% (-4.16%), 1 έδρα
5. Sinn Féin (SF) 11.24% (+0.12%)
6. Libertas 5.62%
7. Socialist Party (SP) 2.76% (+1.46%), 1 έδρα
8. Green Party (GP) 1.89% (-2.41%)

Δεν τα κατάφερε ο Declan Ganley τελικά, να εκλεγεί ευρωβουλευτής με την Ιρλανδική Libertas. Το 5.62% είναι το μεγαλύτερο ποσοστό της Libertas πανευρωπαϊκά, εντυπωσιακό για μία χώρα που στηρίζεται μόνο σε παραδοσιακά κόμματα με ιστορία δεκαετιών, αλλά όχι αρκετό για το ευρωκοινοβούλιο.

Κατέρρευσε το κυβερνών κόμμα FF (-5.42%) ενώ υποχώρησαν σημαντικά και οι Πράσινοι (-2.41%). Ικανοποιημένοι η Κεντροδεξιά (+1.33%) και οι Σοσιαλιστές (+3.42%), άνοδο σημείωσε και η Αριστερά (+1.58%).

Η Ιρλανδία στέλνει στην ευρωβουλή: 4 (-1) Κεντροδεξιούς, 4 (-1) Φιλελεύθερους, 3 (+2) Σοσιαλιστές, 1 Αριστερό.

Ευρωεκλογές - Σλοβακία

2009-06-09T11:05:00.000+03:00

1. Direction – Social Democracy (Smer) 32.02% (+15.12%), 5 έδρες
2. Slovak Democratic and Christian Union – Democratic Party (SDKU - DS) 16.99% (-0.11%), 2 έδρες
3. Party of the Hungarian Coalition (SMK - MPK) 11.34% (-1.86%), 2 έδρες
4. Christian Democratic Movement (KDH) 10.87% (-5.33%), 2 έδρες
5. People's Party – Movement for a Democratic Slovakia (LS - HZDS) 8.98% (-8.02%), 1 έδρα
6. Slovak National Party (SNS) 5.56% (+3.55%), 1 έδρα
7. Freedom and Solidarity (SAS) 4.72%
8. Green Party (SZ) 2.11%

Οι Σοσιαλιστές (+15.12%) και οι Εθνικιστές (+3.55%) είναι οι νικητές των ευρωεκλογών στην Σλοβακία αυξάνοντας τα ποσοστά τους, παρά το ότι και οι δύο συμμετέχουν στον κυβερνητικό σχηματισμό. Μεγάλη υποχώρηση για το εθνικοσυντηρητικό LS - HZDS (-8.02%) και τα κεντροδεξιά κόμματα (-7.3%).

Η Σλοβακία στέλνει στην ευρωβουλή: 6 (-2) Κεντροδεξιούς, 5 (+2) Σοσιαλιστές, 2 (-1) Ευρωσκεπτικιστές.

Ευρωεκλογές - Γαλλία

2009-06-09T01:52:00.002+03:00

1. Union for a Popular Movement - New Centre (UMP - NC) 27.8% (+11.16%), 29 έδρες
2. Socialist Party (PS) 16.48% (-12.42%), 14 έδρες
3. Europe Écologie 16.28% (+8.87%), 14 έδρες
4. Democratic Movement (MoDem) 8.4% (-3.56%), 6 έδρες
5. National Front (FN) 6.3% (-3.31%), 3 έδρες
6. Left Front (PCF - PG - GU) 6% (+0.12%), 4 έδρες
7. New Anticapitalist Party (NPA) 4.9%
8. Libertas 4.6% 1 έδρα
9. Independent Ecological Alliance (ΑΕΙ) 3.63%
10. Arise the Republic (DLR) 1.77%

Άσχημο αποτέλεσμα επιφύλαξαν οι ευρωεκλογές για το σημαντικότερο ευρωπαϊκό εθνικιστικό κίνημα, το Front National. Όπως και σε άλλες χώρες, η μετακίνηση της Κεντροδεξιάς ρητορικής ακόμα πιο Δεξιά κατάφερε να βάλει φραγμό στα γνήσια εθνικά κινήματα. Υποχώρησε το FN (-3.31%), χαμηλά κινήθηκε η Libertas, σεβαστό 1.77% για το DLR.

Νικητές των εκλογών η Κεντροδεξιά (+11.16%) και οι Πράσινοι (+8.87%). Μεγάλοι χαμένοι και στην Γαλλία οι Σοσιαλιστές (-12.42%). Ελαφρά άνοδος για την Αριστερά που άγγιξε το 11%, σημαντική πτώση για τον κεντρώο σχηματισμό του Μπαϋρού (-3.56%).

Η Γαλλία στέλνει στην ευρωβουλή: 29 (+12) Κεντροδεξιούς, 14 (-17) Σοσιαλιστές, 14 (+8) Πράσινους, 6 (-5) Φιλελεύθερους, 4 (-6) Ευρωσκεπτικιστές, 4 (+1) Αριστερούς.

Ευρωεκλογές - Ολλανδία

2009-06-06T00:08:00.002+03:00

Τελικά αποτελέσματα:

1. Christian Democratic Appeal (CDA) 19.9% (-4.5%), 5 έδρες
2. Party for Freedom (PVV) 17%, 4 έδρες
3. Dutch Labour Party (PvdA) 12.1%, (-11.5%), 3 έδρες
4. People's Party for Freedom and Democracy (VVD) 11.4% (-1.8%), 3 έδρες
5. Democrats 66 (D66) 11.3% (+7.1%), 3 έδρες
6. GreenLeft (GL) 8.8% (+1.4%), 3 έδρες
7. Socialist Party (SP) 7.1% (+0.1%), 2 έδρες
8. ChristenUnie-SGP (CU-SGP) 6.9% (+1%), 2 έδρες
...
12. Libertas 0.3%

Επικράτηση των εθνικιστών είχαμε στα πρώτα επίσημα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Στο 17% τερμάτισε το PVV στην πρώτη του συμμετοχή σε ευρωεκλογές. Άνοδο σημείωσαν τα φιλελεύθερα κόμματα (+5.3%), οι Πράσινοι (+1.4%) και οι Ευρωσκεπτικιστές του CU-SGP (+1%). Διασώθηκε η Αριστερά συγκρατώντας τα ποσοστά της, σημαντικότατη πτώση 4.5 ποσοστιαίων μονάδων για την Κεντροδεξιά και συντριβή για τους σοσιαλιστές (-11.5%).

Η Ολλανδία στέλνει στην ευρωβουλή: 6 (+4) Ευρωσκεπτικιστές, 6 (+1) Φιλελεύθερους, 5 (-2) Κεντροδεξιούς, 3 (-4) Σοσιαλιστές, 3 (-1) Πράσινους, 2 Αριστερούς.

Ευρωεκλογές - Τα πρώτα αποτελέσματα

2009-06-05T16:09:00.004+03:00

Ολλανδία

Στην δεύτερη θέση βρίσκεται σύμφωνα με τα exit polls το Κόμμα της Ελευθερίας, συγκεντρώνοντας λίγο πάνω από 15%. Πρόκειται για το καλύτερο ποσοστό που συγκεντρώνουν εθνικιστές σε ευρωεκλογές στην Ολλανδία και το υψηλότερο ποσοστό στην ιστορία του συγκεκριμένου κόμματος σε οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση.

Η Χριστιανική Ένωση φαίνεται να συγκεντρώνει περίπου 7.4%, με 1.5% αύξηση συγκριτικά με τις ευρωεκλογές του 2004. Η Ολλανδική Libertas αντιθέτως, δεν καταφέρνει να μπει στο ευρωκοινοβούλιο.

Άμα επιβεβαιωθούν τα exit polls η Ολλανδία στέλνει στο ευρωκοινοβούλιο: 6 Ευρωσκεπτικιστές, 6 Φιλελεύθερους, 5 Κεντροδεξιούς, 4 Σοσιαλιστές, 2 Πράσινους και 2 Αριστερούς.

Ηνωμένο Βασίλειο

Η δημοσίευση exit polls πριν από την Κυριακή είναι απαγορευμένη στο Η.Β. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις το BNP βρίσκεται περίπου στο 5% και διατηρεί πιθανότητες να εκλέξει έναν ευρωβουλευτή.

Το UKIP, που πριν ένα μήνα φαινόταν ότι θα συγκεντρώσει λιγότερους από τους μισούς ψήφους σε σχέση με το 2004, έχει ανακάμψει εντυπωσιακά και είναι πιθανόν να επαναλάβει τον θρίαμβο της εκλογής 12 ευρωβουλευτών.

Την πρώτη θέση έχουν κλειδώσει οι Συντηρητικοί, δέκα ποσοστιαίες μονάδες μπροστά από τους μεγάλους χαμένους των εκλογών, τους Εργατικούς. Αναμένεται να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 24 έδρες για το νέο ευρωσκεπτικιστικό μπλοκ που θα δημιουργήσουν.

Η Βρετανική Libertas και οι English Democrats συγκεντρώνουν από μία ποσοστιαία μονάδα, αξιοπρόσεκτο ποσοστό αλλά όχι ικανό να τους στείλει στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο 1% βρίσκεται και το Χριστιανικό Κόμμα ενώ πιο χαμηλά αναμένεται να βρεθεί το United Kingdom First.

Το Σκωτσέζικο SNP και οι Ουαλοί Plaid Cymru τέλος, αυξάνουν την δύναμη τους στο 4% συνολικά.

Ιρλανδία

Στην μόνη χώρα στην οποία ολοκληρώνεται εκλογική αναμέτρηση σήμερα, η Ιρλανδική Libertas διατηρεί ελάχιστες πιθανότητες για την εκλογή ενός ευρωβουλευτή.

30 χρόνια από την ίδρυση του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος (ΕΝ.Ε.Κ.)

2009-05-13T03:28:00.004+03:00

του Σπύρου Παπαδόπουλου

Ο μήνας Μάιος είναι ο μήνας των λουλουδιών η φύση ομορφαίνει από τους ανθούς τα χρώματα και τις ευωδιές. Αυτός ο μήνας, ο Μάιος, είναι όμως και ο μήνας των Ελλήνων εθνικιστών! Αυτόν τον μήνα, τον Μάιο, επέλεξαν, ή μάλλον έφεραν έτσι οι συγκυρίες πριν από ακριβώς 30 χρόνια, νέοι απ’ όλη την Ελλάδα να δημιουργήσουν τον δικό τους ιδεολογικό και πολιτικό φορέα, αφού λίγους μήνες πριν ένοιωσαν στο πετσί τους και πολύ περισσότερο στην ψυχή τους την προδοσία και τον πολιτικό κυνισμό του παλαιοκομματισμού μέσα στον πολιτικό φορέα που αγωνίστηκαν σαν νεολαία του, την «Εθνική Παράταξη» το 1977 κόντρα στην Ν.Δ. του «εθνάρχη» Καραμανλή αλλά και απέναντι σε όλο το μεταπολιτευτικό κατεστημένο, δίνοντας μέσα σ’ ένα μόνο μήνα απίστευτους αγώνες μέρα-νύχτα στο δρόμο οργώνοντας την Ελλάδα και οργανώνοντας μια νεολαία (Ε.Ν.Ε.Π.) που όμοια της δεν υπήρχε σε μαζικότητα και παλμό η οποία και πήρε στις πλάτες της τον εκλογικό αγώνα φέρνοντας ποσοστό 7% και εκλέγοντας 5 βουλευτές που έμελε όμως να γίνουν οι εφιάλτες τον αγώνα των νέων, αφού όχι μόνο δεν προχώρησαν σε οργάνωση του κόμματος, με αποτέλεσμα η νεολαία – Ε.Ν.Ε.Π. να είναι το κόμμα, αλλά με πρωτοστάτη και αποστάτη τον φαύλο και παλαιοκομματικό βουλευτή και κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της Ε.Π. Σπύρο Θεοτόκη διέλυσαν το κόμμα προσκυνώντας τον Καραμανλή και προσχωρώντας στην Ν.Δ.!

Οι λεπτομέρειες αυτής της προδοσίας δεν έχουν παρά ιστορική και μόνο σημασία που θα χρειάζονταν βιβλίο ολόκληρο για να καταγραφούν, εκείνο που έχει όμως ιδιαίτερη σημασία είναι ότι η ηγεσία της νεολαίας καθώς και το μεγαλύτερο κομμάτι της, μετά από την αναμενόμενη «φράξια» που έστησαν τα όργανα του Θεοτόκη και κατ’ επέκταση του πολιτικού κατεστημένου, αποφάσισαν να κάνουν την δική τους οριστική ΡΗΞΗ με τα πολιτικά τζάκια δημιουργώντας τον δικό τους φορέα. Η νεανική «τρέλα» οδήγησε τους νέους Έλληνες εθνικιστές στην χώρα του Ιάσονα και της Αργούς (στο Βόλο) στις 6 Μαΐου του 1979 προκειμένου να φτιάξουν την δική τους «Αργώ», το δικό τους πλήρωμα που θα τους οδηγούσαν στην δική τους «Κολχίδα», στο δικό τους «Χρυσόμαλλο δέρας»!

Τίποτε σ’ αυτή την ζωή δεν είναι τυχαίο! Ο φορέας τους θα έπρεπε να εκφράζει την ενότητα (ΕΝΙΑΙΟ), η ιδεολογία τους θα έπρεπε να εκφράζει την φυσική τάση των ανθρώπων και των εθνών (ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ) και επειδή το κόμμα δεν εκφράζει την ελεύθερη βούληση, ελεύθερων ανθρώπων το ΚΙΝΗΜΑ ολοκλήρωσε τον τίτλο του νεανικού φορέα, ΕΝΙΑΙΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ (ΕΝ.Ε.Κ.).

Το δεύτερο σημαδιακό όσο και προφητικό για την εποχή εκείνη σύνθημα που αναρτήθηκε στην αίθουσα του ιδρυτικού συνεδρίου ήταν το «Προοπτική 2000»! Κάπου εκεί οριοθέτησαν οι νέοι τότε Έλληνες εθνικιστές την χρονική περίοδο της μεγάλης και τελικής πορείας προς την οριστική σύγκρουση με το πολιτικό κατεστημένο και τον παγκόσμιο σιωνισμό που είχε στοχοποιήσει τον Ελληνισμό και μεθόδευε την εξαφάνισή του. Μέχρι τότε, ο ρόλος του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ήταν η δημιουργία πολιτικού πατριωτικού κλίματος, η εκπαίδευση πολιτικών στελεχών, η ανάδειξη ιστορικών επετείων, η προβολή προσωπικοτήτων του νέου ελληνισμού (Ι.Δραγούμης, Π.Γιαννόπουλος, Ι.Συκουτρής, Ι.Μεταξάς, Γρίβας Διγενής κ.α.), η οργάνωση των νέων σε πυρήνες στα σχολεία, σε τοπικές οργανώσεις, η παρέμβαση όπου ήταν εφικτό σε συνδικαλιστικούς φορείς, στην τοπική αυτοδιοίκηση κ.λπ. θέτοντας παράλληλα και έναν μεγάλο πολιτικό στόχο, την συμμετοχή κάθε φορά στις ευρωεκλογές πιστεύοντας ότι αποστολή ενός Έλληνα εθνικιστή στο ευρωκοινοβούλιο ήταν τόσο μέσα στα θεσμικά όργανα, όσο και απευθυνόμενος στους λαούς της Ευρώπης να αποτελέσει έναν σύγχρονο κοσμοκαλόγερο, έναν νέο Κοσμά Αιτωλό με στόχο την αφύπνιση των λαών της Ευρώπης και την στροφή τους στις αξίες και τις παραδόσεις του ελληνικού πνεύματος και του ελληνικού τρόπου Ζωής, ότι στην δεξαμενή του αστείρευτου ελληνικού πνεύματος και στις πραγματικές τους ρίζες θα έπρεπε να στραφούν τα έθνη της Ευρώπης και ενωμένοι να αντισταθούμε στην αλλοτρίωση του πολιτισμού και της εθνική ιδιαιτερότητας που μεθόδευαν και υλοποιούσαν οι δυνάμεις της παρακμής και του σιωνισμού.

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»! Αυτό ήταν το τρίτο σύνθημα που αναρτήθηκε στην αίθουσα του ιδρυτικού μας συνεδρίου και απευθυνόταν σε όλους εκείνους που κιότεψαν, που πρόδωσαν ιδέες και αξίες για να βολευτούν, σ’ αυτούς που συνοδοιπόρησαν με τους φαύλους παλαιοκομματικούς εναντίον της πατρίδος και του Ελληνισμού, σ’ αυτούς που έγιναν προσωπολάτρες και γλείφτες πολιτικών τζακιών, σε όσους πλούτιζαν εκμεταλλευόμενοι τον ιδρώτα και το αίμα του ελληνικού λαού.

6 Μαΐου 1979, Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα. Τα δέκα και πλέον χρόνια ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής παρουσίας του δεν είναι εύκολο να καταγραφούν παρά με συστηματική έρευνα σε πολλούς-πολλούς τόμους! Οι συνθήκες και οι πολιτικές συγκυρίες εκείνης της εποχής, πριν 30 χρόνια, διαφέρουν πολύ από το σήμερα. Τότε το ζητούμενο δεν ήταν τόσο η μαζικοποίηση και το εκλογικό αποτέλεσμα όσο η ανεύρεση, εκπαίδευση και ανάδειξη αγωνιστών πρώτης γραμμής, τα γκεσέμια, οι επαναστάτες, οι συνεπείς ιδεολόγοι, αυτοί που θα κληθούν στο μέλλον να τραβήξουν το βάρος ενός άλλου σκληρού αγώνα. Η τακτική του πολιτικού ανταρτοπόλεμου που είχε επιλέξει το νεαρό τότε ΚΙΝΗΜΑ έπληξε ένθεν και ένθεν το κόμμα των πολιτικών κομμάτων (έτσι το αποκαλούσαμε) δημιουργώντας ρωγμές στο σύστημα, τις συνέπειες των οποίων σήμερα τις εισπράττουμε όσοι τις αντιλαμβανόμαστε;

Αν με ρωτήσετε αν ο Μάιος του 1979 άξιζε τον κόπο χωρίς σκέψη θα απαντούσα ΝΑΙ! Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος, πολύ περισσότερο ο αγώνας νέων ανθρώπων! Τα μηνύματα εκείνης της εποχής αποτελούν την αναγκαιότητα του σήμερα:

* Δίνουμε πρόσωπο στο χάος, το πρόσωπό μας
* Η αυριανή Ελλάς ανήκει σ’ εμάς, είμαστε οι δημιουργοί της
* Στα χέρια των νέων ο αγώνας
* Οι γόρδιοι δεσμοί δεν λύνονται, κόβονται!
* ΝΑΙ στην Ευρώπη των Εθνών, ΟΧΙ των πολυεθνικών
* Λαέ πολέμα σε πνίξανε στο ψέμα!
* Συνοδοιπόροι και μπολσεβίκοι, αυτή η γη δεν σας ανήκει
* Δεκέμβριος ’44: θυμάσαι ή κοιμάσαι;
* ΟΧΙ στη λήθη, είναι παραμύθι
* ΟΧΙ στην αναγνώριση των φονιάδων
* Ζήτω ο Έλληνας εργάτης
* Κύπρος ’74: την πούλησαν για να ξαναγυρίσουν
* Σλαύοι: κάτω τα χέρια απ’ τη Μακεδονία
* Στον τοίχο οι εμπρηστές!
* Παιδεία εθνική, όχι κομματική
* Αντισταθείτε στην εξαθλίωση
* Λαέ θυμήσου τη σκλάβα αδελφή σου
* Η Βόρειος Ήπειρος είναι Ελληνική!
* Μόνο συνεχείς αγώνες χτίζουν Έθνη για αιώνες
* Λαός - Στρατός - Εθνικισμός

Τα πιο πάνω ήταν μερικά μόνο από τα συνθήματα που βγαλμένα μέσα από την αστείρευτη δεξαμενή του ελληνικού ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ κοσμούσαν αφίσες, πανό κ.λπ. δίνοντας το στίγμα της ιδεολογικής ταυτότητας και της πολιτικής προέκτασης στον καθημερινό, επίμονο, επίμονο και ανυποχώρητο αγώνα των νέων εθνικιστών ανοίγοντας τα πρώτα μονοπάτια που οδήγησαν στο σήμερα και θα οδηγήσουν και στο Αύριο τον Ελληνισμό.

Στην παρούσα επιγραμματική αναφορά με προέτρεψε ο γνωστός για τον συναισθηματικό του κόσμο συναγωνιστής μου Γιάννης Γιαννάκενας με τον οποίο βρεθήκαμε στο ίδιο μετερίζι αγώνος εκείνα τα χρόνια που σημάδεψαν ανεξίτηλα τον μετέπειτα τρόπο ζωής μας αφού ο Εθνικισμός σε πείσμα των αδαών και ημιμαθών για μας δεν είναι ιδεολογία, αλλά τρόπος ζωής!

Όμως επειδή κανείς δεν προκύπτει από παρθενογένεση οφείλω να καταθέσω εδώ ότι πριν ιδρύσεως του ΕΝ.Ε.Κ. προϋπήρξαν εθνικιστικές οργανώσεις, κινήσεις κ.λπ. που έβαζαν καθένας το δικό του θεμέλιο λίθο, όπως και στην μετά ΕΝ.Ε.Κ. εποχή αξιόλογες προσπάθειες συνέχισης και διατήρησης της εθνικιστικής φλόγας. Το ΕΝ.Ε.Κ. όμως υπήρξε ένα πραγματικό νεανικό λαϊκό ΚΙΝΗΜΑ το οποίο χάραξε τους ορίζοντες του νέου Ελληνισμού, άνοιξε τα μονοπάτια αγώνος που θα οδηγούσαν στη λευτεριά και στην ανατροπή του κατεστημένου της παρακμής, υπέδειξε την τακτική του πολιτικού ανταρτοπόλεμου, δημιούργησε ιδεολογικό πλαίσιο που «δόγμα του» ήταν ότι ο Εθνικισμός δεν είναι δόγμα, αλλά δύναμις θελήσεως και καθημερινού αγώνος, έφτιαξε στελέχη και συνειδήσεις Ελληνικές, οριοθέτησε την προοπτική και προσδιόρισε τον στρατηγικό στόχο που ήταν η εξουσία όχι όμως σαν αυτοσκοπός αλλά σαν μέσον για την επίτευξη των μεγάλων προσδοκιών και οραμάτων του Ελληνισμού, και τέλος, της εκπλήρωσης της οικουμενικής αποστολής και του προορισμού των Ελλήνων που είναι ο εξανθρωπισμός της οικουμένης!

Ο ιστορικός κύκλος του ΕΝ.Ε.Κ έκλεισε εδώ και πολλά χρόνια, οι μαθητές του όμως σκόρπισαν σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του Ελληνισμού, υπάρχουν, διδάσκουν ενεργούν για τον Ελληνισμό, στρατευμένοι σε νέο μετερίζι συνεχίζουν τον αδιάκοπο πεισματικό αγώνα πιστοί στον όρκο τους και αποφασισμένοι να υλοποιήσουν τα οράματά τους φθάνοντας στον στρατηγικό τους στόχο. Για να δώσουμε πρόσωπο στο χάος πρέπει να φέρουμε πιο γρήγορα το μέλλον! Είμαστε δύναμις!

Ευρωεκλογές - Ρουμανία

2009-05-09T11:11:00.001+03:00

Δύσκολη προβλέπετε η εκλογική αναμέτρηση στην Ρουμανία, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα να γίνουν προβλέψεις.

Το κόμμα Μεγαλύτερη Ρουμανία (PRM) παλεύει για την εκλογή ενός ή δύο ευρωβουλευτών. Με αναγκαίο ποσοστό για την είσοδο στην ευρωβουλή το 5%, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν το PRM να συγκεντρώνει 5%-7%. Κανείς ωστόσο δεν ξεχνά τις ευρωεκλογές του 2007, όταν ενώ οι δημοσκοπήσεις το παρουσίαζαν στο 5%-6%, τελικά έμεινε στο 4.15% και εκτός του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.

Πιο δύσκολα είναι τα πράγματα για το κόμμα Νέα Γενιά (PNG-CD). Αν και ανεβασμένο τις τελευταίες μέρες, δεν φαίνεται ικανό να "πιάσει" το όριο του 5%. Στις εκλογές του 2007 είχε μείνει οριακά έξω, συγκεντρώνοντας το 4.85% των ψήφων.

Ανοιχτή είναι η μάχη για την επικράτηση στην Βουλγαρία, με το κεντροδεξιό PDL να συγκεντρώνει 30%-33% στις δημοσκοπήσεις. Στο 30%-31% έχει σταθεροποιηθεί ο συνασπισμός του σοσιαλδημοκρατικού PSD με το μικρό Συντηρητικό Κόμμα (PC), ενώ το κόμμα της Ουγγρικής μειονότητας φαίνεται να κερδίζει και πάλι την εκπροσώπηση του, συγκεντρώνοντας 6%-7%.

Ο λαός της Ρουμανίας επιλέγει τους 33 εκπροσώπους του την Κυριακή, 7 Ιουνίου.

Ευρωεκλογές - Ιταλία

2009-05-08T11:55:00.000+03:00

Οι εκλογές στην Ιταλία είναι από τις σημαντικότερες στην Ευρώπη, αφού η χώρα εκλέγει 72 ευρωβουλευτές. Συγχρόνως, λόγω και των πολλών κομμάτων, είναι και από τις πιο περίπλοκες.

Το 2004, 15 από τις 78 (τότε) έδρες είχαν καταλήξει σε εθνικιστικά (και "εθνικιστικά") κινήματα. Μερικά χρόνια αργότερα ωστόσο η Εθνική Συμμαχία (9 έδρες) και η Alternativa Sociale (1 έδρα) προσχώρησαν στον κεντροδεξιό συνασπισμό του Silvio Berlusconi, μειώνοντας την εθνικιστική παρουσία δραματικά.

Τα πιο αξιοπρόσεκτα κινήματα που συμμετέχουν στην προσεχή εκλογική αναμέτρηση είναι:

Η Λίγκα του Βορρά (LN) έχει αλλάξει θέσεις επανειλημμένως για όλα τα θέματα. Αν και μοιάζει όλο και περισσότερο με ένα κεντροδεξιό σχηματισμό (πολλοί θεωρούν ότι κάποια στιγμή στην επόμενη πενταετία θα ενταχθεί στο κεντροδεξιό κόμμα του Berlusconi) συνεχίζει να ανήκει στην Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών (UEN). Στις ερχόμενες εκλογές αναμένεται να συγκεντρώσει περίπου 10% και να εκλέξει 8-9 βουλευτές (έναντι τεσσάρων το 2004).

Η Ιταλία των Αξιών (IdV) είναι ένα κεντροαριστερό κόμμα. Στο ευρωκοινοβούλιο ανήκει στην ομάδα των Φιλελεύθερων αν και δεν φαίνεται να υπάρχουν κοινά μεταξύ τους. Λόγω της ρητορικής της IdV, κυρίως σε θέματα Νόμου και Τάξης, χαρακτηρίζεται ως ακροδεξιό κόμμα από μερικούς. Οι δημοσκοπήσεις το εμφανίζουν στην τέταρτη θέση, με περίπου 8% και 7 έδρες.

Η Ένωση Χριστιανών και Δημοκρατών του Κέντρου (UDC) είναι το κυρίως κοινωνικά συντηρητικό κόμμα της Ιταλίας, με την αντίθεση του σε θέματα αμβλώσεων και ομοφυλοφιλίας να είναι από τις σημαντικότερες θέσεις του. Αναμένεται να συγκεντρώσει περίπου 6%, και λόγω της αύξησης του εκλογικού μέτρου στο 4%, είναι το τελευταίο κόμμα που σίγουρα κερδίζει την συμμετοχή του στο Ευρωκοινοβούλιο. Ανήκει στο κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (EPP).

Εκτός Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου καταφέρνει να κρατήσει ο Silvio Berlusconi τις πιο καθαρές φωνές της Ιταλικής πολιτικής σκηνής, με την αύξηση του εκλογικού μέτρου. Η Δεξιά (La Destra) συμμετέχει στον Polo dell'Autonomia μαζί με διάφορα άλλα κόμματα, τα οποία ωστόσο συνολικά βρίσκονται περίπου στο 3%. Fiamma Tricolore και Forza Nuova δεν εμφανίζονται στις δημοσκοπήσεις, έχοντας λιγότερο από 1% το καθένα.

Το κεντροδεξιό PdL αναμένεται να συγκεντρώσει περίπου 40% και το κεντροαριστερό PD να υποχωρήσει στο 26% (πέντε ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2004). Η Άκρα Αριστερά βρίσκεται στο 3.5%-4%, στα όρια του να κερδίσει την εκπροσώπηση της στο ευρωκοινοβούλιο, έστω και με τις μισές έδρες σε σχέση με το 2004.

Η παρουσία των Ιταλών ευρωσκεπτικιστών θα είναι μειωμένη για δύο λόγους: (1) Η προσχώρηση της Εθνικής Συμμαχίας στο PdL και στο EEP και (2) η αύξηση του ορίου εισόδου στο ευρωκοινοβούλιο στο 4%. Ποσοστιαία δεν υπάρχει σημαντική μείωση ούτε των εθνικιστών ούτε του ευρύτερου ευρωσκεπτικιστικού χώρου. Για τους δύο πιο πάνω λόγους ωστόσο, θα υπάρξει μειωμένη εκπροσώπηση στο ευρωκοινοβούλιο, κατά 6-7 έδρες.

Οι εκλογές για τους 72 εκπροσώπους της Ιταλίας θα διεξαχθούν στις 6 και 7 Ιουνίου.

Ευρωεκλογές - Ουγγαρία

2009-05-07T18:15:00.000+03:00

Μία δύσκολη αναμέτρηση πλησιάζει στην Ουγγαρία, με τα εθνικιστικά κινήματα ίσως να μην κερδίζουν αλλά σίγουρα να μην χάνουν.

Το Κίνημα για μία Καλύτερη Ουγγαρία (Jobbik) είναι το μόνο εθνικιστικό κόμμα της χώρας με ρεαλιστική πιθανότητα να εκλέξει έναν ευρωβουλευτή. Με αιχμή του δόρατος την αντίθεση του στην Συνθήκη της Λισαβόνας και την σημερινή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Jobbik φιλοδοξεί να ξεπεράσει το 4% που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις, στην πρώτη του συμμετοχή σε ευρωεκλογές.

Το κόμμα Ουγγρική Δικαιοσύνη και Ζωή (MIEP), κύριος εκπρόσωπος του εθνικού χώρου της Ουγγαρίας τα τελευταία 15 περίπου χρόνια, έχοντας χάσει την πρωτοκαθεδρία του χώρου από το Jobbik, θα μείνει και πάλι εκτός Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Στις ευρωεκλογές του 2004 το MIEP είχε συγκεντρώσει 2.35%, ενώ στα ίδια ποσοστά κινείται και στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις.

Μεγάλος νικητής των επερχόμενων ευρωεκλογών θα είναι ο κεντροδεξιός συνασπισμός Fidesz - KDNP, με περίπου 65%. Το Σοσιαλιστικό MSZP θα τερματίσει δεύτερο με 20%-25% (απώλειες 10%-15% σε σχέση με το 2004). Μόνο αυτά τα δύο κόμματα εξασφαλίζουν την εκπροσώπηση τους στο ευρωκοινοβούλιο σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, αφού το φιλελεύθερο SLDSZ με δύο βουλευτές σήμερα, υποχωρεί στο 2%-4%, και το κεντροδεξιό MDF, με έναν ευρωβουλευτή, υποχωρεί περίπου στο 2%.

Σε ένα τέτοιο πολιτικό σκηνικό, το ότι το Jobbik έχει καταστεί το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα της Ουγγαρίας σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, είναι από μόνο του επιτυχία. Άμα καταφέρει να αγγίξει το 5%, θα είναι η πρώτη φορά που η Ουγγαρία εκλέγει εθνικιστή βουλευτή στο ευρωκοινοβούλιο.

Οι εκλογές στην Ουγγαρία θα διεξαχθούν την Κυριακή 7 Ιουνίου. Η χώρα θα εκπροσωπηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 22 βουλευτές.

Ευρωεκλογές - Αυστρία

2009-05-06T19:08:00.004+03:00

Η Αυστρία είναι μία από τις χώρες στις οποίες αναμένεται να ενδυναμωθούν οι γνήσιες εθνικές φωνές, που ζητούν αλλαγή της καταστροφικής πορείας που έχει πάρει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας (FPO) για μία ακόμα εκλογική αναμέτρηση θα βασιστεί στα μεγάλα θέματα της μείωσης της επιρροής της Ε.Ε στην Αυστρία, της αντίθεσης του στα πυρηνικά και της διαφωνίας του στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στόχος του FPO σύμφωνα με τον Andreas Molzer, επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του κόμματος, είναι ένα ποσοστό κοντά στο 17.5%. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις το FPO αγγίζει το 17%, οπότε ο στόχος που έχει τεθεί είναι πραγματοποιήσιμος. Στις προηγούμενες ευρωεκλογές το FPO είχε συγκεντρώσει 6.31%.

Η Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας (BZO), που ιδρύθηκε από τον χαρισματικό Jörg Haider και θα συμμετάσχει για πρώτη φορά σε Ευρωεκλογές, εμφανίζει ποσοστό 5% στις δημοσκοπήσεις, και πιθανότατα θα αποκτήσει και αυτή φωνή στην Ευρώπη.

Στις επερχόμενες εκλογές θα συμμετάσχει και το Αυστριακό τμήμα της Libertas, αν και δεν αναμένετε να ξεπεράσει το 1%.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το κεντροδεξιό ΟVP και το σοσιαλδημοκρατικό SPO θα κινηθούν μεταξύ 30%-33%, και τα δύο με μικρή μείωση σε σχέση με τις εκλογές του 2004. Τουλάχιστον πέντε ποσοστιαίες μονάδες θα χάσει η λίστα του ανεξάρτητου σοσιαλδημοκράτη Hans-Peter Martin, υποχωρώντας στο 6%-9%, ενώ στο 9%-10% θα υποχωρήσουν και οι Πράσινοι (έναντι 12.89% το 2004). Τα κόμματα της Άκρας Αριστεράς δεν θα αγγίξουν ούτε σε αυτή την αναμέτρηση το 1%.

Τρεις ευρωβουλευτές αναμένεται να εκλέξει το FPO, έναντι ενός το 2004, και έναν το BZO. Με τρεις περισσότερους βουλευτές σε σχέση με σήμερα, οι ψηφοφόροι της Αυστρίας έχουν κάνει το καθήκον τους για την σωτηρία της Ευρώπης.

Την Κυριακή 7 Ιουνίου διεξάγονται οι εκλογές για τους 17 εκπροσώπους της Αυστρίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αποσπάσματα ομιλιών

2009-04-08T14:59:00.002+03:00

Από το συνέδριο «Η δικιά μας Ευρώπη. Λαοί και παραδόσεις ενάντια στις μεγάλες δυνάμεις και τις τράπεζες» της Forza Nuova:

Η δικιά μας Ευρώπη πρέπει να βασιστεί πάνω στον Ελληνικό Πολιτισμό , πάνω στο σεβασμό των συνόρων μας , των παραδόσεων μας και των Εθνικών ταυτοτήτων μας και κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιτευχθεί με την παγκοσμιοποίηση αλλά και την είσοδο της τουρκίας στην Ε.Ε. Διότι τότε εκατομμύρια τούρκων θα εγκατασταθούν νόμιμα σε όλες τις χώρες μας , θα έχουν δικαίωμα να εκλέγουν και να εκλέγονται , θα κουβαλήσουν μαζί τους τις συνήθειες τους , την νοοτροπία τους , την θρησκεία τους. Ἐπειτα από κάποια χρόνια με τον ραγδαία αυξανόμενο ρυθμό των γεννήσεων τους θα ξεπεράσουν σε αριθμό εμάς , τους αληθινούς Ευρωπαίους
Στρ. Καρανικολάου, Πρώτη Γραμμή

Το ΒΝΡ δέχεται επιθέσεις από το σύστημα . «Παγώνουν» τους τραπεζικούς λογαριασμούς μας , στοχοποιούν τα μέλη μας , δεχόμαστε δολοφονικά χτυπήματα , όμως ο κόσμος αναγνωρίζει την προσφορά μας στην κοινωνία. Σε αυτές τις ευρωεκλογές το ΒΝΡ θα είναι στην Ευρωβουλή. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις στο Λήντς έχουμε το 23% , στο Κέντ το 40% , ενώ στο Μάντσεστερ και στο Λίβερπουλ παρουσιαζόμαστε πολύ δυνατοί
S. Darby, British National Party

Όσον αφορά την Τουρκία είναι εξωφρενικό η Ευρώπη να θέλει να την ενσωματώσει στους κόλπους της. Μεταξύ όλων ημών των Εθνικιστών υπάρχει μία ενότητα που μας βοηθάει να ξεπεράσουμε τις όποιες διαφορές μας. Εθνικιστές όλου του κόσμου , ενωθείτε. Έχουμε τους ίδιους αντιπάλους . Το δικό μας εθνικό αίσθημα είναι μοντέρνο , είναι ειρηνικό . Υπερασπιζόμαστε τις δικές μας Εθνικές ταυτότητες , την δικιά μας αληθινή Ευρώπη
Br. Gollnisch, Front National

Κάθε λαός πρέπει να βρίσκεται στην γη του και κάθε γη να ανήκει στον λαό της . Ο Μαρξισμός πέθανε το 1989 , τώρα ο εχθρός μας , είναι ο καπιταλισμός.
Η Ευρώπη θα αναγεννηθεί , μία Ευρώπη Ελληνική , Ρωμαϊκή και Χριστιανική που θα εκτείνεται από την Πορτογαλία μέχρι τα Ουράλια όρη . Λέμε ναι στην είσοδο της Ρωσίας και όχι σε αυτήν της Τουρκίας .
R. Fiore, Forza Nuova

La Nostra Europa

2009-04-03T11:34:00.002+03:00

Ξεφεύγει από τα στενά όρια της Κύπρου το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης «Πρώτη Γραμμή». Την Κυριακή 5 Απριλίου ο υπεύθυνος για τις σχέσεις με το εξωτερικό θα συμμετέχει στο διεθνές συνέδριο του Μιλάνου, το οποίο διοργανώνει το ιταλικό κόμμα FORZA NUOVA. Θα ομιλήσουν οι:

Ρομπέρτο Φιόρε, ευρωβουλευτής FORZA NUOVA (Ιταλία)
Μπρούνο Γκολνίς, ευρωβουλευτής FRONT NATIONAL (Γαλλία)
Σιμόν Ντάρμπυ, αντιπρόεδρος BNP (Μεγάλη Βρετανία)
Στράτος Καρανικολάου, υπεύθυνος σχέσεων με το εξωτερικό «Πρώτης Γραμμής» (Κύπρος)

Το θέμα του συνεδρίου είναι: «Η δικιά μας Ευρώπη. Λαοί και παραδόσεις ενάντια στις μεγάλες δυνάμεις και τις τράπεζες».

BNPtv

2009-03-30T06:21:00.003+03:00

Η τηλεόραση του British National Party, που ετοιμάζεται για τις ευρωεκλογές της 4ης Ιουνίου

Γιατί είμαστε οικολόγοι;

2009-03-02T00:49:00.000+03:00

Το ερώτημα αυτό έχει πράγματι την αξία του, την στιγμή μάλιστα που στις μέρες μας οι πάντες διεκδικούν οικολογικά εύσημα. Από κράτη, κυβερνήσεις και κόμματα, έως βιομηχανίες και περιθωριακές κοινωνικές ομάδες. Τι επιπλέον έχουμε να προσφέρουμε και εμείς σε όλο αυτό τον διαρκώς διευρυνόμενο κύκλο;

Πραγματικά τίποτα. Φιλοδοξία μας δεν είναι να αναγνωρισθούμε σαν μια τίμια έστω ομάδα που διεκδικεί μια θέση ουραγού στο σημερινό παζάρι του καταναλωτισμού. Γιατί αυτό πραγματικά αποτελούν οι κατ’ επάγγελμα «οικολόγοι» και «πράσινοι» των ημερών μας, μια άλλη όψη του αλλοτριωμένου αυτού συστήματος. Φτηνή «οικολογία» με υπόγειες χρηματοδοτήσεις, δήθεν life style που φαντασιώνεται πως είναι επαναστατικό, ξεπεσμένος χιππισμός χαμένος στις παραισθήσεις, νεοπλουτίστικη ματαιοδοξία, εύκολη διασκέδαση και άλλα πολλά.

Για μας η οικολογία βρίσκεται στο κέντρο της κοσμοθεωρίας μας. Όπως ο άνθρωπος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης, έτσι σε ευρύτερο επίπεδο οι λαοί και τα έθνη αποτελούν οργανικό τμήμα του φυσικού τους περιβάλλοντας. Σε αυτό γεννιούνται, από αυτό βλασταίνουν, με αυτό ακμάζουν και μεγαλουργούν. Είναι αδύνατο να συλλάβει κανείς την ουσία του ελληνικού πολιτισμού, τους μύθους του, τις παραδόσεις του, την αισθητική του, την πρότασή του για τον άνθρωπο δίχως την ελληνική φύση. Ο Παρθενώνας είναι αξεπέραστο μνημείο τέχνης γιατί φτιάχτηκε από ανθρώπους που γεννήθηκαν κάτω από τον αττικό ουρανό, που ζυμώθηκαν μέσα από το ελληνικό φως, την πέτρα, το μάρμαρο, το πεύκο, το γαλάζιο της ελληνικής θάλασσας.

Ποιο μπορεί να είναι το μέλλον αυτού του λαού σήμερα; Σήμερα που τα δάση μας καίγονται για να θησαυρίσουν οι πολυεθνικές και οι κακομαθημένοι νεόπλουτοι του συστήματος. Σήμερα που ο μισός πληθυσμός ζει στην πιο απάνθρωπη πόλη της Ευρώπης, με το λιγότερο πράσινο, δίχως ανοικτούς χώρους, σε τερατώδη κτίρια, με τα μνημεία του παρελθόντος μας καλυμμένα από άμορφες μάζες τσιμέντου, μέσα σε δρόμους γεμάτους σκουπίδια και βρώμα. Σήμερα που οι ελληνικές θάλασσες δέχονται χιλιάδες τόνους μαζούτ, που οι αιγιαλοί γίνονται κομμάτια επιχειρήσεων, που οι παραλίες έφτασαν να αποτελούν προνόμιο μονάχα των χλιδάτων και των κονομημένων.

Κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει πως το οικολογικό πρόβλημα έχει παγκόσμια διάσταση. Όλοι οι επιστήμονες, ανεξαιρέτως πολιτικής τοποθέτησης, αναγνωρίζουν πως στον αιώνα που ζούμε θα συμβούν τρομερές αλλαγές στο περιβάλλον. Αλλαγές που θα επηρεάσουν όχι απλώς την ανθρώπινη καθημερινότητα αλλά θα θέσουν σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωση του ανθρώπου. Απέναντι σε μια τέτοια προοπτική κανείς δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια του.

Το ζήτημα για μας είναι τι κάνουμε; Ακολουθούμε το ρεύμα των επαγγελματιών «οικολόγων» που ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για την καταστροφή του Αμαζόνιου και την εξαφάνιση της πανίδας στην Κένυα, την ίδια στιγμή που χρηματοδοτούνται υπόγεια από κυβερνήσεις για τις «ανησυχίες» τους; Φυσικά όχι. Για μας η διάσωση της φύσης σε παγκόσμιο επίπεδο ξεκινάει μέσα από την προάσπιση της φύσης στην ίδια μας την πατρίδα. Σκεφτόμαστε παγκόσμια αλλά πράττουμε και ενεργούμε τοπικά και εθνικά. Απαιτούμε το οικολογικό ζήτημα να λάβει προτεραιότητα εθνικού ζητήματος. Όχι διότι θέλουμε να είμαστε και εμείς μέσα στη μόδα, αλλά διότι αποτελεί κεντρικό βραχίονα της πολιτικής μας. Γιατί μονάχα μια πολιτική που έχει επίκεντρο τον άνθρωπο και το έθνος μπορεί να είναι οικολογική αλλά και γιατί μονάχα το οικολογικό πρόβλημα μπορεί να λυθεί ως πολιτικό ζήτημα του ίδιου του λαού και του έθνους.

Αλέξανδρος Γκίκας

British Jobs for British Workers

2009-02-07T18:02:00.002+03:00

Το ενδεχόμενο περαιτέρω περιορισμού της εισόδου των καταρτισμένων μεταναστών στη χώρα εξετάζει η βρετανική κυβέρνηση, καθώς εντείνεται ο φόβος των αξιωματούχων ότι οι 400.000 φετινοί απόφοιτοι των βρετανικών πανεπιστημίων θα έρθουν αντιμέτωποι με την ανεργία, αναφέρει η εφημερίδα The Independent.

Σύμφωνα με δήλωση του στον The Independent, ο Βρετανός υπουργός Μετανάστευσης Φιλ Γούλας σκοπεύει να κάνει ακόμη πιο αυστηρό το σύστημα πόντων που εφαρμόζεται πρόσφατα στη Βρετανία προκειμένου να περιορίζεται η είσοδος αλλοδαπών (εκτός ΕΕ) στη χώρα, καθώς θεωρείται ότι συμβάλλουν στην επιδείνωση της ανεργίας. (συνέχεια)

---------------------------------------------------------

Ενώ στην Ελλάδα συνεχίζουν να κλείνουν τα μάτια στις τραγικές συνέπειες της λαθρομετανάστευσης, στην Βρετανία ξεκίνησαν να λαμβάνουν κάποια μέτρα. Οι Βρετανοί αντιδρούν, συσπειρώνονται και οργανώνουν απεργία με σύνθημα "Βρετανικές δουλειές για τους Βρετανούς εργάτες".

Δεκάδες χιλιάδες Βρετανοί ανήκουν στα σχετικά facebook groups.

Είμαστε ακόμα εδώ

2009-01-24T09:34:00.005+03:00

Τα νυν και πρώην στελέχη του ΛΑ.Ο.Σ που εμφανίζονται τις τελευταίες μέρες δεν τα ξέρω. Ο Δ. Σταθάκης, πρώην Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Χανιών έγραψε ένα ενδιαφέρον προσωπικό κείμενο απογοήτευσης. Εμφανώς δεν έχει πολιτικό-ιδεολογικό λόγο, το κείμενο τουλάχιστον, δείχνει αδυναμία κατανόησης των πολιτικών καταστάσεων. Από την αναφορά ότι "πρέπει να ενωθούμε όλοι... εναντίον του κοινού εχθρού που λέγεται σιωνισμός" φαίνεται ότι δεν ανήκει στον σύγχρονο εθνικιστικό χώρο, η έλλειψη ιδεολογικής κατάρτισης δείχνει ότι δεν κινείται ούτε στις παρυφές του Ε/Σ οπότε για οπαδό της Παλιάς Δεξιάς τον κόβω, πολιτικά πιο κοντά στον χώρο του Καρατζαφέρη παρά στον δικό μας. Το κείμενο ωστόσο δείχνει έντιμη ανησυχία (ίσως και προσωπική πικρία) για κάποιες καταστάσεις στο κόμμα.

Ένα μήνα μετά σχεδόν ακολουθεί και νέα παραίτηση, αυτή του Ανδρέα Μητσόπουλου, προέδρου της Νομαρχιακής Επιτροπής Κορινθίας και μέλους της Κ.Ε ΛΑ.Ο.Σ. Το δικό του κείμενο αντίθετα, είναι ιδεολογικό. Καταγγέλλει τις καταφανέστατες παλινδρομήσεις του Καρατζαφέρη, τα κακώς κείμενα του κόμματος ή όσα ο ίδιος θεωρεί κακώς κείμενα. Δεν ξέρω από που ξεκίνησε και πως βρέθηκε στο κόμμα, ο λόγος του πάντως είναι καθαρός και εθνικιστικός. Η αποχώρηση του είναι πλήγμα για το εθνικιστικό κίνημα που ζει εντός του ΛΑ.Ο.Σ. Την απογοήτευση του την κατανοώ απόλυτα. Το ότι παρουσιάζεται έτοιμος να παλέψει μόνος σε μία χώρα που έχουμε μικρή παρουσία αλλά όχι στο πλάι των συναγωνιστών του σε ένα κόμμα στο οποίο συμμετέχουμε με αξιοπρεπή αριθμό, δεν το καταλαβαίνω.

Διαβάζω ότι λίγο προηγουμένως είχε παραιτηθεί και ο πρόεδρος της Ν.Ε Ιωαννίνων. Δεν ξέρω περισσότερα, ο αντικαταστάτης του πάντως από τα όσα γράφει δεν φαίνεται να έχει κατασταλάξει σε πιο ρεύμα ανήκει.

Σε όλα αυτά βρίσκω και έναν κ. Αντωνακάκη, ο οποίος τυγχάνει πρόεδρος της Ν.Ε Χανίων. Υπάκουος στρατιώτης του προέδρου του κόμματος, δεν έχει τα ίδια προβλήματα με τους προηγούμενους. Ο κ. Αντωνακάκης λοιπόν, πιστεύει ότι έχει ανακαλύψει την μεγάλη συνωμοσία πίσω απ' τις παραιτήσεις. Είναι "βαλτοί" μας λέει, και "προδότες", και "κατευθυνόμενοι", και "εφιάλτες", και "γραφικοί" και άλλα ωραία. Αντίθετα από αυτόν που είναι σύγχρονος "Λεωνίδας". "Θέλουν να κάνουν κακό στο κόμμα". Το δικό του μήνυμα αν και επίσημα απευθύνεται στον "πατριωτικό χώρο", στην ουσία είναι μήνυμα προς το σχετικά απολιτίκ μέρος της βάσης που προέρχεται από την Ν.Δ. Την διαλεκτική που αυτοί καταλαβαίνουν χρησιμοποιεί*.

Ο κ. Αντωνακάκης διάλεξε λάθος τρόπο. Έπρεπε να κάτσει στον πάγκο και να περιμένει να μας μιλήσουν οι ανθρώποι που εμπιστευόμαστε. Οι ανθρώποι που μας καταλαβαίνουν, που ξέρουν ότι από την μέρα που μπήκαμε στο κόμμα στεκόμαστε κοντά στην πόρτα της εξόδου. Αντί να περιμένει αυτούς να μας καλέσουν και πάλι στις επάλξεις, προτίμησε να γράψει ένα άρθρο προσβλητικό, όχι μόνο σε αυτούς που απευθύνεται. Θεωρώντας τους βαλτούς κοροϊδεύει και τις δικές μας ανησυχίες για την πορεία που έχει χαράξει η ηγεσία.

Κάποιοι μέσα στο κόμμα αγνοούν βασικά γεγονότα. Κάποιοι φτάνουν μέχρι και στο να λοιδορούν εμάς, θεωρώντας ότι μας βγάλανε από την αφάνεια του 0.1%, άρα τους χρωστάμε χάρη, μόνο εμείς. Και ξεχνάνε τι μας χρωστάνε αυτοί. Ξεχνάνε ότι χωρίς εμάς δεν είχαν μπει στην βουλή. Ότι ενώ τα κόμματα που μένουν έξω από την βουλή καταρρέουν (ΔΗΚΚΙ, ΠΟΛΑΝ), η δυναμική που τους προσφέραμε εμείς τους έδωσε την μετέπειτα βουλευτική εκπροσώπηση. Ξεχνάνε ότι οι μισοί βουλευτές που επέλεξε ο λαός προέρχονται από τον χώρο μας ή από τις παρυφές του χώρου μας, του χώρου του 0.1% κατ' αυτούς. Ξεχνάνε ότι άμα δεν υπήρχε η σκανδαλώδης υποστήριξη κάποιων υποψηφίων από το κόμμα θα είχαμε και πάνω απ' τους μισούς. Ξεχνάνε ότι εμείς δουλεύουμε για το κόμμα, όχι οι αχρωμάτιστοι που γλύφουν. Ξεχνάνε ότι η βάση ψηφίζει εμάς αλλά η νεολαία είμαστε εμείς, σε μεγάλο βαθμό. Αυτοί θα ήταν χωρίς αυτό το 0.1% που χλευάζουν, ένα κόμμα χωρίς νεολαία, με λίγα στελέχη πρώτης γραμμής, τις μισές Ν.Ε, με μειωμένη υποδομή, που άμα δεν είχε καταρρεύσει ακόμα θα έμενε με ένα αξιοπρεπές ίσως ποσοστό και πάλι εκτός βουλής.

Όλοι πρέπει να σκέφτονται πριν να μιλήσουν. Και ο κ. Αντωνακάκης. Για να μην δημιουργούνται ερωτήματα δηλαδή. Όταν ο κ. Αντωνακάκης λέει "Τα πράγματα είναι απλά. Αλλά που να σκεφτείτε όλοι σας; Όλο κινδυνολογίες και εσωστρέφειες είστε όλοι σας. Η πολιτική θέλει διπλωματία. Αλλά για να πετύχει η συνταγή χρειάζονται υποστηρικτές καλοί και πιστοί και με κατανόηση. Όλοι εσείς οδεύεται άνευ στρατηγικής. Όλα τα θέλετε έτοιμα στο πιάτο, χωρίς αγώνες, χωρίς κόπο", δημιουργούνται ερωτήματα. Ξέρει σε ποιους μιλάει; Τι αγώνες έχει κάνει ο ίδιος; Όταν εμείς κρατάγαμε τις σημαίες ψηλά, μόνοι εναντίον όλων, ο ίδιος που ήταν; Ποια είναι η προσωπική του ιστορία, που θεωρεί ότι του δίνει το δικαίωμα να κρίνει τους δικούς μας αγώνες; Γιατί στο πλάι μας σίγουρα δεν ήταν**.

Οι παραιτήσεις είναι βιαστικές. Κυρίως άμα προέρχονται από τον χώρο, είχαμε τέτοιες και στο παρελθόν. Δίνουμε μία μάχη και εντός του κόμματος. Και οι πρωτεργάτες, οι ηγέτες του χώρου, είναι παρόντες. Κάποιοι θέλουν να μας δουν να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια. Να επιστρέφουμε στο περιθώριο που μας είχαν ρίξει στο παρελθόν. Να αφήσουμε το κόμμα στον κάθε Θεοδωρακίδη ώστε να μετατραπεί σε ένα κακέκτυπο της Νέας Δημοκρατίας με φυσική εξέλιξη (την οποία αδυνατούν να καταλάβουν) την διάλυση του. Αυτή την χάρη δεν θα τους την κάνουμε.

Παραμένουμε στις επάλξεις.

*Για να γίνει λιγότερο δυσνόητο: Όταν λέω ότι "είναι μήνυμα προς το σχετικά απολιτίκ μέρος της βάσης που προέρχεται από την Ν.Δ", εννοώ ότι ο τρόπος έκφρασης μόνο αυτόν τον χώρο μπορεί να αγγίξει. Προφανώς ο σκοπός του δεν ήταν αυτός, ήταν να καταγγείλει αυτούς που θεωρεί "προδότες" σε όλο το πατριωτικό κίνημα. Αλλά με κατηγορίες για "Εφιάλτες" δεν απαντά στα δεκάδες ζητήματα που παρουσιάζονται με την νυν πολιτική του κόμματος, δεν στέλνει καν ένα μήνυμα ελπίδας για το μέλλον. Αντίθετα, μας λέει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Και αυτό είναι κάτι που μόνο οι σχετικά απολιτίκ μπορούν να δεχτούν.
**Δεν αμφισβητώ ότι ο χώρος έχει πάρει λάθος πορεία πολλές φορές. Ούτε ότι έχουμε πρόβλημα εσωστρέφειας. Ούτε καν ότι η πολιτική χρειάζεται διπλωματικούς ελιγμούς. Παρά τα λάθη του αυτός ο χώρος ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή του αγώνα όμως, πολιτικά και μη. Δεν περιμέναμε κανέναν Καρατζαφέρη για να κινηθούμε. Δεν ήμασταν σε χειμέρια νάρκη μέχρι να εμφανιστεί, όπως αυτούς που σήμερα μας αμφισβητούν και τότε ήταν θεατές. 35 χρόνια πολεμούσαμε μόνοι μας. Μπορούμε να κατηγορηθούμε για πολλά. Όχι όμως για απουσία από τους αγώνες.

Εσωστρέφεια ή ανικανότητα;

2008-11-30T00:53:00.003+03:00

Αν κάποιος τους τελευταίους μήνες ασχολούταν συστηματικά με το να παρακολουθεί τα λεγόμενα και γραφόμενα στον πατριωτικό "χώρο", θα πίστευε ότι στην χώρα μας υπάρχει ένα τεράστιο κίνημα, με καταβολές από την δεκαετία του 1950, συνεχή και αδιάκοπη αγωνιστική δράση, που εμποδίζεται να καταλάβει την εξουσία λόγω της ύπαρξης ενός και μόνο εμποδίου. Tου κόμματος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού που με κάποιο "δόλιο" και σατανικό τρόπο, παρεμποδίζει μία καθόλα έτοιμη … επανάσταση! Ότι ίσως κρατάει τα κλειδιά από τις "αποθήκες με τα άρματα" και δεν τα δίνει σε αυτούς που είναι έτοιμοι να τα χρησιμοποιήσουν.

Δυστυχώς

Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι ότι ο εθνικιστικός χώρος είναι την συγκεκριμένη στιγμή, εντελώς ανώριμος να διαχειριστεί την ώθηση που του προσφέρθηκε από την είσοδο του ΛΑΟΣ στην Βουλή. Είναι ανώριμος να καταρτίσει στόχους και να πλησιάσει τον ελληνικό λαό. Τα αίτια για αυτό είναι πολλά. Και γι' αυτό περιορίζεται σε μία ακατάληπτη εσωστρέφεια!

Μία εσωστρέφεια η οποία όχι μόνο απλά του στερεί την δυνατότητα να μαζικοποιηθεί και να καταφέρει την πολυπόθητη παρέμβαση στην κοινωνία, αλλά ίσα - ίσα το αφήνει έρμαιο σε όποιες τυχόν προσπάθειες περιορισμού και πολυδιάσπασής του, με σκοπό να επιστρέψει στις μέρες άλλων δεκαετιών, με την πολιτική απομόνωση και το περιθώριο ως βιότοπο.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί ένα μεγάλο μέρος του χώρου "ξεσπαθώνει" κατά της πρώτης (κατά την διάρκεια της δικής μου τουλάχιστον ζωής) επιτυχημένης πολιτικής έκφρασης του πατριωτικού χώρου (το "επιτυχημένη" δεν αφορά στην εκλογική επιτυχία, αλλά στην δυνατότητα παρέμβασης στην μάζα του ελληνικού λαού). Γιατί αυτή η τόσο δριμεία και αφοριστική κριτική έναντι του ΛΑΟΣ, την ίδια στιγμή που δεν υπάρχει κανένας άλλος οργανισμός που να μπορεί να κινηθεί πολιτικά, εκπροσωπώντας, έστω τμηματικά τον "χώρο"; Τι έχουν να αντιπροτείνουν τελικά; Κάτι όμως που να μας οδηγήσει μπροστά!

Σε καμιά περίπτωση δεν απορρίπτω τους ισχυρισμούς που μιλούν για λανθασμένες κινήσεις από τον ΛΑΟΣ και τον Γ. Καρατζαφέρη, τόσο πολιτικά, όσο και επικοινωνιακά. Για ιδεολογικά λάθη σίγουρα δεν μπορεί κάποιος να τον κατηγορήσει, αφού ποτέ ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ δεν έχει αυτοπροσδιοριστεί με ακρίβεια. Αλλά και ούτε ισχυρίσθηκε ποτέ ότι είναι ο "θεόσταλτος μεσσίας" που θα μας σώσει. Κατάφερε όμως κάποια πράγματα τα οποία δεν είχε καταφέρει κανείς τα προηγούμενα 20 χρόνια.

Δεν θυμάται κανείς τις εποχές που ο "πατριωτικός χώρος" ήταν ένα σύνολο οργανώσεων - κομματιδίων, που ως κύριο σκοπό ύπαρξης είχαν το να αντιπαρατίθενται μεταξύ τους; Ο ΛΑΟΣ φταίει που κατάφερε να συσπειρώσει γύρω του κάποιον κόσμο, ικανό για να τον ωθήσει στο 3,8%; Θα μπορούσε ίσως να ήταν και 5 ή και 6%! Αλλά πριν τον ΛΑΟΣ, ο χώρος απλά μετρούσε υποδιαστολές.

Ή μήπως φταίει ο κ. Καρατζαφέρης, που κανείς πριν από αυτόν δεν είχε καταφέρει να κάνει κάτι παρόμοιο;

Οι υπερβολές

Είναι εντελώς διαφορετικό το να κρίνεις κινήσεις και το να επισημαίνεις τα κακώς κείμενα, από το να αφορίζεις μία προσπάθεια, στην οποία συμμετέχουν αρκετοί δοκιμασμένοι εθνικιστές και οι οποίοι ακούνε τον .. εξάψαλμο, επειδή δεν προτιμούν να δραστηριοποιηθούν σε ένα "παρεΐστικο κλίμα".

Αυτή την στιγμή γύρω μας η κοινωνία συνταράσσεται από την πίεση της παγκοσμιοποίησης. Αυτή την στιγμή η ελληνική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν κυκλώνα που απειλεί να γκρεμίσει τα θεμέλιά της. Και εμείς θα ασχοληθούμε με το αν κατέθεσε στεφάνι στο Πολυτεχνείο ο Βαϊτσης Αποστολάτος ή απλά παρέστη (αλλά παραβλέπουμε την παρουσία μετά από χρόνια βουλευτή στο Βίτσι, του Ηλία Πολατίδη)…. Ας αφήσουμε κατά μέρος τον ιστορικό ρεβανσισμό και ας επικεντρωθούμε στην πραγματικότητα.

Οι συμπολίτες μας, οι συνέλληνες αλλά και όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί πλήττονται από την μετανάστευση. Και εμείς προσπαθούμε να προσδιορίσουμε τις πολιτικές διαφορές μεταξύ συλλογικοτήτων του 1975. Ας βάλουμε κάποια γεγονότα σε μία ζυγαριά. Και ας μετρήσουμε τι θα πρέπει να μας απασχολεί ως προσωπικότητες περισσότερο. Τα χρόνια που απομένουν στην Ελλάδα, πριν την πλήρη μεταμόρφωσή της, υπό την ασφυκτική πίεση των κατεστημένων ΜΜΕ σε μία πολυπολιτισμική και πολυφυλετική κοινωνία, δεν είναι πολλά. Και εννοώ μέχρι η ζημιά να έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις ώστε να μην μπορεί να διορθωθεί. Τα χρόνια που απομένουν πριν η ελληνική νεολαία μεταβληθεί σε μία άχρωμη μάζα, δίχως ρίζες και εθνική συνείδηση είναι ακόμη λιγότερα. Η κυρία Ρεπούση και η παρέα της το έχουν αναλάβει.

Αυτά είναι τα πρωτεύοντα. Η προστασία των αδελφών μας στην Β. Ήπειρο και στην Κύπρο είναι το σημαντικό θέμα. Οι τράπεζες είναι το σημαντικό θέμα. Και όχι οι λεκτικοί βερμπαλισμοί ενός αρχηγού πολιτικού κόμματος.

Κάποιοι έκαναν την επιλογή να συμμετέχουν στον πολιτικό στίβο. Και οι μισοί του χώρου, τους ζητάνε να ξεκινήσουν με τα κορδόνια τους δεμένα μεταξύ τους. Γιατί αυτό ζητούν με τους περιορισμούς που θέλουν να επιβάλλουν.

Σίγουρα αυτό δεν αφορά την γενικότερη κριτική προς τον ΛΑΟΣ. Γιατί θα ήμουν παρανοϊκός να ισχυριζόμουν κάτι τέτοιο, την ίδια στιγμή που από αυτή την εφημερίδα, τα έχουμε "χώσει" προς Καλλιρρόης. Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Αυτό σημαίνει κριτική.

Το πρόβλημα έρχεται, όταν η κριτική γίνεται μονομανία. Όταν η κριτική γίνεται καταστροφολογία. Και όταν η κριτική γίνεται αντικείμενο σπέκουλας.

Φυσικά και ο καθένας από εμάς έχει δικαίωμα στο να διαφωνεί με ένα κόμμα και να μην θέλει να συμμετάσχει. Θα πρέπει όμως να προσδιορίσει πρώτα από όλα το τι θέλει να κάνει και όχι το τι δεν θέλει να κάνει. Το να βρίσκεται μία ομάδα ανθρώπων παγωμένη και ακινητοποιημένη… περιμένοντας, μουρμουρίζοντας και γκρινιάζοντας το μοναδικό που κάνει είναι να προκαλεί φθορά.

Δημήτρης Παπαγεωργίου

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΙΔΗ ΣΤΟ ΛΑ.Ο.Σ.

2008-10-23T19:29:00.000+03:00

Αστραψε και βρόντηξε ο δεύτερος επιλαχών της Β' περιφέρειας Αθηνών, πολιτευτής του ΛΑΟΣ Αντώνιος Ναξάκης, το βράδυ της Τετάρτης 15 Οκτωβρίου, στα κεντρικά γραφεία του κόμματος στην οδό Καλλιρόης. Αφορμή υπήρξε η επανατοποθέτηση του Παναγιώτη Θεοδωρακίδη στην ΟΚΕ Ιδεολογίας του ΛΑΟΣ, παρ' όλες τις πριν ένα χρόνο δηλώσεις του. Να θυμίσουμε ότι σε αυτές μιλούσε σε συνέντευξη του στην "Ελευθεροτυπία" περί "ακροδεξιάς στροφής του κόμματος" φωτογραφίζοντας τους Μάκη Βορίδη και Θάνο Πλεύρη, καταλήγοντας ότι σε καμία περίπτωση δεν θέλει να ταυτιστεί με αυτούς.

Η δική μας ερώτηση εστιάζεται στο γιατί μόνο ο Αντώνης Ναξάκης θίχτηκε από αυτές τις δηλώσεις και όχι κάποιοι άλλοι γνωστοί "ακροδεξιοί" του ΛΑΟΣ. Από τους οποίους ούτε ακούσαμε ούτε διαβάσαμε κάτι επωνύμως σχετικά με αυτό το ζήτημα.

Μετά την δημοσίευση του παραπάνω κειμένου στον «Ε.Κ.» της 19ης Οκτωβρίου επικοινώνησε μαζί μας ο γνωστός έκδοτης Γιάννης Γιαννάκενας μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αποστέλλοντας μας το κείμενο που ακολουθεί, το οποίο κρίναμε ότι πρέπει να δημοσιεύσουμε καθώς δίνει απαντήσεις στην σχετική συζήτηση που ξεκίνησε στους κόλπους του ΛΑ.Ο.Σ.

"Συναγωνιστές, επιτρέψτε μου να σας ενημερώσω για ένα λάθος στο σχόλιο σας, της 2ης σελίδος σήμερα 18-10-2008, με τίτλο "Ναξάκης μαινόμενος".

Στην απορία σας για μη αντίδραση στην τοποθέτηση του Π. Θεοδωρακίδη στην γραμματεία ιδεολογικού του κόμματος, σας ενημερώνω ότι από τις πρώτες ώρες της δημοσίευσης της "τοποθετήσεως" (A1 το Σάββατο 11-10-2008), απέστειλα στην λίστα ethnikismos το παρακάτω κείμενο το οποίο έχει αναρτηθεί -εν συνεχεία- σε πολλά blog.

“Στην πολιτική πρέπει να υπάρχει ΜΝΗΜΗ, ειδικά όταν πρόκειται για θέματα ΗΘΟΥΣ και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ. Ενημερωτικά στην ίδια εννεαμελή γραμματεία είναι και ο βουλευτής Κ. Αιβαλιώτης. Σήμερα ο ΛΑ.Ο.Σ. είναι η μόνη ΕΛΠΙΔΑ και πρέπει να υπάρχει ΣΥΝΕΠΕΙΑ στον αγώνα μας, διότι στην πολιτική δεν μπαίνουμε για να βγούμε βουλευτές, αλλά για να υπερασπιστούμε την ΠΑΤΡΙΔΑ, η οποία δεν είναι για την τσέπη μας, αλλά για να κυριεύει την καρδιά μας.

Ιωάννης Χρ. Γιαννάκενας
Εκδότης - Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΛΑ.Ο.Σ.

Ο Εθνικισμός είναι μπροστά, δυνατά, ψηλά κι Ελληνικά

2008-10-21T04:31:00.003+03:00

Συνέντευξη του Σπύρου Σταθόπουλου, ιδρυτή και προέδρου του Εθνικού Συνδέσμου Ελλήνων Σπουδαστών Ιταλίας

Ξεκινήσαμε με καθαρή καρδιά, δυνατά, εθνικιστικά, αντρίκεια, για να βρεθούμε αγκαλιά με ομοφυλόφιλους, με αίθουσες "Λαμπράκη" στη Βουλή, κόκκινες σημαίες στο Σύνταγμα, με Κάστρο και Γκεβάρα, λες και μας λείπουν οι χιλιάδες ήρωες του Έθνους και της ανεξαρτησίας του, ξεκινήσαμε εθνικιστικά για να αποτινάξουμε το … δηλητήριο του ελληνικού εθνικισμού, του Έθνους, ξεκινήσαμε για ρήξη και ανατροπή του δικομματισμού, για να ικετεύουμε σήμερα συμπόρευση με την ΝΔ. Ξεκινήσαμε ελληνικά για να διαβάζουμε σήμερα "ριζοσπάστη". Ξεκινήσαμε με συνιδρυτές, παλικάρια και αγωνιστές, για να ψάχνουμε σήμερα να τους … βρούμε. Και το δράμα, αυτούς τους εθνικιστές "τους έχουμε εγκλωβίσει". Εγκλωβίσαμε μία ολόκληρη αγωνιστική παράταξη και τους απλούς και καθαρούς ανθρώπους της. Κι ο λαός του ΛΑΟΣ έδειξε εθνικιστές! Έδειξε Βορίδη, έδειξε Πλεύρη, έδειξε Βελόπουλο, έδειξε Πολατίδη, έδειξε Γεωργιάδη.

Κι είναι μεγάλη η ευθύνη τους. Σ΄ αυτούς ελπίζουμε! Έδειξε εθνικιστές, έδειξε εθνικισμό. Γιατί ο εθνικισμός δεν είναι κόμμα, ούτε οικονομικό κατεστημένο, ούτε καν παράταξη. Είναι ιδανικό ζωής. Μία εκλογή πολιτισμού. Είναι η ηθική- ηρωική αντίληψη της Ζωής και της Υπάρξεως. Είναι η ουσία του Έθνους και του Κράτους. Βρίσκεται μέσα στο Κράτος και αποτελεί την ψυχή και την συνείδηση. Είναι η ίδια η ΑΓΑΠΗ για την πατρίδα, τον πολιτισμό της, την ηθική, τις παραδόσεις.

Είναι οι γενιές που πέρασαν και που θα έλθουν. Είναι το αίμα της πατρίδος. Ένας τρόπος ζωής, σκέψης και δράσης.

Α΄μέρος
Β΄μέρος

Συγκυβέρνηση ΛΑ.Ο.Σ. - Ν.Δ.: «επανάσταση» ή συμβιβασμός;

2008-10-06T03:18:00.003+03:00

Με την ουσία του παρακάτω άρθρου δεν διαφωνώ. Οι θέσεις συναγωνιστών που διαφωνούν εξάλλου αγγίζουν τα όρια της φαιδρότητας, αφού συνήθως είναι οι ίδιοι που πανηγυρίζουν όταν τέτοιοι κυβερνητικοί σχηματισμοί συμβαίνουν στο εξωτερικό. Τα ίδια έντυπα που με πηχυαίους τίτλους αγκάλιαζαν το ενδεχόμενο εισόδου των Εθνικιστών της Αυστρίας σε κυβερνητικό σχηματισμό με την Κεντροδεξιά, αποστρέφονται την ιδέα του να συμβεί κάτι τέτοιο στην Ελλάδα. Οι ίδιοι που πανηγύριζαν την επικράτηση των Εθνικιστών στην Ελβετία και την μετέπειτα συνεργασία του με όλο το πολιτικό κατεστημένο της χώρας, αντιδρούν στο ενδεχόμενο συνεργασίας ΛΑΟΣ και Κεντροδεξιάς.

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι η αντίδραση που γίνεται απλώς για να γίνεται είναι αστεία. Ο Καψάλης πριν καμιά 10αριά χρόνια είχε γράψει ότι και η Παπαρήγα να μας πάει στην Κωνσταντινούπολη εμείς θα την ακολουθήσουμε. Άλλες εποχές και άλλος τρόπος σκέψης σε έναν ανώριμο -τότε- πολιτικό χώρο, αλλά το νόημα συνεχίζει να ισχύει. Η ουσία του αγώνα μας είναι η επίτευξη των στόχων μας, το ποιος θα μας βοηθήσει να τους πετύχουμε δεν παίζει κανέναν ρόλο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ερωτήματα βέβαια. Είναι η Νέα Δημοκρατία έτοιμη να βάλει νερό στο κρασί της σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, μετανάστευσης, Ευρωπαϊκών υποθέσεων; Εμπνέει ο ΛΑ.Ο.Σ ως κόμμα εμπιστοσύνη ότι μπορεί να αναλάβει ουσιαστικό ρόλο σε έναν κυβερνητικό σχηματισμό, προωθώντας τις αναγκαίες αλλαγές; Υπάρχει η πιθανότητα ενός τέτοιου κυβερνητικού συνασπισμού στον ορίζοντα;

Αμφιβάλλω για την ικανότητα του ΛΑ.Ο.Σ να επιτύχει (και την θέληση του να προωθήσει) ουσιαστικές αλλαγές στα μεγάλα προβλήματα της σημερινής Ελλάδας. Δεν διαφωνώ όμως στο ότι ένα κίνημα με πραγματική θέληση να διορθώσει τα κακώς κείμενα, συμμετέχοντας σε έναν κυβερνητικό σχηματισμό με την Κεντροδεξιά, μπορεί να παραδώσει μία Ελλάδα καλύτερα από αυτή που θα πάρει.

Συγκυβέρνηση ΛΑ.Ο.Σ. - Ν.Δ.: «επανάσταση» ή συμβιβασμός;
του Χρήστου Χαρίτου
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.

Ένα χρόνο μετά τις εκλογές και την είσοδο του ΛΑ.Ο.Σ. στην Βουλή και στο πολιτικό σκηνικό της πατρίδος μας διαφαίνεται η αδυναμία συγκροτήσεως αυτοδυνάμου κυβερνήσεως στις επόμενες εκλογές, συνέπεια του εκλογικού νόμου αλλά, κυρίως, της πτώσεως των εκλογικών ποσοστών του δικομματισμού. Ήδη στην Αριστερά εξυφαίνεται μετ’ επιτάσεως το σενάριο εκλογικής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι τυχαίο ότι σε δημοσκοπήσεις εμφανίζεται πλέον και η εκλογική δυναμική αυτής της συνεργασίας. Μην ξεχνάμε ότι με τον νόμο Σκανδαλίδη που θα διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές οι εκλογικοί συνασπισμοί πριμοδοτούνται κανονικά σε έδρες, όπως το πρώτο κόμμα. Με τον νόμο Παυλόπουλου αυτό αλλάζει, αλλά αυτός ο νόμος ισχύει από τις μεθεπόμενες εκλογές.

Αν στον χώρο της Αριστεράς λοιπόν οι ζυμώσεις για το σχήμα ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ είναι μία καθημερινή άσκηση, πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνει κάτι αντίστοιχο και στην Δεξιά. Νομίζω ότι εδώ θα πρέπει να τοποθετηθούμε επάνω στην κυβερνητική προοπτική του ΛΑ.Ο.Σ. Να αναλύσουμε τα δεδομένα, να καταγράψουμε τις ιδεολογικές και πολιτικές παραμέτρους και να λάβουμε υπεύθυνα θέση. Τρία ερωτήματα ανακύπτουν:

* αν θέλουμε να συμμετέχουμε σε μία κυβέρνηση συνεργασίας
* με ποιες προϋποθέσεις και
* με ποιο κόμμα

Θα προσπαθήσω να απαντήσω ευθέως σε αυτά τα ερωτήματα.

Πρώτον, σκοπός κάθε κόμματος είναι η διακυβέρνηση της χώρας, να επηρεάσει την νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, να υλοποιήσει τις ιδεολογικές και πολιτικές του προτεραιότητες. Αυτό το κάνεις είτε λαμβάνοντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, είτε συμμετέχοντας σε ένα κυβερνητικό σχήμα. Το πρώτο προϋποθέτει ποσοστά της τάξεως του 40-45%. Για εμάς, στην παρούσα φάση, υπάρχει μόνο η δυνατότητα συμμετοχής σε έναν ευρύτερο ιδεολογικο-πολιτικό πόλο, προκειμένου να προωθήσουμε την πολιτική μας ατζέντα σε ένα κυβερνητικό επίπεδο.

Θα υπάρξει ενδεχομένως μία ένσταση από συναγωνιστές μας, οι οποίοι θα προτάξουν την «ιδεολογική καθαρότητα», η οποία δεν μας επιτρέπει να συμπράξουμε με ένα κόμμα του πολιτικού κατεστημένου. Να πω το εξής, για εμένα η «ιδεολογική καθαρότητα» δεν προστατεύεται σε «καθεστώς εργαστηρίου», απομονωμένη στους τέσσερις τοίχους ενός εντύπου ή μίας ιστοσελίδος. Η «ιδεολογική καθαρότητα» προστατεύεται όταν υπάρχει διακριτή ιδεολογική ταυτότητα, συνειδητοποιημένα στελέχη και ξεκάθαρο πολιτικό πρόγραμμα, βάσει του οποίου θα επιδιωχθεί η κυβερνητική σύγκλιση.

Αν υπάρχουν αυτά, τότε θα οδηγήσεις την κυβέρνηση σε μία πατριωτική κατεύθυνση. Εάν όχι, τότε φυσικά θα μετατραπείς σε ουρά του συστήματος. Το τι θα γίνει εξαρτάται αποκλειστικώς από εμάς και όχι από τις διαθέσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, με ότι αυτό σημαίνει στην πράξη. Αντί λοιπόν να φοβόμαστε ότι θα γίνουμε «ουρά του συστήματος», γιατί δεν συζητάμε τους τρόπους με τους οποίους θα οδηγήσουμε το πολιτικό σύστημα σε μία εθνική πορεία; Εκεί θα φανούν οι δικές μας δυνατότητες και εκεί θα μετρηθούν οι δικές μας ευθύνες.

Το δεύτερο ερώτημα είναι το σημαντικότερο: οι προϋποθέσεις της συνεργασίας. Εδώ για εμένα υπάρχει μόνο ο δρόμος της προγραμματικής συγκλίσεως. Μία ξεκάθαρη πολιτική ατζέντα, επάνω στην υλοποίηση της οποίας θα δεσμευθεί η όποια κυβέρνηση. Για τον πατριωτικό χώρο οι προτεραιότητες είναι δεδομένες:

* σθεναρή στάση στα εθνικά θέματα
* ουσιαστική αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού
* δραστικά μέτρα ανασχέσεως της μεταναστεύσεως και προστασίας της εθνικής κοινωνίας
* ανάδειξη της εθνικής παιδείας και του εθνικού πολιτισμού
* οικονομικά μέτρα υπέρ των λαϊκών τάξεων
* ισορροπημένη πολιτική με τις Βρυξέλλες

Αυτή η προγραμματική συμφωνία δεν είναι συμφωνία κάτω από το τραπέζι. Θα πρέπει να δημοσιοποιηθεί πλήρως στον ελληνικό λαό, να είναι ενυπόγραφη μεταξύ των αρχηγών των κομμάτων που την συμφωνούν και να αποτελεί την κόκκινη γραμμή για την επιβίωση της κυβερνήσεως. Δηλαδή, αν παραβιασθεί, τότε είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση θα πέσει και θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Δεν θα υπάρχουν ψιλά γράμματα, θα είναι γραμμένη και με σύστημα Braille για να την βλέπουν και να την διαβάζουν ακόμη και οι τυφλοί.

Κάποιοι θα αναρωτηθούν: μα θα υπογράψει, για παράδειγμα, η Νέα Δημοκρατία μία τέτοια συμφωνία με τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό; Απαντώ: δικό της πρόβλημα. Αν δεν οδηγηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, ας αναλάβει την ευθύνη να εξηγήσει στον λαό τους λόγους που την εμποδίζουν να ακολουθήσει μία πατριωτική πολιτική. Ή, αν της είναι πιο εύκολο, ας συζητήσει με το ΠΑΣΟΚ για μία κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, τύπου Γερμανίας. Και στις επόμενες εκλογές το ποσοστό του ΛΑ.Ο.Σ. θα είναι 15%.

Άλλοι θα ρωτήσουν, τι θα γίνει αν η Ν.Δ. δεν στηρίξει με συνέπεια στην πράξη την συμπεφωνημένη κυβερνητική πολιτική; Αν δεν το κάνει, θα καταγγελθεί από εμάς η κυβερνητική συνεργασία, θα εξηγηθούν επαρκώς στον Ελληνικό λαό ποιες αρχές δεν τήρησε με δική της υπαιτιότητα η Ν.Δ. και θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Απλά και εύκολα. Εμείς θα είμαστε καθ’ όλα εντάξει με τους ψηφοφόρους μας και τον ελληνικό λαό, χωρίς σκιές.

Προφανώς, αυτές οι προτεραιότητες χρειάζονται μεγαλύτερη εξειδίκευση, αλλά και συμφωνία στο ποια πρόσωπα θα τις υλοποιήσουν. Τα πρόσωπα έχουν την σημασία τους, στον βαθμό που έχει επιτευχθεί προηγουμένως μία ειλικρινής προγραμματική συμφωνία. Δεν πιστεύω, για παράδειγμα, ότι η κ. Παπακώστα η οποία έφερε στην Βουλή πρόταση για να κατοχυρωθεί συνταγματικώς η ψήφος των μεταναστών στις εκλογές θα μπορέσει να εφαρμόσει μία αντι-μεταναστευτική πολιτική. Ούτε ο κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης αποτελεί φερέγγυα λύση στην αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού. Οι τομείς που έχουν ιδιαιτέρα βαρύτητα για εμάς θα πρέπει να στελεχωθούν από βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ ή από άτομα αμοιβαίας αποδοχής.

Το τρίτο ερώτημα είναι με ποιον; Νομίζω ότι αν υπάρχει μία πιθανότητα συνεργασίας είναι με την Νέα Δημοκρατία. Και αυτό όχι γιατί η Ν.Δ. έχει πατριωτικά διαπιστευτήρια, αλλά γιατί ο κόσμος που την ψηφίζει έχει ως βάση την «δεξιά» και μοιράζεται με εμάς πατριωτικές ευαισθησίες. Μπορεί η κομματική ιεραρχία της Ν.Δ. να επιμένει φιλελεύθερα και κοσμοπολιτικά, ο κόσμος της όμως έχει μία βιωματικά εθνοκεντρική στάση ζωής. Και για αυτό η Ν.Δ. αναγκάζεται συνεχώς να μεταμφιεύει την πολιτική της, προσπαθώντας να διατηρεί ένα δεξιό-πατριωτικό περίβλημα. Δεν βλέπω κάτι αντίστοιχο στον χώρο του ΠΑΣΟΚ.

Προσθέτω δε, ότι αν εφαρμοσθεί με συνέπεια και παρρησία αυτή η πολιτική, τότε το Πατριωτικό Κίνημα και ο ΛΑ.Ο.Σ. θα αποτελέσουν πηγή έλξεως όχι μόνο για τους ψηφοφόρους της Ν.Δ., αλλά και σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα που βρίσκονται τώρα σε άλλους πολιτικούς χώρους. Και για αυτό, αυτό το σενάριο δεν είναι επικίνδυνο για εμάς, αλλά για τις ισορροπίες του δικομματικού κατεστημένου. Η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να το απεύχεται, όχι εμείς. Όλα αυτά θα συμβούν, το επαναλαμβάνω, από την στιγμή που εμείς έχουμε μία ξεκάθαρη ιδεολογική και πολιτική τοποθέτηση επάνω στο κυβερνητικό πρόγραμμα.

Οι Άγγλοι λένε το γνωστό «it's easier said than done», δηλ. εύκολα το λες αλλά δύσκολα γίνεται. Συμφωνώ. Με την διαφορά ότι και εδώ δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική. Τα Πατριωτικά Κινήματα που ακολούθησαν μία συνεπή πορεία κυβερνητικής συνεργασίας με την κεντροδεξιά προσέφεραν στην πατρίδα τους και στο κοινωνικό σύνολο.

Παράδειγμα το Λαϊκό κόμμα της Δανίας και το κόμμα της Προόδου της Νορβηγίας. Παραδείγματα προς αποφυγή είναι ο Χάϊντερ στην Αυστρία και η μετάλλαξη του Φίνι στην Ιταλία, αν και ο τελευταίος χρήζει μεγαλύτερης αναλύσεως. Εκεί πάντως που τα κόμματα της ριζοσπαστικής Δεξιάς υπερασπίσθηκαν την ιδεολογία και το πολιτικό τους πρόγραμμα επιβραβεύθηκαν από τον λαό και το εκλογικό σώμα.

Οι κίνδυνοι

Υπάρχουν κίνδυνοι σε αυτή την προοπτική; Βεβαίως. Υπάρχει ο κίνδυνος να ρίξουμε νερό στο κρασί μας, να αφεθεί σε δεύτερη μοίρα η εφαρμογή του προγράμματος, να μας κτυπήσει η αρρώστια του κυβερνητισμού, να μηδίσουν βουλευτές και στελέχη μας, να γίνουμε μέρος του προβλήματος και του πολιτικού κατεστημένου, να απογυμνώσουμε τον πατριωτισμό από τα ριζοσπαστικά του γνωρίσματα, ενσωματώνοντάς τον στο σύστημα.

Ναι, όλα αυτά ισχύουν. Αλλά, δεν κατάλαβα, για να μείνουν πιστά τα στελέχη μας πρέπει να τα κρύβουμε από τα άλλα κόμματα; Τότε έχουμε λάθος στελέχη. Φοβούνται να υλοποιήσουν στην κυβέρνηση μέτρα κατά της μεταναστεύσεως; Ποιους φοβούνται και γιατί; Αν φοβούνται την Ελευθεροτυπία και τον κ. Αλαβάνο διάλεξαν λάθος πολιτικό χώρο για να αγωνισθούν. Ανακάλυψαν την «κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας»; Στο καλό και με την νίκη, δεν θα μας λείψουν καθόλου. Το Πατριωτικό Κίνημα θα βρει τους ανθρώπους που θα υλοποιήσουν την εθνική πολιτική.

Ο Λένιν στην Αθήνα

Αυτές τις σκέψεις τις μοιράσθηκα με κάποιους συναγωνιστές. Ήσαν αρκετά διστακτικοί. Από την μία η απέχθεια απέναντι στο πολιτικό σύστημα, από την άλλη ακούσθηκαν απόψεις ότι είναι νωρίς ακόμα, δεν είμαστε έτοιμοι για την διακυβέρνηση της Ελλάδος, δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες, μας λείπουν αρκετά στελέχη, θα υπάρξει μεγάλο κόστος αν αποτύχει το εγχείρημα.

Θα τους απαντήσω με το «Κράτος και Επανάσταση» του Λένιν. «Εμείς, γράφει ο Λένιν, δεν είμαστε ουτοπιστές. Δεν ονειρευόμαστε ότι θα τα βγάλουμε πέρα μονομιάς. Αυτά τα αναρχικά ονειροπολήματα χρησιμεύουν μόνο για την αναβολή της σοσιαλιστικής επανάστασης, μέχρι τότε που θα γίνουν αλλιώτικοι οι άνθρωποι. Όχι, εμείς θέλουμε την σοσιαλιστική επανάσταση τώρα, με τους ανθρώπους που έχουμε».

Οι Έλληνες εθνικιστές δεν χρειάζονται για να επισημάνουν την υποτέλεια του πολιτικού συστήματος. Το κάνουν και άλλοι αυτό. Ο ρόλος μας είναι να βρούμε τους τρόπους για να υλοποιήσουμε μία πατριωτική πολιτική. Και να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι είμαστε εθνικιστές επειδή το επιλέξαμε, όχι διότι δεν μας προσεφέρθη μία καρέκλα να καθίσουμε στο πολιτικό παλκοσένικο.

Ο δικός μας ρόλος

Η κατάθεση αυτών των σκέψεων στο Patria έχει ως σκοπό να προβληματίσει το στελεχιακό δυναμικό του Πατριωτικού Κινήματος. Να μας ξεβολέψει από τις εύκολες λύσεις, να θέσει στόχους και οδικούς χάρτες για μία προοπτική αλλαγής της κυβερνητικής πολιτικής. Αλλά και να επισημάνει ότι η όποια κυβερνητική συνεργασία περνάει μέσα από την προγραμματική σύγκλιση. Και αυτή είναι κάτι το πολύ συγκεκριμένο, δεν είναι ένα γενικό ευχολόγιο ή εκδήλωση καλών προθέσεων. Και πρέπει να είμαστε έτοιμοι, ανά πάσα στιγμή, να ρίξουμε την κυβέρνηση, αν αυτή αποκλίνει από τις προγραμματικές της εξαγγελίες.

Ένα χρόνο πριν είχαμε στόχο την είσοδο στην βουλή. Επιτεύχθη. Οι στόχοι τώρα ανεβαίνουν, πρέπει να παγιώσουμε την πολιτική μας παρουσία, να αυξήσουμε το ποσοστό και τους βουλευτές μας, να εκπέμψουμε ένα ευκρινέστερο ιδεολογικό σήμα, να εκπροσωπήσουμε μεγαλύτερα τμήματα του Ελληνικού λαού. Κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση σε όλα τα επίπεδα. Η φοιτητική οργάνωση του ΛΑ.Ο.Σ. συμμετείχε εφέτος σε 17 σχολές έναντι 3 πριν ένα έτος. Ακόμη και οι επιθέσεις εναντίον των βιβλιοπωλείων του Άδωνι Γεωργιάδη, του Γιάννη Γιαννάκενα, του Γιάννη Σχοινά, δείχνουν την δύναμη των εθνικών ιδεών.

Όλα αυτά όμως πρέπει να συγκλίνουν σε ένα σκοπό: την άσκηση της εξουσίας. Και αυτό όχι ως αυτοσκοπό, αλλά ως προϋπόθεση υλοποιήσεως μίας πατριωτικής πολιτικής, προς όφελος του λαού και του έθνους. Όσο πιο σύντομα γίνει αυτό τόσο το καλύτερο για την Ελλάδα. Αν αφήσουμε τις συγκυρίες να μας προσπεράσουν δεν ξέρω πότε θα τις ξανασυναντήσουμε.

Διότι εγώ θέλω να προωθήσω τον εθνικισμό τώρα, με τους ανθρώπους που έχουμε και στο πολιτικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Δεν θα περιμένω πότε θα «ωριμάσουν» οι συνθήκες για την «Εθνική Επανάσταση», γιατί δεν θα ωριμάσουν ποτέ περιμένοντας, ή πότε θα αποφασίσουν να επιστρέψουν οι Έψιλον στην Γη. Θα πρέπει σήμερα να υπερασπισθούμε την εθνική ανεξαρτησία. Εμείς και όχι οι «συνθήκες», σήμερα και όχι στο απώτερο μέλλον, συμπαρασύροντας μαζί μας ακόμη και τμήματα του πολιτικού συστήματος.

Πιστοί στο σύνθημα «ρήξη και ανατροπή». Διότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανατροπή από το να «αναγκάσεις» την ελληνική κυβέρνηση να σκέπτεται και να δρα πατριωτικά. Αν το πετύχουμε, θα αλλάξουμε την προδιαγεγραμμένη μοίρα του Ελληνικού Έθνους.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 13 (Σεπτέμβριος 2008) του μηνιαίου περιοδικού Patria.

Νίκη και στην Αυστρία

2008-09-28T19:27:00.004+03:00

Ακόμα μία μεγάλη νίκη λαμβάνει χώρα αυτή την στιγμή στην Ευρώπη, με τα εθνικιστικά κινήματα της Αυστρίας να επιστρέφουν στο προσκήνιο.

Πριν 10 περίπου χρόνια, οι κατεστημένες δυνάμεις πανικοβλήθηκαν βλέποντας το Αυστριακό Κόμμα της Ελευθερίας (FPO) να ξεπερνά την Κεντροδεξιά και να κατακτά για πρώτη φορά την δεύτερη θέση με 26.9%. Η μετέπειτα συμμετοχή του στον κυβερνητικό σχηματισμό έφερε την έντονη αντίδραση των κατεστημένων κομμάτων της Ευρώπης και την συμπαράταξη τους με την Άκρα Αριστερά.

Μετά από μήνες πολεμικής εναντίον της απόφασης του Αυστριακού λαού, την αναγκαστική υποχώρηση του τότε ηγέτη του FPO, Χάιντερ, για να κατευναστούν οι αντιδράσεις, αλλά και την μετέπειτα αδυναμία του κόμματος να συνεργαστεί στον κυβερνητικό σχηματισμό με την Κεντροδεξιά, το FPO κατέρρευσε συγκεντρώνοντας 10% στις εκλογές του 2002.

Ακολούθησε η ανασύνταξη του χώρου, η αποχώρηση του Χάιντερ από το FPO και η δημιουργία του BZO. Τα πρώτα αποτελέσματα το 2006 ήταν θετικά και έδειξαν ότι η ανοδική πορεία ξεκινούσε και πάλι. Τίποτα δεν έδειχνε όμως ότι ακόμα μία νίκη ήταν τόσο κοντά.

Με καταμετρημένο το 80% περίπου των ψήφων, το FPO συγκεντρώνει 18%, 7% πάνω σε σχέση με πριν 2 χρόνια, ανακαταλαμβάνωντας και την τρίτη θέση που είχε προσωρινά χάσει από τους Πράσινους.

Ακόμα πιο δυνατό χαστούκι στο κατεστημένο δίνει το ΒΖΟ. Υπό τον Χάιντερ που επανήλθε στο προσκήνιο για να ηγηθεί του κόμματος σε αυτές τις εκλογές, στην δεύτερη συμμετοχή του σε εκλογική αναμέτρηση το ΒΖΟ υπερδιπλασιάζει τα ποσοστά του, ξεπερνά και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις και αγγίζει το 11% (από 4% το 2006) αφήνωντας τους Πράσινους στην 5η θέση, μία περίπου μονάδα πίσω.

Μπορεί να μην έχει επαναλληφθεί ακόμα η εντυπωσιακή επιτυχία της κατάκτησης της 2ης θέσης του 1999, αλλά ουσιαστικά το σημερινό αποτέλεσμα είναι σημαντικότερο. Έστω και χωρισμένος σε δύο κόμματα, ο χώρος ξεπερνά σήμερα το ποσοστό του 1999 και κατακτά το 29%! Τα δε μεγάλα κόμματα δέχονται την μεγαλύτερη ήττα τους από τον Β Παγκόσμιο πόλεμο, αφού για πρώτη φορά δεν ξεπερνούν το 60% των ψήφων του Αυστριακού λαού.

Να θυμηθούμε και τι προηγήθηκε μέσα στο 2008 και στα τέλη του 2007 στην Ευρώπη;

Το Σερβικό Ριζοσπαστικό Κόμμα κατακτά την 2η θέση με 29.5%
Η Ιταλική Αριστερά καταρρέει και απομακρύνεται από την κυβέρνηση
Το Λαϊκό Κόμμα της Δανίας αγγίζει το 14%, κερδίζει ακόμα μία έδρα και παραμένει στην 3η θέση πίσω από τους Φιλελεύθερους και τους Σοσιαλδημοκράτες.
Η μεγάλη νίκη του Λαϊκού Κόμματος της Ελβετίας

Είναι ξεκάθαρο πια, οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές μας δείχνουν τον δρόμο προς την νίκη. Μένει μόνο να τον ακολουθήσουμε.

Update: Τα τελικά αποτελέσματα

1. SPO (Σοσιαλδημοκράτες) 29.7%
2. OVP (Κεντροδεξιά) 25.6%
3. FPO (Εθνικιστικό) 18%
4. BZO (Εθνικιστικό) 11%
5. GRUNE (Πράσινοι) 9.8%

Le Pen - The Strasbourg speech about Europe (July, 10. 2008)

2008-09-10T02:10:00.000+03:00

Από το espolegion.blogspot.com :

2007-12-13T00:14:00.001+03:00

Ένας λόγος που δημιουργήσαμε αυτό το blog είναι ότι επί χρόνια έχει δημιουργηθεί μια σύγχυση για το τι ακριβώς είναι ο Εθνικοσοσιαλισμός. Ο Εθνικοσοσιαλισμός σίγουρα δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τον εθνικισμό , προϊόν της Γαλλικής ''επαναστάσεως'' των εμπόρων , των λογιστών και των μασονικών στοών.

Για να τελειώνουμε μία και καλή με αυτό το ζήτημα , εμείς προσωπικά αισθανόμαστε πιο κοντά απέναντι σε οποιοδήποτε Σύντροφο παρά στον οποιοδήποτε ακροδεξιό , σωβινιστή «Ελληναρά» ακόμα και αν αυτός για να καλύψει τις αντιδραστικές του ιδέες χρησιμοποιεί ''φαιά'' περιτυλίγματα .

Η δική μας Ευρωπαϊκή πατρίδα , και δεν εννοούμε την Γερμανία αλλά ολόκληρη την Ευρώπη , έπεσε το 1945 επομένως δεν οφείλουμε καμιά υποταγή και νομιμοφροσύνη σε καμία ''πατρίδα''

την βόμβα που εξερράγη στα γραφεία της ΕΣΠΟ τοποθέτησαν ακροδεξιά καθάρματα , έμμισθοι πράκτορες των Βρετανών , αστοί ευκαιριακοί ‘’πατριώτες’’ που μεταπολεμικά επαίρονταν ότι πολέμησαν εξίσου τον μαύρο και τον κόκκινο φασισμό!

Αποσπάσματα από το http://www.espolegion.blogspot.com/. Όπως τα λέει το παλικάρι είναι. Καμία σχέση δεν έχει μαζί μας και καμία σχέση δεν έχουμε μαζί του. Ωραίο και το e-mail που έστειλε διαφημίζοντας το ιστολόγιο του. Αναγνώρισα αρκετούς άλλους αποδέκτες εκτός από εμένα, όλοι με διαφορετικές ιδέες από τον τύπο. Αυτά συμβαίνουν όταν είσαι απελπιστικά μόνος σου σε μία χώρα, αναγκάζεσαι να διαφημίζεις τις ιδέες σου σε "ακροδεξιά καθάρματα", "ευκαιριακούς πατριώτες" και "σωβινιστές Ελληναράδες". Καλό θα ήταν την επόμενη φορά να αυτοδιαφημιστεί στον "οποιοδήποτε σύντροφο" με τον οποίο αισθάνεται πιο κοντά (και δεν αμφιβάλλω ότι είναι) και να μας αφήσει εμάς στην ησυχία μας.

Δίκη «Ελευθέρου Κόσμου» και Πλεύρη

2007-12-11T22:12:00.000+03:00

Το βιβλίο του Κώστα Πλεύρη δεν το έχω διαβάσει επιμελώς. Το ξεφύλλισα μια μέρα όταν είχε πέσει στα χέρια μου. Λίγο πολύ είναι προβλέψιμα και αναμενόμενα όλα όσα γράφει μέσα. Είναι ένας απολογισμός των περισσοτέρων στοιχείων που κατά καιρούς έχουν παρατεθεί εναντίον του εβραϊκού λαού, έθνους ή θρησκείας – όπως θέλετε πείτε το, κυρίως από τον ίδιο. Εν πάσει περιπτώσει, κρίνω περιττή την διαρκή ενασχόληση με αυτό το θέμα σε πολιτικό επίπεδο και σίγουρα δεν συμμερίζομαι τις εμμονές και την εμπάθεια που αρκετοί συναγωνιστές μου έχουν απέναντι στους Εβραίους.

Επιτέλους κάποιος λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Ο Π. Δούμας στο τελευταίο άρθρο του στον Ελεύθερο Κόσμο σχολιάζει την δίκη Πλεύρη όπως έπρεπε να σχολιάζεται.

Περί Φυλετισμού

2007-12-05T19:10:00.000+03:00

Καμία λογική δεν υπάρχει στον σημερινό ισχυρισμό κάποιων για την φυλετική "πυραμίδα", ότι πάνω ήταν οι λευκοί, κάτω οι μη λευκοί και τέλος. Τραγικά απλουστευμένο. Ούτε η ναζιστική ούτε καμία άλλη φυλετική θεωρία της εποχής το έβλεπε έτσι.

Ο Schopenhauer θεωρούσε ότι ανώτερες φυλές όπως τους Ίνκας μετανάστευσαν από παντού στην Β. Ευρώπη και έγιναν Λευκοί σταδιακά. Ο Gobineau περιορίστηκε απλώς στο ότι οι φυλές από μίξεις είναι κατώτερες (αναγκάζοντας τους ναζί να πλαστογραφήσουν όλο το έργο του για να χρησιμοποιήσουν την φιλοσοφία του, θεωρούσε τους Εβραίους μία από τις ανώτερες φυλές και τους Γερμανούς φυλή που προέρχεται από μίξεις). Ο Chamberlain θεωρούσε τους Γερμανούς την ανώτερη φυλή ενώ ο Grant, ενώ αποδέχεται ότι ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός ήταν ο ανώτερος που δημιουργήθηκε, θεωρεί ότι αυτό οφείλεται στην μίξη των Ελλήνων με Βόρειους λαούς (επικρατούσα φυλετική θεωρία της εποχής, η εξήγηση για τον Ρωμαϊκό και τον Ελληνικό πολιτισμό δεν μπορούσε να ήταν η δικιά τους ανωτερότητα άρα θα έγιναν μίξεις με τους Βόρειους λαούς).

Στηριζόμενος σε όλους αυτούς ο Rosenberg χτίζει την φυλετική ιδέα της ναζιστικής Γερμανίας σύμφωνα με την οποία οι Γερμανοί, οι Ολλανδοί, οι Σκανδιναβοί και λοιποί Βόρειοι ήταν οι ανώτεροι των λευκών, γενικά υπήρχε η άποψη ότι λόγω του κλίματος οι Βόρειοι είχαν γίνει πιο σκληροί και ότι όσο πιο χαμηλά κατέβαινες στην Ευρώπη τόσο περισσότερες ήταν οι μίξεις με τους μουσουλμάνους της Β. Αφρικής (δηλαδή εμείς προφανώς θεωρούμασταν οι κατώτεροι των λευκών). Σε κάθε φυλετική θεωρία εννοείται ότι οι Γερμανοί ήταν στην κορυφή της πυραμίδας και όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι από κάτω, να γιατί ο φυλετισμός τους ήταν εθνικιστικός και όχι το αντίθετο. Αυτή ήταν η σημασία του πολυδιαφημισμένου από κάποιους "ίσως υπάρχει ένα ίχνος του αρχαίου Ελληνικού γένους μέσα τους" που έγραψε ο Γκέμπελς, όχι θαυμασμός αλλά έκπληξη που παρά την φυλετική τους θεωρία που μας έφερνε στον πάτο των Λευκών πολεμάμε τόσο ηρωικά που ίσως τελικά να υπάρχει ένα ίχνος Ελλήνων μέσα μας.

Αδιαμφισβήτητα υπάρχει ένας δεδομένος θαυμασμός του Χίτλερ για την Ελλάδα που δεν περιορίζεται μόνο στην ύπαρξη της στην αρχαιότητα. Κάποιοι θα το θεωρήσουν απόδειξη ότι ο Χίτλερ έβαζε και τους Έλληνες στις ανώτερες φυλές, προσωπικά πιθανολογώ ότι ούτε ο ίδιος δεν πίστευε στον φυλετισμό που χρησιμοποιούσε αφού ούτε ο Rosenberg ούτε κανένας προγενέστερος θεωρητικός πάνω στον οποίον έχτισε ο Rosenberg μας είχε θεωρήσει φυλετικά ισάξιους των Γερμανών.

Η Αριστερά της διαστροφής

2007-12-04T00:24:00.000+03:00

του Παναγιώτη Δούμα

«Αν πιστέψουμε την έρευνα για τις σεξουαλικές συνήθειες των Γερμανών που δημοσίευσε η τοπική έκδοση του "Πλεϊμπόι" (Σεπτ. 1994), οι εναπομείναντες θαυμαστές του Χίτλερ, οι οπαδοί του κόμματος των Ρεπουμπλικάνων, είναι οι καλύτεροι καταναλωτές του σεξ-τούρισμ. Περίπου ένας στους τέσσερις έχει ήδη ταξιδέψει στην Ινδοκίνα και την Ινδονησία με μοναδικό σκοπό να επιβεβαιώσει την υπεροχή του». Συμπέρασμα σοβαρής δημοσιογραφικής έρευνας από τον ΙΟ της «Ελευθεροτυπίας», 30.06.1996

Εν αντιθέσει με τα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου 1973 στο Πολυτεχνείο Αθηνών, ο Μάης του ’68 δεν είχε το αναμενόμενο πολιτικό αποτέλεσμα. Μετά από όλες τις ταραχές και την κινητοποίηση όχι απλά των φοιτητών, αλλά μεγάλου κομματιού της γαλλικής κοινωνίας, η κυβέρνηση Ντε Γκώλ βγήκε ισχυρότερη. Παρά ταύτα, η γενιά των επαναστατημένων φοιτητών άφησε βαθιά χαραγμένο το σημάδι της όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά σε όλες τις δυτικο-ευρωπαϊκές κοινωνίες, όπως και στην ελληνική. Ένα σημάδι που διακρινόταν από τομές πολιτικές, αλλά και κοινωνικές.

Μία τέτοια τομή ήταν και η σεξουαλική επανάσταση, η οποία γκρέμισε όλα τα ταμπού που απέρρεαν από την χριστιανική ηθική. Ισότητα των φύλων, ελεύθερος έρωτας, εναλλαγή συντρόφων, όργια, έρωτας σε δημόσιους χώρους, ομοφυλοφιλία. Κι αν όλα αυτά έκαναν τον κύκλο τους και ήρθε το AIDS την δεκαετία του ’80 για να πατήσει απότομα το φρένο, υπήρξε και μία πτυχή αυτής της επαναστάσεως, η οποία βρίσκεται βαθιά κρυμμένη στην σκοτεινή ντουλάπα με τους σκελετούς της αριστερής υποκρισίας, αναλγησίας και εγκληματικότητος. Μία πτυχή που επιμελώς απεκρύβη από τους αλαλάζοντες περί ανωμάλων φασιστών παιδεραστών αριστερών δημοσιογράφων...

Πριν, λοιπόν αυτοί σπεύσουν να μας πουν ότι η παιδοφιλία αποτελεί διαστροφή που εμφανίζεται σε προσωπικό επίπεδο και δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει ένα ολόκληρο κίνημα, επειδή κάποιοι, όσο αυτό ήταν στο ζενίθ του, διέφθειραν και μόλυναν ό,τι πιο τρυφερό και αγνό διαθέτει η ανθρώπινη φύση, ας ψαχτούν και ας ερευνήσουν μήπως οι ιδεολογικοί τους ινστρούκτορες είχαν στο παρελθόν υπογράψει διακηρύξεις, όπου εζητείτο η νομιμοποίηση της παιδεραστείας. Κι αυτό γιατί από στατιστικής τουλάχιστον πλευράς, κανείς δεν μπορεί να μας πείσει ότι η συνηθισμένη στην αναπαραγωγή κακεκτύπων και στην εισαγωγή κάθε αρνητικού στοιχείου ελληνική Αριστερά, θυμήθηκε το χριστιανικό της Alter Ego και δεν υιοθέτησε έστω και θεωρητικά κάποια στιγμή τις αντιλήψεις περί ελευθερίας στην επιλογή ερωτικών συντρόφων ακόμη και σε σχέση με νήπια.

Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ και η επιβεβαίωση της «υπεροχής» του

Ο ηγέτης των ταραχών στο Παρίσι του 1968, Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, αντιμετώπισε προ μερικών ετών κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Ο «Κόκκινος Ντάνι» δεν χρειάστηκε να επισκευθεί την Ταϊλάνδη. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 είχε δουλέψει σε έναν εναλλακτικό παιδικό σταθμό (Kinderladen: ακριβής μετάφραση θα ήταν «Παιδομάγαζο». Πρόκειται για εναλλακτικούς παιδικούς σταθμούς που πρωτολειτούργησαν το 1968 σε μεγάλες γερμανικές πόλεις, όπως το Βερολίνο, η Φρανκφούρτη και η Στουτγάρδη. Εδιοικούντο από τους ίδιους τους γονείς και αντετίθεντο στα «αυταρχικά εκπαιδευτικά πρότυπα») και σ‘ αυτήν την περίοδο της ζωής του αναφέρεται στο βιβλίο του «Το μεγάλο παζάρι» που κυκλοφόρησε το 1975, αλλά εξαντλήθηκε χωρίς να ανανεωθεί η έκδοσή του. Η δημοσίευση αποσπασμάτων του βιβλίου από το γαλλικό περιοδικό «L’Express», κατόπιν υποδείξεως της Μπετίνα Ρελ (Bettina Rohl), κόρης της γνωστής τρομοκράτη του Κόκκινου Στρατού Ουλρίκε Μάινχοφ, στις αρχές του 2001 είχε ανοίξει έναν έντονο διάλογο ενώπιον της γαλλικής κοινής γνώμης, ο οποίος όμως ποτέ δεν συνεκίνησε τους «λειτουργούς» του δημοσιογραφικού επαγγέλματος στην χώρα μας, κι έτσι χρειάστηκε να περάσουν κάποια χρονάκια για να μάθουμε για τα κατορθώματά του.

Έγραφε, λοιπόν μεταξύ άλλων ο Κον-Μπεντίτ σ’ αυτό του το βιβλίο: «Από καιρό είχα όρεξη να δουλέψω σε ένα νηπιαγωγείο. [...] Ήταν για μένα μία φανταστική εμπειρία να δουλεύω με παιδιά ηλικίας από δύο έως πέντε ετών». Ο Ντάνι ήθελε οπωσδήποτε να γίνει αποδεκτός από τα παιδιά και έκανε τα πάντα ώστε «να αποκτήσουν μία εξάρτηση απ’ αυτόν. [...] Το διαρκές φλερτ με όλα τα παιδιά πήρε σύντομα ερωτική τροπή. Μπορούσα κανονικά να νιώσω, πώς τα μικρά κοριτσάκια από την ηλικία των πέντε ετών είχαν ήδη μάθει να μου την πέφτουν. Δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Τις περισσότερες φορές ήταν αφοπλιστικές. [...] Ήταν σαφές: Κάποια παιδιά είχαν δει αρκετές φορές του γονείς τους να πηδιούνται». Και συνεχίζει ο θείος Ντάνι: «Μου συνέβη αρκετές φορές, κάποια παιδιά να μου ανοίγουν το φερμουάρ και να αρχίζουν να με χαϊδεύουν. Ανάλογα με την περίπτωση αντιδρούσα και διαφορετικά, αλλά η επιθυμία τους με προβλημάτιζε. Τα ρωτούσα: ‘Γιατί δεν παίζετε μεταξύ σας, γιατί διαλέγετε εμένα και όχι κάποια άλλα παιδιά;’ Όμως, όταν επέμεναν, τα χάιδευα κι εγώ».

Στα τέλη Ιανουαρίου του 2001 ο φιλελεύθερος τέως Υπουργός Δικαιοσύνης και Εξωτερικών της Γερμανίας, Κλάους Κίνκελ, με μία ανοικτή επιστολή στην εφημερίδα «Berliner Zeitung» απαιτούσε από τον Κον-Μπεντίτ ένα σαφές ξεκαθάρισμα, ότι «κατά την επαφή του με τα παιδιά, δεν προέβη ποτέ σε αήθεις πράξεις». Στην απάντησή του στην ίδια εφημερίδα προς τον Κίνκελ λίγο αργότερα, ο Κον-Μπεντίτ εξηγούσε τότε, ότι εκείνη την εποχή «δεν είχε επίγνωση ότι υπήρχε πρόβλημα με αυτό», και ότι στα σχετικά εδάφια του βιβλίου του αναφέρεται «σε έναν αντικατοπτρισμό του εγώ του». Για τα γερμανικά ΜΜΕ το θέμα εθεωρήθη λήξαν. Στη Γαλλία όμως ο τηλεοπτικός σταθμός TF1 άνοιγε νέα συζήτηση: «Έχει ο Κον-Μπεντίτ ένα παιδόφιλο παρελθόν;» Ο συντηρητικός πολιτικός Φιλίπ ντε Βιλιέ αντιμετώπισε τον Κον-Μπεντίτ σε ένα τηλεοπτικό πάνελ στα τέλη Φεβρουαρίου του 2001, την ημέρα της δημοσιεύσεως των αποσπασμάτων του βιβλίου στο περιοδικό «L’Express» με νέες κατηγορίες: «Ο Κον Μπεντίτ και οι σύντροφοί του από τον Μάη του ’68 χαίρουν μίας υπερβολικής ανοχής για υπερβάσεις κάθε είδους. Αυτοί που κάποτε ούρλιαζαν ‘απαγορεύεται να απαγορεύεις’ απαιτώντας την κατάργηση όλων των Ταμπού και εν τέλει της ‘σεξουαλικής καταπίεσης’, είναι ηθικοί υπεύθυνοι για διαστροφές και καταχρήσεις που διαπιστώνουμε σήμερα».

Για μια στιγμή ο «κόκκινος Ντάνι» έχασε το χρώμα του, ύστερα όμως ανέκτησε την συνήθη μεγαλοστομία του. Υπερασπίστηκε τον εαυτό του λέγοντας ότι είναι «ανοησία» να τον κατηγορεί κανείς για ασέλγεια σε παιδιά και παρέπεμψε τους συνομιλητές του σε παιδιά που είχε υπό την επιτήρησή του και στους γονείς τους. Σχετικά με τα γραφόμενα στο «Μεγάλο Παζάρι» δέχτηκε να συζητήσει. Τα παρατιθέμενα αποσπάσματα θα του ακούγονταν πλέον «ανήκουστα και κακογραμμένα». Μίλησε για μία «αβάσταχτη ελαφρότητα». Στις κατηγορίες του Ντε Βιλιέ απάντησε ότι το μόνο που θα παραδεχόταν είναι η τάση του στο να προκαλεί. Στην απαίτηση του Ντε Βιλιέ για παραίτηση απήντησε με ένα ξερό «Γιατί;». Πεισματικά δήλωνε: «Δεν θα σας αφήσω να με φάτε».

Ενοχές και αυτοκριτική

Στις 23 Φεβρουαρίου της ιδίας χρονιάς, την ώρα που τα παραπάνω αποσπάσματα άρχιζαν να αναδημοσιεύονται και σε άλλα έντυπα η αριστερή καθημερινή εφημερίδα «Liberation» δημοσίευε μία αξιόλογη αυτοκριτική. Στα χρόνια μετά το 1968, η «Liberation» υπήρξε το σημαντικότερο φερέφωνο της «σεξουαλικής επανάστασης». Γράφει, λοιπόν, ότι «θα ντρεπόταν κανείς σήμερα για κάποια φιλο-παιδεραστικά δημοσιεύματα: Το 1981 είχε δοθεί βήμα σε έναν ανώνυμο διαφθορέα παιδιών. Χωρίς καμμία δόση μεταμέλειας ή ντροπής περιέγραφε την διαρκή κακομεταχείριση μίας πεντάχρονης. ‘Μούγκριζε όποτε ένιωθε την ηδονή’». Ο δημοσιογράφος της «Liberation» σχολίαζε τότε ότι «όποτε μιλάει για παιδιά, γυαλίζουν τα γκρίζα μάτια του από τρυφερότητα». Σήμερα, την πνευματική συνενοχή συγκεκριμένων αριστερών κύκλων στην παιδεραστεία, την χαρακτηρίζει ο συντάκτης της Liberation «τρομακτική».

Το 1977 Γάλλοι διανοούμενοι έκαναν συλλογή υπογραφών για λογαριασμό τριών κατηγορουμένων για παιδεραστεία. Οι υπογράφουσες διασημότητες, μεταξύ των οποίων ο Μπερνάρ Κουσνέρ, γάλλος πολιτικός, γιατρός και ιδρυτής των «Γιατρών χωρίς Σύνορα» και «Γιατρών του Κόσμου», ο Αντρέ Γκλούκσμαν, Γαλλοεβραίος φιλόσοφος, υποστηρικτής της ανεξαρτησίας της Τσετσενίας, αλλά και της εισβολής στο Ιράκ, και ο κατοπινός Υπουργός Πολιτισμού Ζακ Λανγκ δεν έβλεπαν «κανένα έγκλημα», καθ’ ότι τα κορίτσια «συμφωνούσαν» με τις εν λόγω πράξεις: «Όταν επιτρέπεται σε δεκατριάχρονες να παίρνουν αντισυλληπτικά, για ποιον λόγο αλήθεια γίνεται αυτό;» Και οι Ζαν-Πωλ Σαρτρ, Μισέλ Φουκώ, Ρολάν Μπαρτ, Σιμόν ντε Μποβουάρ και Ζακ Ντεριντά λίγο μετά, με μία διακήρυξη κατά του νόμου για την κακομεταχείριση ανηλίκων ορθώνουν μέτωπο υπεράσπισης των παιδεραστών. Το «δικαίωμα του παιδιού και του ενήλικα, να διατηρούν σχέσεις με άτομα της επιλογής τους» θα έπρεπε να αναγνωρισθεί. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80 οι Πράσινοι της Γερμανίας απενοχοποιούσαν την σεξουαλική επαφή με παιδιά με το πρόσχημα ότι κάτι τέτοιο αποτελεί ινδιάνικο πρότυπο.

Πλέον η «Liberation» βρίσκει άλλοθι στην «μαζικά κεκτημένη ταχύτητα της εποχής». Ήταν ένας γενικός πυρετός. «Το να το κάνεις με ένα παιδί; Μία ελευθερία όπως όλες οι άλλες» έλεγαν τότε. Ως γκουρού της «σεξουαλικής επανάστασης» λειτουργούσε ο μαρξιστής ψυχαναλυτής Βίλχελμ Ράιχ. Σύμφωνα με την θεωρία του, από την καταπιεσμένη σεξουαλικότητα προκύπτει ένας «αυταρχικός χαρακτήρας», ο οποίος είναι η αιτία της καταπίεσης της ανθρωπότητας. Ένα μέτρο αντιμετώπισης θα ήταν μία χωρίς όρια ελευθεριότητα και εναλλαγή σε σεξουαλικούς συντρόφους. «Όποιος πάει δύο φορές με το ίδιο άτομο ανήκει ήδη στο κατεστημένο» ήταν τότε το σύνθημα.

Στην πράξη, όπως λέει και ο Ντε Βιλιέ, οι καταλυτικά ελευθέριες και ανατρεπτικές ιδέες του 1968 «διέστρεψαν την συνείδηση» και με τον τρόπο αυτό παρέδωσαν στους παιδοφίλους - αν και αυτοί προϋπήρχαν από πολύ πριν - ένα άλλοθι. Καιρός είναι λοιπόν να διαρρήξουμε το πέπλο του ευφημισμού και της απενοχοποίησης και να αφαιρέσουμε τα πιστοποιητικά αγιότητος που αβασάνιστα χαρίσαμε στην Αριστερά όλα αυτά τα χρόνια.

Διαβάστε

1) Junge Freiheit: γερμανική εβδομαδιαία εφημερίδα.
2) L’ Express: γαλλικο περιοδικό.
3) Schweizerzeit: ελβετική εφημερίδα.
4) Der Spiegel: γερμανικό εβδομαδιαίο περιοδικό.
5) Berliner Zeitung: Καθημερινή εφημερίδα του Βερολίνου.
6) Liberation: Καθημερινή γαλλική εφημερίδα - σύμβολο της γαλλικής Αριστεράς.
7) Daniel Cohn-Bendit: Η προσωπική ιστοσελίδα του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ

Το πολυκατοπτριζόμενο «εγώ» του Κόκκινου Ντάνι

Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ γεννήθηκε στη Γαλλία το 1944 από Γερμανοεβραίο πατέρα και Γαλλοεβραία μητέρα. Ηγήθηκε του κινήματος του Μαΐου του ’68, όπου ανεπιτυχώς επεχείρησε να οδηγήσει ολόκληρη τη Γαλλία σε εμφύλιο πόλεμο, ενώ το 1976 ίδρυσε το περιοδικό Pflasterstrand. Ο αυτοαποκαλούμενος, αν και απωλέσας την γαλλική υπηκοότητα, διεθνής μπάσταρδος, το 1984 ενετάχθη στους Πρασίνους, των οποίων χρημάτισε δημοτικός σύμβουλος Φρανκφούρτης για θέματα πολυπολιτισμικότητος (τιμητική θέση) από το 1989 ως το 1997. Το 1994 εξελέγη Ευρωβουλευτής με τους Πρασίνους της Γερμανίας και το 1999 με τους Πρασίνους της Γαλλίας, έδρα που καταλαμβάνει μέχρι και σήμερα.

Από αυτό το πόστο την άνοιξη του 1999 απετέλεσε τον πιο φανατικό υποστηρικτή της συμμετοχής της Ε.Ε. στον βομβαρδισμό της Σερβίας από το ΝΑΤΟ. Πρόσφατα πρωταγωνίστησε ως υποστηρικτής της παραμονής των Γερμανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, ενώ συμμετείχε στο παρελθόν και στην απόφαση κατασκευής του Eurofighter. Το κόμμα που τον ανέδειξε, οι Πράσινοι, ανακοίνωσαν προ ενός μηνός ότι δεν θα είναι υποψήφιός τους στις Ευρωεκλογές του 2010, πιθανότατα λόγω της φιλοπόλεμης στάσεώς του, αλλά και της στενής του σχέσεως με άλλον έναν «συνεπή» φιλειρηνιστή αριστερό, τον Γιόσκα Φίσερ.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 6 (Νοέμβριος 2007) του μηνιαίου περιοδικού Patria.

Κληρονομική ασθένεια η βλακεία

2007-11-18T19:06:00.000+03:00

Η απόφαση της Ιταλίας να απελαύνει τους Ρουμάνους μετανάστες που παρανομούν ήταν φυσικά ένα θετικό βήμα για την μεταναστευτική πολιτική της Ιταλίας και κατ' επέκταση της Ευρώπης. Ένα βήμα που η Αλεσάντρα Μουσολίνι κατάφερε να κάνει καταστροφικό για το εθνικιστικό κίνημα.

Η αδυναμία της να εκμεταλλευθεί πολιτικά το γεγονός χωρίς να βγάλει τα ρατσιστικά της απωθημένα απέναντι σε έναν άλλο Ευρωπαϊκό λαό και οι δηλώσεις της ότι "η παρανομία είναι τρόπος ζωής για τους Ρουμάνους" και "οι Ιταλοί δεν βλέπουν σημαντικές διαφορές μεταξύ Ρουμάνων και Τσιγγάνων" οδήγησε στην αποχώρηση των πέντε Ρουμάνων ευρωβουλευτών από τον Εθνικιστικό σχηματισμό ITS και την κατάρρευση του αφού με 18 βουλευτές δεν πιάνει πια το όριο των 20 αναγκαίων για την ύπαρξη αναγνωρισμένης ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο.

Η εξέλιξη αυτή φέρνει τα πιο σκληροπυρηνικά εθνικιστικά κινήματα του Ευρωκοινοβουλίου χρόνια πίσω, τους στερεί την δυνατότητα λόγου στην Ευρωβουλή και την οικονομική βοήθεια, χαρίζοντας στους πολιτικούς τους αντιπάλους και πάλι το επιχείρημα της αδυναμίας συνεργασίας του Εθνικιστικού χώρου λόγω των αγεφύρωτων "ρατσιστικών διαφορών".

Κάτι κινείται και στην Κύπρο

2007-11-16T23:46:00.000+03:00

Το παραπάνω απόκομμα από την κυπριακή φυλλάδα "Πολίτης" δείχνει ότι κάτι επιτέλους κινείται στην Κύπρο. Ο φόβος που εμφανίζει και οι χαρακτηρισμοί που εξαπολύει ο αστείος τύπος που αρθρογραφεί στην -πιο αστεία- εφημερίδα είναι η καλύτερη διαφήμιση για την μεθαυριανή ημερίδα, την πρώτη οργανωμένη αντίδραση ενάντια στην αθλιότητα της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης που επικρατεί στην Κύπρο. Ιδιαίτερα χαρούμενα πρέπει να είναι τα παλικάρια της ΕΦΕΝ αφού ο αστείος τύπος (η φωτογραφία στα αριστερά είναι πραγματικά η φάτσα του, δεν είναι γελοιογραφία!) στο ρατσιστικό άρθρο του κατά των "ρατσιστών" της Κίνησης για την Σωτηρία της Κύπρου βρήκε τον χρόνο να αναφερθεί και σε αυτούς.

Φρανσίσκο Φράνκο, ένας μεγάλος Ηγέτης

2007-11-09T11:45:00.000+03:00

Με αφορμή κάποιες φαιδρότητες που γράφτηκαν σε άλλο χώρο.

Ο Φράνκο γεννήθηκε το 1892. Το 1907 εισήλθε στην ακαδημία του Πεζικού. Το 1910 τέλειωσε και το 1912 μεταφέρθηκε στο Μαρόκο, όπου μαινόταν πόλεμος μεταξύ των μαροκινών και των ισπανικών δυνάμεων. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1917 κερδίζοντας φήμη αλλά και δεχόμενος έναν σοβαρό τραυματισμό. Το 1920 επέστρεψε στην Αφρική ως αξιωματικός της νεοσύστατης Ισπανικής Λεγεώνας των ξένων, με την οποία ένα χρόνο αργότερα έσωζε την ισπανική αποικία της Melilla που κινδύνευε άμεσα από κατάληψη από τους Μαροκινούς που είχαν φέρει σε δύσκολη θέση τις ισπανικές δυνάμεις. Το 1926, σε ηλικία 34 χρονών, έγινε ο νεαρότερος στρατηγός στον ισπανικό στρατό.

Το 1931 έρχεται για πρώτη φορά σε σύγκρουση με το πολιτικό κατεστημένο. Αν και είχε δείξει αδιαφορία για την πολιτική, το κλείσιμο της στρατιωτικής ακαδημίας από το νέο καθεστώς συνταράζει τον ισπανικό στρατό. Ο αποχαιρετιστήριος λόγος του προς τους δοκίμους θεωρείται προσβλητικός για το νέο καθεστώς που του στερεί κάθε πόστο για τους επόμενους μήνες, θέτοντας τον συγχρόνως και υπό παρακολούθηση. Παρά την πολεμική εις βάρος του ωστόσο, ο Φράνκο εναντιώνεται με την απόπειρα πραξικοπήματος του 1932. Το 1933 η Δεξιά επικρατεί στις εκλογές και η Αριστερά αποπειράται να ανατρέψει την νόμιμη κυβέρνηση. Ο Φράνκο (μαζί με τον Λόπεζ που λίγα χρόνια αργότερα δολοφονήθηκε από την Αριστερά) τίθεται επικεφαλής τον κυβερνητικών δυνάμεων που καταστέλλουν την εξέγερση. Το 1935 γίνεται Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου στρατού.

Οι εκλογές του 1936

Στις εκλογές του 1936 η Αριστερά αναλαμβάνει την εξουσία, συνεργαζόμενη και με φιλελεύθερες δυνάμεις (που από την επομένη των εκλογών προσπαθεί να απομακρύνει). Το μικρό 1% της διαφοράς αναγκάζει την Δεξιά να καταγγείλει σωρεία φυλακίσεων και δολοφονιών εκπροσώπων της Δεξιάς, τρομοκράτηση, απειλές και νόθευση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Ο Φράνκο ζητά να τεθεί το κράτος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να γίνει επανακαταμέτρηση αλλά η Αριστερά αρνείται και τον στέλνει στα Κανάρια νησιά.

Τις επόμενες μέρες επικρατεί τρομοκρατία. Πρώτος στόχος η εκκλησία, με την Αριστερά να καταστρέφει εκατοντάδες ναούς και άλλους να τους μετατρέπει σε "σπίτια του λαού". Δεκάδες κληρικοί εκτελούνται και το θρήσκευμα των Ιησουιτών απαγορεύεται. Ο αρχηγός της Δεξιάς αντιπολίτευσης δολοφονείται από αστυνομικές δυνάμεις ως αντίποινα για την δολοφονία αστυνομικού την προηγούμενη μέρα από παρακρατικούς! Η δολοφονία μέλους του κοινοβουλίου από την αστυνομία και η αδιαφορία της κυβέρνησης ανησυχεί το Κέντρο και την Δεξιά και κάνει εκρηκτικό το ήδη τεταμένο κλίμα της εποχής.

Απόπειρα "Πραξικοπήματος"

Με τους φόβους για πλήρη κατάλυση των ελευθεριών και την επικράτηση των κομμουνιστών να γιγαντώνονται, οι στρατιωτικοί αρχίζουν να ετοιμάζονται για πραξικόπημα. Πρωτεργάτης ο Μόλα που κάνει ότι μπορεί για να πείσει τον Φράνκο να συμμετάσχει, αφού ήταν ένας αγαπητός στον λαό και κυρίως στον στρατό ηγέτης. Ο Φράνκο όμως αρνείται, αντιθέτως επικοινωνεί με την κυβέρνηση λιγότερο από ένα μήνα προ του πραξικοπήματος και προθυμοποιείται να βοηθήσει για να ηρεμήσει το κλίμα ανησυχίας στον Στρατό. Η κυβέρνηση όμως τον αγνοεί. Ο Σανχούρχο, που έχει τεθεί επικεφαλής της στρατιωτικής προσπάθειας λέει ότι η απόπειρα θα γίνει, με ή χωρίς τον Φράνκο. Ο Μόλα επικοινωνεί και πάλι με τον Φράνκο, του εξηγεί ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και πρέπει να επιλέξει με ποιον είναι. Και τελικά ο Φράνκο δέχεται να συμμετάσχει και τίθεται επικεφαλής του Ισπανικού στρατού της Αφρικής.

Τελικά το αρχικό στάδιο της Επανάστασης αποτυγχάνει. Ενώ ο Φράνκο έχει εύκολο έργο, με τον στρατό της Αφρικής (στην πλειοψηφία τους πιστοί μουσουλμάνοι που φοβούνταν την καταπίεση των θρησκευτικών τους ελευθεριών από τους κομμουνιστές) απηυδισμένο από την καταπίεση ενάντια στην εκκλησία να συλλαμβάνει τους αξιωματικούς του πριν καν να φθάσει ο Φράνκο στην Αφρική, η απόπειρα στην Ισπανία δεν έχει τα ίδια αποτελέσματα. Στην Βαρκελώνη οι αναρχικοί καταλαμβάνουν την εξουσία και εκτελούν τους επαναστάτες ενώ στην Μαδρίτη οι επαναστάτες δεν καταφέρνουν να εξέλθουν από το στρατόπεδο, αμύνονται ηρωικά ενάντια στον πολυπληθέστερο αντίπαλο για δύο μέρες και τελικά σφαγιάζονται. Αυτό ήταν και το τέλος της απόπειρας των στρατιωτικών. Και η αρχή της Επανάστασης.

Ισπανικός εμφύλιος

Ο Ισπανικός Εμφύλιος ήταν στην πραγματικότητα ένας από τους μεγαλύτερους πολέμους του αιώνα και θεωρήθηκε από πολλούς ιδεολογικός πόλεμος. Εθελοντές από δεκάδες χώρες κατέφθασαν για να πολεμήσουν και για τα δύο στρατόπεδα. Επίσημα οι Εθνικιστές υποστηρίχθηκαν από την Γερμανία και την Ιταλία, οι Κομμουνιστές (που ονόμαζαν τους εαυτούς τους Δημοκρατικούς) από την Σοβιετική Ένωση. Σημαντική βοήθεια μεταξύ άλλων δέχθηκαν οι πρώτοι από την Πορτογαλία και την Ιρλανδία και οι δεύτεροι από το Μεξικό και τα κομμουνιστικά καθεστώτα.

Με την Άκρα Αριστερά να έχει αποθρασυνθεί από την αρχική επιτυχία της οι σφαγές κληρικών ξεπέρασαν κάθε λογική, αγγίζοντας τις 7000 στο τέλος του εμφυλίου. Οι δε αναρχικοί δημιούργησαν αυτόνομες πόλεις που αρχικά έπεσαν από τις επιθέσεις των σοβιετοκινούμενων κομμουνιστών και τελικά απελευθερώθηκαν από τους Εθνικιστές. Μπροστά σε αυτό το κλίμα τρομοκρατίας οι Εθνικιστές του Φράνκο φάνταζαν ως ελευθερωτές για τον καταπιεζόμενο ισπανικό λαό. Ο Φράνκο έλεγξε εύκολα το μέτωπο της Αφρικής αφού ο λαός της περιοχής έβλεπε θετικά τις προσπάθειες του. Οι δυσκολίες να μεταφέρει τον στρατό στην Ισπανία (αφού το ναυτικό στο σύνολο του σχεδόν παρέμενε ελεγχόμενο από τους Κομμουνιστές) ξεπεράστηκε με την βοήθεια των συμμάχων του.

Συγκινητική είναι η ιστορία της άμυνας του Αλκαζάρ απέναντι στις επιθέσεις των Κομμουνιστών. Χίλιοι περίπου πατριώτες με ελάχιστο ελαφρύ οπλισμό για περισσότερο από δύο μήνες αντιστάθηκαν στις ορδές των Κομμουνιστών και στους βομβαρδισμούς του. Την τρίτη μόλις μέρα της επίθεσης ο αρχηγός των αμυνόμενων Εθνικιστών Μοσκαρντό δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από τον ηγέτη των παραστρατιωτικών Κομμουνιστών που τον ενημέρωνε ότι άμα δεν παραδώσει άμεσα το Αλκαζάρ ο γιος του θα εκτελεστεί. Ο Μοσκαρντό ζήτησε να μιλήσει στον γιο του. Στην ερώτηση του νεαρού για το τι να κάνει ο Μοσκαρντό απάντησε "δώσε την ψυχή σου στον Θεό, φώναξε Ζήτω η Ισπανία και πέθανε σαν ήρωας". Η απάντηση του γιου του ήταν "Ακούγεται απλό, θα το κάνω". Λίγα λεπτά αργότερα το τηλέφωνο ξαναχτύπησε, για να του ανακοινώσουν ότι ο γιος του είχε εκτελεστεί. Η άμυνα των Εθνικιστών συνεχίστηκε για δύο μήνες ακόμα, καταφέρνοντας να προστατέψουν την ζωή και των άνω των 500 γυναικών και παιδιών που ζούσαν μέσα στο Αλκαζάρ. Με ορατό τον κίνδυνο να πέσει το Αλκαζάρ, άρχισαν συζητήσεις για να απομακρυνθούν οι γυναίκες και τα παιδιά στα μέσα του Σεπτέμβρη. Οι ίδιες όμως αρνήθηκαν, ψηφίζοντας ομόφωνα ότι άμα χρειαστεί θα πάρουν και τα όπλα για να προασπιστούν το Αλκαζάρ. Μερικές μέρες αργότερα όλα φαίνονταν χαμένα. Όλα τα κτίρια γύρω από το Αλκαζάρ είχαν καταστραφεί και οι αμυνόμενοι προστάτευαν πια μόνο το κέντρο από ότι είχε μείνει από το κάστρο. Σε κάθε επίθεση οι Κομμουνιστές έφταναν πιο κοντά στη νίκη. Και τότε έφτασε ο στρατός του Φράνκο! Ο ίδιος έδωσε την διαταγή να πορευθούν οι Εθνικιστές στο Αλκαζάρ αντί της Μαδρίτης. Ουσιαστικά η αλλαγή πορείας έδωσε την ευκαιρία στους Κομμουνιστές να οργανωθούν και να κρατήσουν την σημαντικότατη πρωτεύουσα για ακόμα τρία χρόνια. Ηθικά όμως το Αλκαζάρ, ενώ δεν είχε καμία στρατηγική σημασία, ήταν το σύμβολο όλου του αγώνα των Εθνικιστών. Με την σωτηρία του οι Εθνικιστές και ο λαός αναθάρρησαν, το ηθικό εκτοξεύθηκε και ο πόλεμος, αν και είχε πολύ δρόμο ακόμα, ψυχολογικά είχε κερδιθεί.

Στα μέσα του 1936, μετά το θάνατο του Σανχούρχο και παρά τις διαφωνίες του Μόλα, ο Φράνκο αναγνωρίζεται ως ο ηγέτης του αγώνα. Αργότερα εκείνο τον χρόνο οι κομμουνιστές με την βοήθεια χιλιάδων εθελοντών από κομμουνιστικά κράτη θα κατάφερναν να σώσουν την Μαδρίτη. Ακολούθησαν 3 χρόνια κερδισμένων μαχών για να τεθεί τελικά τέλος στον εμφύλιο. Τον Ιανουάριο του 1939 η Βαρκελώνη παραδίδεται στους Εθνικιστές και τον Μάρτιο, με σημαντική βοήθεια από τους εντός της πόλης Εθνικιστές, απελευθερώνεται και η Μαδρίτη.

Β Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο πόλεμος βρίσκει τον Φράνκο στην ηγεσία της χώρας, με την τάξη να έχει επιβληθεί. Παρά τις ελπίδες που τυχόν να είχαν οι δυνάμεις του Άξονα, Ο Φράνκο αρνείται να συμμετάσχει στον πόλεμο. Η Ισπανία γίνεται η χώρα που έδωσε καταφύγιο στους περισσότερους Εβραίους, κυρίως από Γαλλία αλλά και από πολλές άλλες χώρες. Αρνείται ακόμα και να επιτρέψει σε εθελοντές να πολεμήσουν στο πλευρό του Άξονα κατά Δημοκρατιών (το επέτρεψε μόνο κατά της Σοβιετικής Ένωσης που με την καθοδήγηση της τα προηγούμενα χρόνια είχε αιματοκυλιστεί η χώρα του).

Το 1975 ο 83χρονος πια Φράνκο θα πεθάνει, ζητώντας από το νεκροκρέβατο του να παραμείνει η χώρα του ενωμένη και να τον συγχωρέσουν οι εχθροί του όπως και αυτός συγχωρεί με όλη του την καρδιά όσους θεώρησαν εαυτούς εχθρούς του, παρά το ότι αυτός δεν τους θεωρούσε τέτοιους. Τα όσα λάθη έκανε κατά την πολύχρονη παρουσία του ως ηγέτης της Ισπανίας δεν είναι ικανά να σβήσουν τον επικό αγώνα του για την σωτηρία της πατρίδας του. Δεν υπάρχει άλλο ευρωπαϊκό κράτος αυτή την στιγμή στο οποίο ένας "δικτάτορας" χαίρει τόσης λαϊκής (έστω και αν είναι πάλι μειοψηφούσα) αποδοχής όσο ο Φράνκο στην σημερινή Ισπανία. Και αυτό σε μία εποχή πλήρης επικράτησης των δημοκρατιών λέει πολλά.

Για την μετανάστευση

2007-11-05T05:32:00.000+03:00

Πρώτη παρατήρηση. Ο πρώτος στόχος αυτής της στρατηγικής του υπερεθνικού κεφαλαίου είναι το ολοκληρωτικό σάρωμα όλων των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων: οικονομικών, κοινωνικών, συνδικαλιστικών, πολιτικών. Και η άλωση της κοινωνικής συνείδησης: ταξικής και εθνικής. Με άλλα λόγια επιδιώκεται η πτώση του βιοτικού επιπέδου, η εξαθλίωση και αγελοποίηση των εργαζομένων, ο ακρωτηριασμός της πολιτικής συνείδησης, η απονέκρωση των Συνδικάτων και η διάλυση της εργατικής τάξης, ως οργανωμένη πολιτική δύναμη.

Δεύτερη παρατήρηση. Η ακύρωση του εθνικού αστικού κοινοβουλίου, συνακόλουθα και της έννοιας της λαϊκής κυριαρχίας. Με τη νομιμοποίηση και παραχώρηση ψήφου σε εκατομμύρια αλλοδαπούς θα αποφασίζουν αυτοί για την Ελλάδα και τους Έλληνες! Θα αποφασίζουν λοιπόν για μας εισαγόμενοι πληθυσμοί με άλλο πολιτισμό, ιστορία και βιώματα. Πληθυσμοί που θα έχουν επιλέξει οι ισχυροί του κόσμου.

Τρίτη παρατήρηση. Με τη «μεταναστευτική», οργανωμένη «εισβολή» κατασκευάζονται «μειονότητες» που θα χρησιμοποιηθούν για τη διαίρεση του ελληνικού λαού, την τροφοδότηση εθνικιστικών διχασμών και εν τέλει τον τεμαχισμό του έθνους- κράτους.

Τέταρτη παρατήρηση. Με τον ισλαμικό εποικισμό επιχειρείται η «αναίμακτη» κατοχή της Ελλάδας και φυσικά η διαίρεσή της. Τα «ανοικτά σύνορα» στα στίφη των ισλαμιστών θα μας οδηγήσουν αύριο σε μια «ομαλή» ισλαμική κατοχή με ό,τι εφιαλτικό αυτό συνεπάγεται.

Πέμπτη παρατήρηση. Τα ιδεολογήματα του αντιρατσισμού, του αντιεθνικισμού και της πολυποτισμικότητας αποτελούν την κωδικοποίηση αυτής της αυτοκρατορικής, ιμπεριαλιστικής στρατηγικής. Το ιδεολογικό τσιμέντο της νέας καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων.

Τελευταία παρατήρηση. Οι λυσσώδεις επιθέσεις εναντίον της Ιστορίας μας, των αγωνιστικών μας παραδόσεων, των συνεκτικών εθνικών μας ιστών ( έθνος, Ορθοδοξία, Παιδεία, οικογένεια κλπ) και της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, αποτελούν την πολιτική επιταγή και πρακτική αυτής της εφιαλτικής αυτοκρατορικής στρατηγικής.

Δεν είναι δικές μας θέσεις, είναι οι θέσεις του Ρεσάλτο. Ας μας πουν τι διαφορετικό έχουμε πει οποτεδήποτε, αυτοί των οποίων η πολιτική συγκρατεί πατριώτες εντός του αντεθνικού Κ.Κ.Ε. η θέση του οποίου είναι: "ΟΧΙ στις διώξεις, στα αυταρχικά μέτρα σε βάρος των μεταναστών. Αμεση νομιμοποίηση αυτών που βρίσκονται στην Ελλάδα. Ισα δικαιώματα στη δουλιά, στους μισθούς, στην Υγεία, στη μόρφωση των παιδιών τους. Δικαίωμα μεταφοράς των ασφαλιστικών δικαιωμάτων στη χώρα προέλευσης".

Συμφωνούμε απολύτως ότι όλα αυτά συμβαίνουν ως αποτέλεσμα της πολιτικής της παγκοσμιοποίησης και της νεοφιλελεύθερης αριστερής διεθνιστικής αντίληψης. Με εξαίρεση 6-7 λέξεων της πρώτης παρατήρησης (στην οποία συνοψίζονται και οι διαφορές των εθνικισμού - εθνικομπολσεβικισμού του Ρεσάλτο) δεν συμφωνούμε απλώς με όλα τα υπόλοιπα, αλλά τα θέταμε και μία δεκαετία προ της δημιουργίας της σχολής σκέψης του Ρεσάλτο.

Όταν ανακαλύπτουν ότι η διαφορά τους από εμάς είναι ότι εμείς θέτουμε το θέμα "φυλετικά" ας μας εξηγήσουν τι σημαίνει αυτό, γιατί οι "φυλετικές" μας ανησυχίες βρίσκονται όλες στις παραπάνω θέσεις του Ρεσάλτο. Και ας μας πουν ποιοι κάνουν εδώ και δεκαετίες τους αγώνες ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, τους πραγματικούς αγώνες ενάντια στην πραγματική παγκοσμιοποίηση όπως την αντιλαμβάνονται και αυτοί και εμείς, όχι αυτό που και οι δύο χώροι ξέρουμε ότι είναι γελοιότητες της νεοφιλελεύθερης Αριστεράς, του κατ' εξοχήν οργάνου του παγκοσμιοποιητικού ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ.

Με βαριά καρδιά

2007-11-03T06:29:00.000+03:00

Δεν θέλω να λέω τα ίδια και τα ίδια, δύο μήνες δεν έχουν περάσει καλά καλά από τις εκλογές αλλά νομίζω δίνει το στίγμα του ο ΛΑ.Ο.Σ. Σε δύο, τρία, τέσσερα χρόνια που θα προκηρυχθούν οι επόμενες εκλογές και θα αναρωτηθούμε τι προσέφερε το κόμμα (εκτός της στάσης του σε Μακεδονικό και Ελληνοτουρκικά) η απάντηση θα είναι: Ζητήσαμε να πάρουν τα λεφτά από τους πλούσιους και να τα δώσουν στους φτωχούς, αναρωτηθήκαμε πόσοι είναι οι παράνομοι μετανάστες και προτείναμε να "κάτσουμε να το συζητήσουμε". Πέρα από ασυναρτησίες και αοριστολογίες; Τίποτα.

Με βαριά καρδιά αναγκαστήκαμε από τις συνθήκες να ψηφίσουμε ΛΑ.Ο.Σ και η ηγετική ομάδα είναι σίγουρη ότι με βαριά καρδιά θα το ξανακάνουμε. Μπορεί να μην έχουν και άδικο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι μέρα με την μέρα πεθυμώ όλο και περισσότερο εκείνο το 0.09% του Ελληνικού Μετώπου, τον τίμιο εθνικιστικό λόγο του που μπορεί λίγοι να τον ακούγαμε τότε, αλλά με το σημερινό 3.8% δεν τον ακούμε καθόλου.

Oι Ευρωπαίοι Εθνικιστές στο πλευρό της Κύπρου

2007-10-24T17:40:00.000+03:00

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ: Καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς στα κατεχόμενα

ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς στην κατεχόμενη Κύπρο καταγγέλλει η Ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου «Identity, Tradition, Sovereignty» (ITS), ύστερα από επίσκεψη στο νησί και τονίζει πως δεν πρέπει να ανοίξει το διαπραγματευτικό κεφάλαιο που αφορά στην «εκπαίδευση και τον πολιτισμό», ενόσω οι κατοχικές δυνάμεις καταστρέφουν την ορθόδοξη πολιτιστική κληρονομιά και οι στρατιωτικές δυνάμεις κατέχουν ευρωπαϊκό έδαφος, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.

Όπως αναφέρεται σε επίσημη ανακοίνωση, «αυτό που συντελείται από την κατοχή της βορείου Κύπρου το 1974 από τις τουρκικές δυνάμεις θεωρείται ως πολιτιστική βαρβαρότητα», είπε ο Αντιπρόεδρος της Ομάδας, ο Βέλγος Philip Claeys, ο οποίος πραγματοποίησε επίσκεψη στα κατεχόμενα, προσθέτοντας ότι «η μακραίωνη ελληνοκυπριακή πολιτιστική κληρονομιά καταστρέφεται συστηματικά από τους Τούρκους». Σύμφωνα με την ανακοίνωση, με την τουρκική κατοχή επιδεικνύεται ανοχή στην κλοπή εικόνων και την καταστροφή ιδιαίτερα σημαντικών από πολιτιστικής άποψης ψηφιδωτών, καθώς και την καταστροφή 500 περίπου ορθόδοξων εκκλησιών. Η Ομάδα ITS είναι πεπεισμένη ότι η Άγκυρα, μετά την εκδίωξη των Ελληνοκυπρίων από το βόρειο τμήμα του νησιού, επιχειρεί την αλλοίωση του εθνικού χαρακτήρα της βορείου Κύπρου, με την αμετάκλητη εγκατάσταση 180.000 Τούρκων από την Ανατολία, προστίθεται.

Το άρθρο από την εφημερίδα Σημερινή όπως το ανέβασε ο φίλος pentadaktylos στο Δεν Ξεχνώ.

Επιτέλους και κάτι ευχάριστο!

2007-10-22T18:27:00.000+03:00

Ο Π. Θεοδωρακίδης, ένα από τα πιο άθλια κομματικά στελέχη του ΛΑ.Ο.Σ, αποχώρησε από το κόμμα μυξοκλαίγοντας για ιδεολογικές διαφορές. Η πραγματικότητα φυσικά είναι ότι αυτό το κατακάθι απογοητεύθηκε επειδή παρά την σκανδαλώδη στήριξη που έλαβε από το κόμμα απέτυχε να ξεπεράσει τον πολύ πιο άξιο του Θ. Πλεύρη και να εκλεγεί βουλευτής στην Α' Αθηνών.

Ο Π. Θεοδωρακίδης είχε φροντίσει πριν από τις εκλογές να θέσει εκτός ψηφοδελτίων του κόμματος άτομα που ήταν ικανά να του στερήσουν την θέση. Δεν μπόρεσε να παίξει το ίδιο παιχνίδι με τον Θ. Πλεύρη όμως, και παρά το ότι εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο την σχέση του ως κοντινός συνεργάτης του Καρατζαφέρη, δεν κατάφερε να εκλεγεί.

Αυτή η εξέλιξη φυσικά χαροποιεί κάθε συνειδητοποιημένο πατριώτη που στήριξε τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό στις τελευταίες εκλογές. Δεν ξεχνάμε ωστόσο ότι συνεχίζουν να υπάρχουν άτομα ανήθικα όπως ο Θεοδωρακίδης εντός του κόμματος και δίπλα στον κ. Καρατζαφέρη. Δεν μπορούμε παρά να ελπίζουμε ότι η αποχώρηση του συγκεκριμένου θα είναι το έναυσμα για την απομάκρυνση και των υπολοίπων από σημαντικές θέσεις, έτσι ώστε το κόμμα να καθαρίσει από τους ανάξιους και να δώσει ένα νέο, ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα, στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Νίκη στην Ελβετία

2007-10-21T21:56:00.000+03:00

Αφίσα του SVP που χρησιμοποιήθηκε στην εκστρατεία εναντίον της μετανάστευσης και στην προεκλογική καμπάνια, δείχνει τρία λευκά πρόβατα να διώχνουν ένα μαύρο από τον χώρο που βρίσκεται η σημαία της Ελβετίας.

Μεγάλη νίκη για το Swiss People's Party (SVP) δείχνουν τα πρώτα exit polls στην Ελβετία. Το αποτέλεσμα ξεπερνά τις προσδοκίες με το SVP να αγγίζει ακόμα και το 29%, με διαφορά το μεγαλύτερο ποσοστό που κατέγραψε κόμμα στην Ελβετία, τουλάχιστον από το 1971. Οι δεύτεροι Σοσιαλδημοκράτες καταποντίζονται και μένουν κάτω από το 20% ενώ τα δύο κόμματα της Κεντροδεξιάς κινούνται γύρω στο 15%, με τους Πράσινους να πλησιάζουν το 10%.

Το SVP, που δείχνει τον δρόμο για την Ευρώπη των Εθνών, πολεμήθηκε έντονα σε όλη την προεκλογική εκστρατεία. Η αντιμεταναστευτική καμπάνια του δέχθηκε κριτική από τα Ηνωμένα Έθνη, ενώ πριν λίγες μέρες ισχυρή ομάδα ακροαριστερών εμπόδισε πορεία υποστηρικτών του SVP έξω από την Βουλή. Τίποτα από αυτά ωστόσο δεν φαίνεται να λύγισε τον αγώνα των πατριωτών της Ελβετίας που πέτυχαν μεγαλοπρεπή νίκη.

Βουλευτικές στην Πολωνία

2007-10-19T19:41:00.000+03:00

Οι δεύτερες ενδιαφέρον για τον χώρο εκλογές της ερχόμενης Κυριακής διεξάγονται στην Πολωνία. Η Πολωνία είναι μία ιδιαίτερα συντηρητική χώρα, και ως τέτοια έχει πολλά κόμματα που το κατεστημένο της Ελλάδας θα ονόμαζε "ακροδεξιά". Το κόμμα που είναι πιθανότατα πιο κοντά στον εθνικιστικό λόγο είναι το League of Polish Families (LPR). Οι βασικές θέσεις του LPR είναι: όχι πώληση γης σε ξένους, απόσυρση των πολωνικών στρατευμάτων από το Ιράκ, όχι στις εκτρώσεις, όχι στον γάμο των ομοφυλόφιλων, ναι στην θανατική ποινή. Στο δημοψήφισμα για την είσοδο της χώρας στην Ε.Ε ήταν το μόνο σημαντικό κόμμα που υποστήριξε το Όχι. Έχει 10 βουλευτές στην Ευρωβουλή, οι 5 ανήκουν στην "Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών", 2 στο "Ανεξαρτησία και Δημοκρατία" (όπως και ο ΛΑ.Ο.Σ) και 3 ανεξάρτητοι.

Άλλα κόμματα με ταυτόσημες ιδέες είναι το Law and Justice (PiS), το μεγαλύτερο κόμμα της Πολωνίας του οποίου οι θέσεις σχετικά με τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και την θανατική ποινή έχουν κατακριθεί έντονα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και το κεντροαριστερό Self-Defence of the Republic of Poland (το οποίο, όπως εξάλλου και το PiS και οι μισοί βουλευτές του LPR, ανήκει στην "Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών"). Τέλος, δύο μικρότερα και πιο "ακραία" κόμματα που είχαν συμμετάσχει στις προηγούμενες εκλογές είναι το National Revival of Poland (που διατηρεί σχέσεις με το Εuropean National Front, την Εθνικιστική οργάνωση στην οποία συμμετέχουν το Γερμανικό ΝPD, το ιταλικό Forza Nuova, η Πατριωτική Συμμαχία πριν την διάλυση και άλλοι) και το Polish National Party. Τα δύο τελευταία δεν συμμετέχουν ωστόσο στις βουλευτικές της Κυριακής (πιθανόν να συμμετάσχουν στις εκλογές για την γερουσία).

Το όριο για είσοδο στην βουλή είναι 5% και σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις είναι πιθανόν τα πιο πάνω κόμματα (εκτός φυσικά του PiS) να δυσκολευτούν να κερδίσουν και πάλι την εκπροσώπηση τους.

Βουλευτικές στην Ελβετία

2007-10-18T16:49:00.000+03:00

Για να θυμηθούμε και την παλιά ύλη του ιστολογίου, σε 3 μέρες λαμβάνουν χώρα στην Ελβετία οι βουλευτικές εκλογές. Το ενδιαφέρον στρέφετε κυρίως στο Swiss People's Party (SVP), το οποίο στις προηγούμενες εκλογές έγινε το μεγαλύτερο κόμμα της Ελβετίας.

Το SVP δημιουργήθηκε το 1971. Ήταν το 4ο μεγαλύτερο κόμμα της Ελβετίας μέχρι και το 1999. Τότε σημειώνοντας άνοδο 7.6% ανέβηκε για πρώτη φορά στην 2η θέση ξεπερνώντας τα δύο κεντροδεξιά κόμματα. Τα κόμματα του κατεστημένου ωστόσο του αρνήθηκαν την 2η θέση στο Federal Council που δικαιωματικά του άνηκε (σύμφωνα με το εκλογικό σύστημα της Ελβετίας τα 4 μεγαλύτερα κόμματα συγκυβερνούν μοιραζόμενα τις 7 θέσεις του Federal Council, από δύο για τα τρία μεγαλύτερα κόμματα και μία για το τέταρτο). Στις εκλογές του 2003 με νέα μεγάλη άνοδο (+4.2%) γίνεται το πρώτο ελβετικό κόμμα που ξεπερνά το 25%, φθάνωντας στο 26.7%. Τα κόμματα του κατεστημένου κάνουν νέα απόπειρα να του στερήσουν την 2η θέση στο Federal Council αλλά το SVP προειδοποιεί ότι σε περίπτωση που θα συμβεί αυτό θα περάσει στην αντιπολίτευση, αναγκάζοντας τα να αποδεχθούν τα αιτήματα του.

Ακόμα δύο μικρότερα κόμματα του χώρου υπάρχουν στην πολιτική σκηνή της Ελβετίας. Το Κόμμα της Ελευθερίας το 2003 είχε βρεθεί στο 0.2% (-0.7%) παραμένοντας εξωκοινοβουλευτικό και έχοντας χάσει στελέχη και μέλη από το SVP. Το κόμμα επιζητεί κλείσιμο των συνόρων για μη Ευρωπαίους μετανάστες, απέλαση των μεταναστών εγκληματιών κτλ. Σημαντική πτώση σημείωσαν και οι Ελβετοί Δημοκράτες, ένα κόμμα με στοιχεία της Παραδοσιακής Δεξιάς. Έμεινε στο 1% (-0.8%), καταφέρνοντας ωστόσο να διατηρήσει την μία έδρα του στο κοινοβούλιο.

Το SVP εντός του 2007 έγινε στόχος του κατεστημένου δύο φορές. Αρχικά με την απόπειρα του να απαγορεύσει το χτίσιμο μιναρέδων, στηριζόμενο στο ότι δεν είναι θρησκευτικά κτίσματα όπως τα τεμένη αλλά πολιτικά, αφού δεν αναφέρονται στο Κοράνι και στις Ισλαμικές γραφές. Συνεχίζει και σήμερα να μαζεύει υπογραφές με στόχο να φτάσει στις 100.000, αριθμό που θα του επιτρέψει να στείλει το θέμα σε δημοψήφισμα. Η δεύτερη επίθεση κατά του SVP έγινε με αφορμή την καμπάνια του υπέρ της απέλασης των μεταναστών που εγκληματούν. Η καμπάνια απαγορεύτηκε σε κάποιες πόλεις, αφίσες αφαιρέθηκαν και οι επιστολές που έστειλε δεν παραδόθηκαν δημιουργώντας του σημαντική οικονομική ζημιά.

Παρά την πολεμική ωστόσο οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το SVP θα παραμείνει το μεγαλύτερο κόμμα της Ελβετίας αυξάνοντας τα ποσοστά του στο 27% και την διαφορά του από τους δεύτερους Σοσιαλδημοκράτες (που φαίνεται να χάνουν σημαντική δύναμη από τους Πράσινους) στο 6%. Σε περίπτωση που επιβεβαιωθούν θα έχει σπάσει ακόμα δύο ρεκόρ, θα γίνει το πρώτο κόμμα που ξεπερνά το 27% αλλά και η πρώτη φορά που το πρώτο από το δεύτερο κόμμα θα χωρίζουν περισσότερες από 3.5 ποσοστιαίες μονάδες.

Ένα σημαντικό στοιχείο που πρέπει να αναφερθεί τέλος είναι η δύναμη του SVP ανάλογα με τα επαγγέλματα των ψηφοφόρων. Τα αποτελέσματα έρχονται να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία από την πλειοψηφία των δημοσκοπήσεων πανευρωπαϊκά που δείχνουν ότι τα κατώτερα στρώματα ψηφίζουν κυρίως τα εθνικιστικά - πατριωτικά κινήματα. Το SVP παίρνει τα ψηλότερα ποσοστά του στους αγρότες (71%!), τους ανειδίκευτους εργάτες (35%), τους ειδικευμένους εργάτες (31%) και τους αυτοεργοδοτούμενους (32%). Αντιθέτως μένει κάτω από τα ποσοστά του στα αφεντικά (18%).

Περιβάλλον και Εθνικισμός

2007-10-15T03:02:00.000+03:00

...Για τον Betz η σύγχρονη Ριζοσπαστική Δεξιά "μπορεί να εξηγηθεί τουλάχιστον εν μέρει ως μία υλιστική αντίδραση στην αυξανόμενη διάδοση μη υλιστικών ανησυχιών". Παρομοίως για τον Minkenberg σήμερα η Ριζοσπαστική Δεξιά διακρίνεται από την επανακάλυψη των "παραδοσιακών και υλιστικών αξιών της οικονομικής ανάπτυξης, της τεχνολογικής προόδου και της σταθερής τάξης". Εν συντομία, σύμφωνα με αυτή την άποψη, τα κόμματα της Ριζοσπαστικής Δεξιάς είναι διαμετρικά αντίθετα με την Φιλελεύθερη Αριστερά, αντί-φεμινιστικά, αντί-πολυπολιτισμικά, αντί-περιβαλλοντικά και ακραίοι υποστηρικτές μίας εντελώς αχαλίνωτης ελεύθερης αγοράς.

Υπάρχουν πολλά στοιχεία σε αυτή την ερμηνεία. Σίγουρα υπάρχει μία υπερεθνική συσχέτιση μεταξύ της αύξησης της δυναμικότητας των κομμάτων της Φιλελεύθερης Αριστεράς και της Ριζοσπαστικής Δεξιάς, και δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης κόμματα της Ριζοσπαστικής Δεξιάς απέκτησαν δύναμη μετά την επιτυχία πολλών κομμάτων της Φιλελεύθερης Αριστεράς. Σίγουρα επίσης, μεγάλο μέρος της ρητορικής της σύγχρονης Ριζοσπαστικής Δεξιάς -η έχθρα στον πολυπολιτισμό, η παθιασμένη αντίθεση στην μετανάστευση- βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με την ρητορική της Νέας Αριστεράς. Και όμως η θέση ότι η σύγχρονη Ριζοσπαστική Δεξιά μπορεί να γίνει κατανοητή ως τελείως αντίθετη της Νέας Αριστεράς, μία υλιστική αντίδραση στις πολιτικές των Φιλελεύθερων Αριστερών, είναι κάπως παραπλανητική για δύο λόγους. Πρώτον, τα κυριότερα θέματα της σύγχρονης Ριζοσπαστικής Δεξιάς λίγο μοιάζουν με τις παραδοσιακές ανησυχίες της παλιάς υλιστικής πολιτικής. Τα θέματα περί νόμου και τάξης, η ρητορική ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η έχθρα ενάντια στην μετανάστευση, είναι χαρακτηριστικά της Ριζοσπαστικής Δεξιάς σαφώς αντίθετα με τις πολιτικές ιδέες και τα προγράμματα της Φιλελεύθερης Αριστεράς, αλλά υλιστικά θέματα σίγουρα δεν είναι. Όπως είπε ο Flanagan, ο όρος υλιστής είναι λανθασμένος για την σύγχρονη Ριζοσπαστική Δεξιά. Δεύτερον και σημαντικότερο, ακόμα και οι θέσεις που παίρνουν αυτά τα κόμματα σε σημαντικά σύγχρονα πολιτικά θέματα δεν μπορούν να περιγραφούν ως τελείως αντίθετα της Φιλελεύθερης Αριστεράς. Ένα από αυτά τα θέματα είναι και η προστασία του περιβάλλοντος.

Κόμματα της Ριζοσπαστικής Δεξιάς σε όλη την Ευρώπη μετακινούν τις περιβαλλοντικές ανησυχίες όλο και περισσότερο στο επίκεντρο της πολιτικής τους. Στο Βέλγιο το Vlaams Blok συνδύασε τον Φλαμανδικό Εθνικισμό του με περιβαλλοντικά προγράμματα, ζητώντας πρόστιμα για όσους μολύνουν, την αποκεντροποίηση της πολιτικής δύναμης, την τοπική διαχείριση και συντήρηση των φυσικών πάρκων και την άμεση περικοπή της μετανάστευσης, όλα αυτά θεωρούνται μέρος ενός συνεπή περιβαλλοντισμού (Vlaams Blok 1998). Ομοίως, οι Ολλανδοί Center Democrats, ένα κόμμα της Ριζοσπαστικής Δεξιάς που μέχρι το 1998 συμμετείχε στο κοινοβούλιο, επίσης υιοθέτησε πράσινα θέματα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 οι Center Democrats ανέπτυξαν σχέσεις με ένα συντηρητικό οικολογικό κίνημα, ενώνοντας περιβαλλοντικές ανησυχίες με αντιμεταναστευτικές πολιτικές και πολιτικές ενάντια στο κατεστημένο. Στην Γαλλία το πολιτικό πρόγραμμα του Εθνικού Μετώπου ζητάει την απέλαση των μεταναστών και την προστασία της Γαλλικής ταυτότητας. Συγχρόνως όμως ζητάει την προστασία της περιβαλλοντικής, αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Γαλλίας, ένα τέλος στην πυρηνική ενέργεια και έναν "σεβασμό για την ζωή, είτε αυτής των ζώων είτε της κοινωνίας ως σύνολο". Μάλιστα το Εθνικό Μέτωπο διακήρυξε ότι τα οικολογικά θέματα είναι είναι ο φυσικός χώρος της Δεξιάς. Σύμφωνα με τον ηγέτη του, τον Jean-Marie Le Pen, μόνο αυτό το κόμμα που πραγματικά αγαπά την Πατρίδα του μπορεί να είναι ένα κόμμα της οικολογίας, αφού μόνο ένα τέτοιο κόμμα αναγνωρίζει ότι η αναγκαία για την περιβαλλοντική συνείδηση προστασία της βαθιάς αγάπης για την Πατρώα γη είναι εξαρτημένη με την διατήρηση μιας εθνικής ταυτότητας αγνής και απαραβίαστης. Ο Bruno Megret, αντιπρόεδρος του Μετώπου μέχρι το 1998, είπε ότι η προστασία του περιβάλλοντος και της ποικιλίας δεν σημαίνει τίποτα άλλο από την προστασία της διαφορετικότητας του μη ανθρώπινου κόσμου όπως και την διαφορετικότητα των πολιτισμών, των Εθνών και των εθνικών ομάδων: "Γιατί να πολεμάμε για την διατήρηση των διαφορετικών ζώων και συγχρόνως να αποδεχόμαστε την εξαφάνιση των ανθρώπινων φυλών μέσω της εκτεταμένης διασταύρωσης τους;"

Σίγουρα το πιο ζωντανό παράδειγμα αυτού του φαινομένου μπορεί να βρεθεί στην Γερμανία. Έχοντας παίξει μικρό αλλά παρ' όλα αυτά σημαντικό ρόλο στα περιβαλλοντικά και αντί πυρηνικά κινήματα της δεκαετίας του 70, οι ακτιβιστές της Ριζοσπαστικής Δεξιάς αργότερα απέκτησαν τα δικά τους κόμματα σπρώχνοντας συγχρόνως τα υπάρχοντα Ριζοσπαστικά Δεξιά κόμματα πιο "πράσινα". Όπως και άλλα Ριζοσπαστικά Δεξιά κόμματα της Ευρώπης, τα περισσότερα Γερμανικά ζήτησαν το τέλος της πυρηνικής ενέργειας, την περικοπή της οικοδομικής ανάπτυξης εκτός αστικών περιοχών, αυστηρότερους περιβαλλοντικούς κανονισμούς στις βιομηχανίες, και τέλος στην μετανάστευση στο όνομα της προστασίας της περιβαλλοντικής παραφόρτωσης της Γερμανίας. Συγχρόνως βλέπουν τους εαυτούς τους ως τους μόνους γνήσιους περιβαλλοντιστές. Σήμερα σπανίως βρίσκεται κόμμα της Ριζοσπαστικής Δεξιάς στην Γερμανία που δεν προτάσσει τα περιβαλλοντικά θέματα.

Θα ήταν δελεαστικό φυσικά να απορρίψουμε την σχέση της Ριζοσπαστικής Δεξιάς με τα περιβαλλοντικά θέματα θεωρώντας την έναν Δούρειο Ίππο, μία ωμή και επιπόλαια απόπειρα να περάσουν εξτρεμιστικές πολιτικές μέσω ενός λαϊκού πράσινου λόγου. Ωστόσο οι βασικές αρχές που υποστηρίζει η περιβαλλοντική ιδεολογία της Ριζοσπαστικής Δεξιάς -μία επίκληση στα διδάγματα της οικολογίας για να δικαιολογηθεί ένα συγκεκριμένο πολιτικό όραμα, μία άμυνα των κοινωνιών απέναντι στον ομογενοποιημένο πολιτισμό της παγκοσμιοποίησης και, πάνω απ' όλα, η προστασία του τοπικού περιβάλλοντος ενάντια στις δυνάμεις του παγκόσμιου καπιταλισμού- μοιάζουν εκπληκτικά με τον πυρήνα των περιβαλλοντικών αρχών της Φιλελεύθερης Αριστεράς.

Απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο του Nature and Nationalism: Right-Wing Ecology and the Politics of Identity in Contemporary Germany του Jonathan Olsen, με την ευκαιρία του σημερινού Blog Action Day για το περιβάλλον. Το υπόλοιπο βιβλίο μέσα από μία μη εθνικιστική σκοπιά εξετάζει την ιστορία της Ριζοσπαστικής Δεξιάς οικολογίας και το πως συνδέονται οι περιβαλλοντικές ανησυχίες με την Εθνικιστική ιδεολογία, στηριζόμενο κυρίως στην Γερμανική πραγματικότητα.

Εθνο - Οικολογισμός (Δημήτρης Σαββίδης, Περιοδικό Patria)

Βογιατζής

2007-10-13T09:51:00.000+03:00

Σε συνέχεια των αναφορών για τις σχέσεις ΣΥ.ΡΙΖ.Α - Αναρχικών και Αναρχικών - κοινού ποινικού εγκλήματος εδώ (και άρα κατ' επέκταση τις σχέσεις ΣΥ.ΡΙΖ.Α - ποινικού εγκλήματος όπως διαφάνηκαν και στην περίπτωση Βούτση), και των σχέσεων εντύπων του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και Αναρχικών εδώ (όπου οι πρώτοι στοχοποιούν πατριώτες για λογαριασμό των δεύτερων και οι δεύτεροι συγκαλύπτουν τους πρώτους αφαιρώντας τις αποδείξεις της στοχοποίησης από τα όργανα που ελέγχουν) μεταφέρω σημερινό άρθρο από το Hellenic Revenge για τις χθεσινές επιθέσεις Αναρχικών σε τράπεζες και την ρήψη φυλλαδίων με αίτημα την αποφυλάκιση του Βούτση τον οποίον μετονομάζουν σε "Βογιατζή" για να αποκρύψουν τους δεσμούς -αίματος(!)- του χώρου τους με τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς!

Ένα ολονύχτιο μπαράζ επιθέσεων με μολότοφ σε τράπεζες πραγματοποιήθηκε την νύχτα. Αίτημα των κουκουλοφόρων ήταν η συμπαράσταση στον σύντροφό τους ληστή Γιώργο Βογιατζή όπως έλεγαν τα φυλλάδια που πέταξαν παραλείποντας το κανονικό του επώνυμο, Βούτσης, για ευνόητους λόγους.

Τα φυλλάδια έγραφαν "Λευτεριά στον Γιώργο Βογιατζή για την φυλάκισή του στην ληστεία στο Γκίζη" και "Λευτεριά στα κελιά".

Για την χώρα των Βάσκων

2007-10-11T11:29:00.000+03:00

Γίνεται πολύς λόγος τελευταία για την σύλληψη μελών του Μπατασούνα και πρέπει να ειπωθούν κάποια πράγματα. Πρώτα απ' όλα ας μεταφέρω τις ανακοινώσεις της Κ.Ο.Ε και του Κοινωνικού φόρουμ, επειδή έχουν πλάκα.

Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας

Την Τρίτη 2 Οκτωβρίου συνελήφθη ο Ζοσέμπα Αλβάρεζ, πρώην ευρωβουλευτής και νυν υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του Μπατασούνα, του κόμματος της Πατριωτικής Αριστεράς στη Χώρα των Βάσκων. Συνελήφθη επίσης η Οϊάν Αγκίρε, εκπρόσωπος Τύπου του Μπατασούνα, και ο Αζίερ Τάπια, στέλεχος της νεολαίας.

Οι προσχηματικές και αστήρικτες «κατηγορίες» που τους αποδίδονται («εγκωμιασμός εγκληματιών») υποκρύπτουν την επιλογή του ισπανικού κράτους να αρνείται οποιονδήποτε ουσιαστικό διάλογο με ένα λαό ο οποίος έχει εκφράσει δημοκρατικά, επανειλημμένα και διαχρονικά τη βούλησή του να του αναγνωριστεί το δικαίωμα αυτοδιάθεσης.

Σήμερα τα ξημερώματα είχαμε νέα, ακόμα πιο δραματική τροπή στη διαρκή (και πάντα αδιέξοδη) προσπάθεια φίμωσης και εξόντωσης της βασκικής Πατριωτικής Αριστεράς, καθώς οι δυνάμεις καταστολής συνέλαβαν 22 μέλη της Εθνικής Καθοδήγησης του Μπατασούνα, με άγνωστες ακόμη κατηγορίες.

Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας καταγγέλλει απερίφραστα τον πλήρη εκτροχιασμό του ισπανικού κράτους και των μηχανισμών του. Με αποκλειστική ευθύνη της σοσιαλιστικής κυβέρνησης Θαπατέρο, οι πολύχρονες προσπάθειες πολιτικής, δημοκρατικής επίλυσης του Βασκικού Ζητήματος οδηγούνται για μια ακόμη φορά σε ναυάγιο.

Καλούμε όλες τις αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις, κάθε δημοκρατικό πολίτη της πατρίδας μας, να απευθυνθούν στις ισπανικές αρχές και να καταδικάσουν αυτή τη νέα απόπειρα πολιτικής εξόντωσης ενός μαζικού κινήματος που έχει βαθιές ρίζες στην κοινωνία και στο οποίο αναγνωρίζονται εκατοντάδες χιλιάδες Βάσκοι πολίτες

Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ

Την Τρίτη 2 Οκτωβρίου συνελήφθη ο Ζοσέμπα Αλβάρεζ, πρώην ευρωβουλευτής και νυν υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του Μπατασούνα στη Χώρα των Βάσκων. Συνελήφθη επίσης η Οϊάν Αγκίρε, εκπρόσωπος Τύπου του Μπατασούνα, και ο Αζίερ Τάπια, στέλεχος της νεολαίας.

Οι προσχηματικές και αστήρικτες «κατηγορίες» που τους αποδίδονται («εγκωμιασμός εγκληματιών» κ.λπ.) υποκρύπτουν την επιλογή του ισπανικού κράτους να αρνείται οποιονδήποτε ουσιαστικό διάλογο με ένα λαό ο οποίος έχει εκφράσει επανειλημμένα τη βούλησή του να αποφασίζει ο ίδιος για το μέλλον του.

Tην Παρασκευή 5 Οκτωβρίου τα ξημερώματα είχαμε νέα, ακόμα πιο δραματική τροπή, καθώς οι δυνάμεις καταστολής συνέλαβαν 22 μέλη της Εθνικής Καθοδήγησης του Μπατασούνα, με την κατηγορία της «παράνομης συνάθροισης».

Το Συντονιστικό Αθήνας του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ καταγγέλλει αυτήν την αδιέξοδη και βαθιά αυταρχική εκτροπή της κυβέρνησης Θαπατέρο, που για μια ακόμη φορά οδηγεί σε ναυάγιο τις πολύχρονες προσπάθειες πολιτικής, δημοκρατικής επίλυσης του Βασκικού Ζητήματος.

Το Συντονιστικό Αθήνας του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ ζητάει από τις ισπανικές αρχές την άμεση και χωρίς όρους απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων και την απόσυρση των κατασκευασμένων και αστήρικτων κατηγοριών. Καλεί όλες τις αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις, κάθε δημοκρατικό πολίτη, να απευθυνθούν στις ισπανικές αρχές και να καταδικάσουν αυτή τη νέα απόπειρα πολιτικής εξόντωσης ενός μαζικού κινήματος που έχει βαθιές ρίζες στην κοινωνία και στο οποίο αναγνωρίζονται εκατοντάδες χιλιάδες Βάσκοι πολίτες

Με κόκκινο χρώμα είναι οι αντιγραφές. Η Κ.Ο.Ε δείχνει να ενδιαφέρεται πραγματικά για το θέμα, το κοινωνικό φόρουμ είναι μία από αυτές τις αστείες οργανώσεις που συνεργάζονται με τον Συ.Ριζ.Α και απλώς γυρεύουν αφορμές σε όλο τον κόσμο για να διαμαρτύρονται για κάτι. Η Κ.Ο.Ε έβγαλε την ανακοίνωση πρώτη, το Ελληνικό Κοινωνικό την αντέγραψε αφαιρώντας μόνο:

Τις αναφορές σε Πατρίδα, είτε για την χώρα των Βάσκων είτε για την Ελλάδα ("Πατριωτικής Αριστεράς", "της πατρίδας μας")
Την αναφορά σε διαχρονική έκφραση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης, υπερβολικά πατριωτική αναφορά για τα γούστα τους.
Οποιαδήποτε αναφορά που υποδηλώνει μακροχρόνιο αγώνα ("διαχρονικά", "διαρκή προσπάθεια φίμωσης")
Την λέξη "σοσιαλιστικής" για την κυβέρνηση Θαπατέρο και την αναφορά του Κ.Ο.Ε για "αποκλειστική" ευθύνη της για τα όσα συμβαίνουν.

Πέρα από τις φαιδρότητες τον πιο πάνω, όπως είπα, πρέπει να ξεκαθαριστούν κάποια πράγματα. Εκτιμώ την ΕΤΑ όπως εκτιμώ κάθε οργάνωση που αγωνίζεται για εθνική ανεξαρτησία με οποιονδήποτε τρόπο. Η ΕΤΑ είναι σύμβολο αγώνα για πολλούς από εμάς. Για τον ίδιο λόγο εκτιμώ το πολιτικό της σκέλος σήμερα, το Μπατασούνα (οι αναφορές σε "ανυπόστατες κατηγορίες" για τις σχέσεις ΕΤΑ - Μπατασούνα γίνονται για άλλο σκοπό, δεν έχει λόγο να λέμε ψέματα και εδώ). Από εκεί και πέρα όμως, το Μπατασούνα και η ΕΤΑ δεν εκφράζουν τον λαό της χώρας των Βάσκων. Οι Βάσκοι είναι ένας λαός μαχητικός, και ως τέτοιος στην μεγάλη πλειοψηφία του επιθυμεί την απελευθέρωση του από την Ισπανία. Αλλά δεν υποστηρίζει τα ιδεολογήματα του Μπατασούνα. Το Μπατασούνα συγκέντρωσε περίπου 10% στις τελευταίες εκλογές της χώρας των Βάσκων που συμμετείχε (2001) και 0.73% στις τελευταίες Ισπανικές εκλογές που συμμετείχε (1996, αρνήθηκε να κατέβει το 2000). Στις εκλογές της χώρας των Βάσκων του 2005 το Μπατασούνα υποστήριξε επίσημα το Κομμουνιστικό Κόμμα της χώρας των Βάσκων που κατέβαινε για πρώτη φορά στις εκλογές και έγινε ο νέος πολιτικός φορέας της ΕΤΑ. Πρώην στελέχη του Μπατασούνα και της ΕΤΑ συμμετείχαν στα ψηφοδέλτια του. Τελικά κέρδισε 12.5% και έφθασε 4ο συγκεντρώνοντας 9 έδρες.

Ηγέτης των διεκδικήσεων του λαού των Βάσκων για εθνική ανεξαρτησία ήταν και παραμένει το "Εθνικιστικό Κόμμα των Βάσκων", το οποίο δεν έχει χάσει σε καμία τοπική εκλογική αναμέτρηση, ούτε έχει μείνει κάτω από οποιοδήποτε άλλο Βασκικό κόμμα σε ισπανικές εκλογές ουδέποτε.

Μετανάστευση και εγκληματικότητα

2007-10-07T23:59:00.000+03:00

Εξοργιστικός ήταν ο υφ. Εσωτερικών Θ. Νάκος στην απάντηση που αποπειράθηκε να δώσει στον Θ. Πλεύρη σχετικά με τον συνολικό αριθμό των μεταναστών στην Ελλάδα, επιβεβαίωσε "ότι η Κυβέρνηση ζει σε άλλη χώρα" κατά τον Ελεύθερο Κόσμο. Συγκεκριμένα ο κ. Νάκος μίλησε για 473.547 νόμιμους (αντισυνταγματικά νομιμοποιημένοι οι περισσότεροι) και 185.000-275.000 παράνομους! Όπως εξηγείται στον Ελεύθερο Κόσμο "αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι νόμιμοι μετανάστες είναι πολύ λιγότεροι των 350.000, διότι στους 473.547 περιλαμβάνονται τουλάχιστον 120.000 υπήκοοι των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και άλλων πολιτισμένων χωρών που διαβιούν ανέκαθεν στην Ελλάδα, πολύ πριν ενσκήψει το μεγάλο κύμα λαθρομετανάστευσης μετά το 1990", δηλαδή για την κυβέρνηση οι παράνομοι και νομιμοποιημένοι μετανάστες φθάνουν μόλις στις 550.000-600.000! Το περίεργο μάλιστα είναι ότι οι αριθμοί που παρουσιάζει ο κ. Νάκος στηρίζονται κατά πολύ στην απογραφή του 2001. Στην απογραφή εκείνη όμως οι ξένοι ξεπερνούσαν τις 797.000 (και κατά πάσα πιθανότητα αυτοί ήταν σχεδόν αποκλειστικά οι "νόμιμοι") σύμφωνα με την ιστοσελίδα τις Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδος. Πως κ. Νάκο και κ. Παυλόπουλε από τις 800.000 νόμιμων τις απογραφής φτάσαμε να μιλάμε για 700.000 περίπου νόμιμων και παράνομων;

Παίρνοντας τα ποσοστά της απογραφής είχα παρουσιάσει αλλού πέρσι τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι μετανάστες ευθύνονται για εκπληκτικά μεγαλύτερο ποσοστό της εγκληματικότητας σε σχέση με την πληθυσμιακή τους αναλογία. Τα στοιχεία είχαν παρθεί από τους επίσημους αριθμούς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, την Ελευθεροτυπία και το άρθρο - έρευνα του Θ. Γιαννακόπουλου "Αλλοδαποί και εγκληματικότητα, Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι" που είχε δημοσιευτεί στις Ελληνικές Γραμμές. Τώρα που οι φωνές για ρεαλιστική μεταναστευτική πολιτική έχουν δυναμώσει υπενθυμίζω τι είχα γράψει τότε (δεν έκανα λεπτομερής αναφορά στους αριθμούς επειδή τότε ήταν εύκολο να τους βρει ο καθένας στην ιστοσελίδα του Υπουργείου, τώρα πια τα έχουν "εξαφανίσει"):

Ανθρωποκτονίες

Από Έλληνες: Μία σταθερή μείωση της τάξης του 0.6%
Από ξένους: Μία σταθερή αύξηση της τάξης του 13.4%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 1,86 συμμετέχοντες σε ανθρωποκτονίες, ενώ ανά 100.000 ξένων έχουμε 14,18 (8 φορές περισσότερους)
2005: Έχουν συλληφθεί 163 δράστες, 51 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Βιασμοί

Από Έλληνες: Σταθερή μείωση κατά 4.4%
Από ξένους: Σταθερή αύξηση κατά 10.6%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 1,19 συμμετέχοντες σε βιασμούς, ενώ ανά 100.000 ξένων έχουμε 12,17 (10 φορές περισσότερους).
2005: Έχουν συλληφθεί 203 δράστες, 69 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Ληστείες

Από Έλληνες: Σταθερή αύξηση κατά 2.3%
Από ξένους: Σταθερή αύξηση κατά 13.6%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 6,98 συμμετέχοντες σε ληστείες, ενώ ανά 100.000 ξένων έχουμε 34,25 (5 φορές περισσότερους).
2005: Έχουν συλληφθεί 887 δράστες, 300 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Οπλοκατοχή

Δεν υπάρχουν στοιχεία για τους ξένους πριν το 1998. Η σύγκριση γίνεται για το 1998-2003
Από Έλληνες: Αύξηση 11.9%
Από ξένους: Αύξηση 5.7%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 ανά 100.000 ελλήνων έχουμε 17,18 συμμετέχοντες σε παραβιάσεις νόμου περί όπλων, ενώ ανά 100.000 ξένων έχουμε 38,64 (2 φορές περισσότερους).
2005: Έχουν συλληφθεί 2070 δράστες, 344 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Λαθρεμπόριο

Από έλληνες: Αύξηση κατά 3.5%
Από ξένους: Αύξηση κατά 40.7%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 2,07 συμμετέχοντες σε λαθρεμπόριο, ενώ ανά 100.000 ξένων έχουμε 45,16 (22 φορές περισσότερους).
2005: Έχουν συλληφθεί 257 δράστες, 132 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Απάτες

Από έλληνες: Αύξηση κατά 0.2%
Από ξένους: Αύξηση κατά 16.9%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 4,13 συμμετέχοντες σε απάτες, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 11,42 (3 φορές περισσότερους).
2005: Έχουν συλληφθεί 613 δράστες, 80 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Κλοπές - Διαρρήξεις

Δεν υπάρχουν στοιχεία για τους ξένους πριν το 1998
Από έλληνες: Μείωση κατά 1.8%
Από ξένους: Μείωση κατά 4.9%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 54,17 συμμετέχοντες σε κλοπές-διαρρήξεις, ενώ ανά 100.000 ξένων έχουμε 306,99 (6 φορές περισσότερους).
2005: Έχουν συλληφθεί 7311 δράστες, 2020 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Πλαστογραφία

Από έλληνες: Αύξηση 1.2%
Από ξένους: Αύξηση 35.6%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 4,86 συμμετέχοντες σε πλαστογραφίες, ενώ ανά 100.000 ξένων έχουμε 349,65 (72 φορές περισσότερους).
2005: Έχουν συλληφθεί 4220 δράστες, 3652 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Επαιτεία

Από έλληνες: Αύξηση 3.4%
Από ξένους: Αύξηση 24.2%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 1,9 συμμετέχοντες σε επαιτεία, ενώ ανά 100.000 ξένων έχουμε 31,87 (17 φορές περισσότερους).
2005: Έχουν συλληφθεί 479 δράστες, 350 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Πνευματική ιδιοκτησία

Δεν υπάρχουν στοιχεία για τους ξένους πριν το 1998. Η σύγκριση γίνεται για το 1998-2003
Από έλληνες: Αύξηση 26.3%
Από ξένους: Αύξηση 165.9%
Με βάση τα στοιχεία του 2003 ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 3,63 συμμετέχοντες σε υποθέσεις παραβίασης του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ενώ ανά 100.000 ξένων έχουμε 233,35 (64 φορές περισσότερους).
2005: Έχουν συλληφθεί 2045 δράστες, 1704 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Άλλες κατηγορίες (δεν έχω ανάλυση, αναφορές για το 2005 μόνο)

Αρχαιοκαπηλία: Έχουν συλληφθεί 89 δράστες, 6 εκ των οποίων ήταν ξένοι.
Εκβιασμοί: Έχουν συλληφθεί 165 δράστες, 34 εκ των οποίων ήταν ξένοι.
Ζωοκλοπές: Έχουν συλληφθεί 66 δράστες, 16 εκ των οποίων ήταν ξένοι.
Κλοπές τροχοφόρων: Έχουν συλληφθεί 1324 δράστες, 330 εκ των οποίων ήταν ξένοι.
Σεξουαλική εκμετάλευση: Έχουν συλληφθεί 671 δράστες, 269 εκ των οποίων ήταν ξένοι.

Σημαντικά:
- Με μόνη εξαίρεση την αρχαιοκαπηλία (που είναι και σπάνια) οι ξένοι προβαίνουν σε εγκληματικές ενέργειες δυσανάλογα μεγάλες σε σχέση με τον πληθυσμό τους.
- Οι αναφορές πέρι μείωσης - αύξησης είναι σε ετήσιο μέσο όρο. Συγκεκριμένα, η αύξηση πχ της συμμετοχής των ξένων στο λαθρεμπόριο κατά 40.7% είναι κατά μέσο όρο ετησίως, στην πραγματικότητα η αύξηση τους από το 1991 ως το 2003 φτάνει πολλές εκατοντάδες τοις εκατό παραπάνω.
- Επίσημα, ο αριθμός των ξένων στην Ελλάδα φτάνει στο 8%. Στην πραγματικότητα το ποσοστό τους είναι διπλάσιο, χωρίς βέβαια να πλησιάζει καν το ποσοστό των εγκληματικών ενεργειών που διαπράττουν.
- Οι εξιχνιασθείσες υποθέσεις (στις οποίες στηρίζονται όλα τα στατιστικά στοιχεία) κλοπών-διαρρήξεων (η κατηγορία με τις περισσότερες εγκληματικές ενέργειες) αφορούν το 15% περίπου των αποπειρών και τετελεσμένων κλοπών-διαρρήξεων, απ’ όσες τελικώς καταγγέλθησαν στην Αστυνομία. Αυτό συν το γεγονός ότι περίπου το 20% των κλοπών-διαρρήξεων δεν καταγγέλονται στην αστυνομία δείχνει ότι τα ποσοστά (και ως εκ τούτου η συμμετοχή των ξένων) είναι πολύ μεγαλύτερα.
- Στην κατηγορία "έλληνες" συμπεριλαμβάνονται και ξένοι που έχουν ελληνοποιηθεί -αντισυνταγματικά- απο το ελληνικό κράτος. Η συμμετοχή των ελλήνων ως εκ τούτου πιθανόν να είναι ακόμα μικρότερη.
- Όλα τα στοιχεία στηρίζονται στις εξιχνιασμένες εγκληματικές ενέργειες. Οι υποθέσεις με συμμετοχή ελλήνων όμως είναι πολύ πιο εύκολο να εξιχνιασθούν αφού υπάρχει βεβαιωμένος τόπος διαμονής και εργασίας, κοινωνικός κύκλος, δακτυλοσκοπική δυνατότητα εντοπισμού τους κ.α. Τέτειου είδους στοιχεία δεν υπάρχουν σε παράνομους μετανάστες, οπότε κατά πάσα πιθανότητα στις ανεξιχνίαστες υποθέσεις η συμμετοχή των ξένων είναι αρκετά μεγαλύτερη σε σχέση με τα ποσοστά που παρουσιάζω εδώ.

Τα κτήνη

2007-10-05T10:16:00.000+03:00

Μία ευχάριστη έκπληξη με περίμενε στην σημερινή μου επίσκεψη στον πιτσιρίκο. Θέλω να πιστεύω ότι έβαλα και εγώ ένα λιθαράκι στα τόσα πολλά email που έλαβε εχθές από "κτήνη" (η επισκεψιμότητα του ιστολογίου πολλαπλασιάστηκε κατά 15-20 φορές τις τελευταίες δύο μέρες εξάλλου). Άμα πραγματικά έλαβε emails πάντως, σε συνδυασμό με τα όλο και περισσότερα πατριωτικά ιστολόγια που εμφανίζονται, νοιώθω ότι δημιουργείται επιτέλους ένας εναλλακτικός πόλος στην παντοκρατορία των "προοδευτικών", η ελληνική μπλογκόσφαιρα ζει την δικιά της αναγέννηση μετά από τον -προοδευτικό πάντα- Μεσαίωνα στον οποίο την είχαν ρίξει.

Ο πιτσιρίκος, δικαιολογώντας το προσωνύμιο του, αντέδρασε παιδαριωδώς επειδή αποκαλύφθηκε το παιχνίδι του. Τον ενόχλησε μόνο ότι κάποιοι κατάλαβαν ότι είναι μέλος του Συνασπισμού αλλά κατά τα άλλα αυτοί που έστειλαν μηνύματα είναι "κτήνη". Απελπίστηκε βλέποντας ότι τον έχουν καταλάβει οι πάντες, ίσως σκέφθηκε ότι θα βλάψει την "καριέρα" του (είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις των ατόμων που λόγω του blogging βγήκαν από την αφάνεια) η αποκάλυψη ότι λειτουργεί κομματικά.

Δεν είναι μέλος του Συνασπισμού φωνάζει λοιπόν. Ας μας πει τότε τι είναι αλλά να θυμάται και ότι:

Είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν θα ψήφιζε Ν.Δ ή ΠΑ.ΣΟ.Κ
Παρακάλεσε να μην αποκαλυφθεί το όνομα του ληστή γιου του συντρόφου του Ν. Βούτση
Συνεργάστηκε με το LiFO που στοχοποίησε τους πατριώτες που δέχθηκαν επίθεση στο φεστιβάλ βιβλίου
Σατίρισε (σε βαθμό που σχεδόν πανηγύρισε) την επίθεση στους νεαρούς στο φεστιβάλ βιβλίου
Χαιρέτησε την άρνηση των βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α να δώσουν θρησκευτικό όρκο (προσέξτε, όχι του Κ.Κ.Ε, μόνο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α) επειδή μας... βγάζουν από τον Μεσαίωνα
Θυμήθηκε την χούντα στο θέμα με τις πυρκαγιές μιλώντας για θεοκρατικό κράτος και την "αποχουντοποίηση" που "δεν έγινε ποτέ" συμπορευόμενος με την άποψη του ΠΑ.ΣΟ.Κ και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α για το ποιος δεν έβαλε τις πυρκαγιές, κάτι που είχε κάνει και τις προηγούμενες μέρες
Ισχυρίστηκε πως όλα τα ελληνικά κόμματα είναι εθνικιστικά (η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά)
Ειρωνεύτηκε τον αστυνομικό που δέχθηκε επίθεση εκτός υπηρεσίας, ενώ ήταν με την οικογένεια του στο Φεστιβάλ Κόμικς
Ειρωνεύτηκε με άθλιο τρόπο τον Αρχιεπίσκοπο όταν πήγε για χειρουργική επέμβαση στο Αρεταίειο (είπαμε, "ανθρωπιά" έχει μόνο για τους ληστές τραπεζών)
Οι σύνδεσμοι του είναι άτομα που κινούνται ιδεολογικά στον συγκεκριμένο χώρο, στο σύνολο τους σχεδόν.

Υπάρχουν πολλά περισσότερα αλλά παραμένω σε αυτά τα λίγα. Ποιος άλλος χώρος έχει αυτά τα γνωρίσματα (όχι 2-3 από αυτά, όλα!) εκτός από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και κάποια κομματίδια της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς; Σε αυτό το διάστημα υπάρχει έστω και ένα άρθρο στο οποίο δεν συνταυτίζεται ιδεολογικά με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α;

Όσο για τον γελοίο τίτλο του τελευταίου του άρθρου (το οποίο μόνο τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και κάποια κόμματα του -0.1% εκφράζει αλλά είπαμε, δεν ψηφίζει ΣΥ.ΡΙΖ.Α κατά τ' άλλα), στον Τζόνσον αντιπαραθέτω τον Σάμιουελ Κλέμενς:

Στο ξεκίνημα μιας αλλαγής ο πατριώτης είναι ένας δυσεύρετος άνθρωπος, γενναίος, μισημένος και περιφρονημένος. Όταν ο αγώνας του πετυχαίνει, και ο δειλός συμπράττει μαζί του, γιατί τότε δεν στοιχίζει τίποτα να είσαι πατριώτης.

Ο πατέρας του ληστή

2007-10-04T18:12:00.000+03:00

Χίλια μπράβο στην Καθημερινή και σε όσους δημοσίευσαν το όνομα του ληστή της Κυψέλης. Γιώργος Βούτσης 23 χρονών, γιος του Νίκου Βούτση, μέλους του ΠΓ του Συνασπισμού και υπεύθυνου του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας.

Θα παραμείνει άγνωστο αν ο κ. Βούτσης είχε στο μυαλό του τον γιο του όταν σημείωνε σε άρθρο του στην Αυριανή: "Απαντήσαμε με την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στον φοιτητή με τα πράσινα παπούτσια και την ανάδειξη των θεμάτων που έχουν σχέση με την επέκταση του αντικειμένου της αντιτρομοκρατίας σε κάθε είδος διαμαρτυρία και αντίσταση, όπως επίσης, και με τις συνθήκες που επικρατούν στα σωφρονιστήρια – σύγχρονα κολαστήρια, απέναντι στις επιθέσεις που δεχτήκαμε και πάλι από τον κ. Πολύδωρα, με την προφανή κάλυψη του Πρωθυπουργού." Ένας κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι ο κ. Βούτσης σκέφτηκε "ας φροντίσουμε να σταματήσουν να τον μπαγλαρώνουν κάθε λίγες μέρες σε επεισόδια σε πορείες και για κατοχή μολότοφ, αλλά επειδή όσο και να τον βγάζω από τις φυλακές κάθε φορά που θα πάει, θα τον πιάσουν και για καμιά ληστεία, ας βελτιώσουμε και τις συνθήκες στις φυλακές να περάσει καλά το παιδί". Η αναφορά του εξάλλου σε άρθρο στην Αυγή ("Οι επιθέσεις του κ. Πολύδωρα και της ακροδεξιάς προς τον ΣΥΝ, τον ΣΥΡΙΖΑ, το Φόρουμ, το Δίκτυο, τους Νεολαίους ιδιαίτερα, που πρωταγωνιστούν σε ακτιβίστικες παρεμβάσεις") είναι δυνατόν να δημιουργήσει παρεξηγήσεις. Ακτιβιστικές ενέργειες είναι και οι ένοπλες ληστείες ή ως τέτοιες λογίζονται μόνο οι επιθέσεις με βόμβες μολότοφ;

Το άρθρο της Καθημερινής αναδημοσιευμένο στις Ελληνικές Γραμμές.

Υ.Γ: Σχετικά με το θέμα της δολοφονικής επίθεσης στο Φεστιβάλ Βιβλίου, ποιες είναι οι σχέσεις LiFO και Indymedia; Για ποιον λόγο το Indymedia μετά την επίθεση βιάστηκε να "καλύψει" τους ηθικούς αυτουργούς σβήνοντας το συγκεκριμένο θέμα που είχε δημιουργηθεί με το editorial του LiFO; Συγκοινωνούντα δοχεία οι αναρχικοί με τα έντυπα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α! (άμα έχει κάποιος τον σύνδεσμο στον οποίο βρισκόταν η στοχοποίηση στο Indymedia ας τον γράψει, ακόμα και μετά που την εξαφάνισαν η σελίδα μπορεί να βρεθεί)

Υ.Γ 2: Ο τίτλος παραπέμπει στον χαρακτηρισμό του Θ. Πλεύρη ως "ο γιος του ρατσιστή".

Υ.Γ 3: Τελικά όταν μιλούσε για ανθρωπιστικό θέμα ο πιτσιρίκος χθες κάτι παραπάνω ήξερε, οι φίλοι των εγκληματιών εντός του ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι μέσα στα πράγματα και ξέρουν ονόματα και καταστάσεις. Ο κ. Βούτσης βρίσκεται στο νοσοκομείο εδώ και λίγες μέρες με προβλήματα υγείας, η σύλληψη του γιου του είναι το τελευταίο που χρειαζόταν. Αυτό δεν αλλάζει βέβαια δύο γεγονότα: Ότι με την ανοχή του κ. Βούτση ο γιος του μπαινόβγαινε εδώ και χρόνια στην ασφάλεια αφού ήταν σεσημασμένος για σωρεία επεισοδίων και ότι όσοι δείξανε "ευαισθησία" τώρα θα έδειχναν αδιαφορία άμα ήταν ένας οποιοδήποτε πολίτης και μένος άμα ήταν εθνικιστής (που ήταν η ευαισθησία τους π.χ. στην επίθεση του Φεστιβάλ Βιβλίου). Τέλος πάντων, μακάρι να γίνει καλά ο άνθρωπος (επειδή εμείς δεν είμαστε σαν αυτούς), το υπόλοιπο άρθρο γράφτηκε πριν ενημερωθώ για την κατάσταση του αλλιώς θα ήταν πολύ διαφορετικά γραμμένο.

Αριστερή τρομοκρατία!

2007-10-04T07:56:00.000+03:00

Ήθελα να ασχοληθώ με τον πιτσιρίκο από την προηγούμενη βδομάδα αλλά συγκρατήθηκα επειδή δεν ανήκει στην θεματολογία του ιστολογίου. Ήθελα να ασχοληθώ με το γελοίο άρθρο του υπό τον τίτλο "Επιτέλους" όπου έδινε συγχαρητήρια στο κόμμα του που αρνήθηκε να δώσει θρησκευτικό όρκο επειδή δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε να "ζούμε στον Μεσαίωνα". Τελικά αποφάσισα απλώς να γελάσω με την βλακώδης προπαγάνδα του, να λυπηθώ αυτούς που του δίνουν σημασία μη γνωρίζοντας ότι δεν είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης που δίνει θρησκευτικό όρκο (εκτός αν όλη η Ευρώπη ζει στον Μεσαίωνα και ήρθε ο πιτσιρίκος και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α να μας δώσουν τα φώτα τους), να αγνοήσω την αστεία αναφορά του στους ηρωικούς βουλευτές που "αδιαφορούν για το πολιτικό κόστος" ενώ απλώς κάνανε αυτό που πρεσβεύουν, αυτό που κάνουν πάντα (άμα είχαν μία Κανέλη που δίνει θρησκευτικό όρκο αυτή θα ήταν μαγκιά). Μου έδωσε και πάλι λόγο χτες όταν προσπαθώντας απελπισμένα να υπερασπίσει τους πολιτικούς του ταγούς έκανε έκκληση στους μπλόγκερς να μην αποκαλύψουν το όνομα του ληστή της Κυψέλης επειδή είναι "βαθιά ανθρώπινο" θέμα. Για κανέναν άλλον δεν έχουν ανθρωπιά οι υπάνθρωποι εκτός από τους δικούς τους, για κανέναν άλλον δεν έχουν κάνει έκκληση εκτός από τον γιο ανώτερου στελέχους του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, σεσημασμένου αναρχικού που έχει συλληφθεί και στο παρελθόν, και με την νέα σύλληψη του αποκαλύπτει τις γνωστές σε εμάς σχέσεις ΣΥ.ΡΙΖ.Α - Αναρχικών και Αναρχικών - ποινικού εγκλήματος! Θα το αγνοούσα και αυτό όμως αν ανάμεσα στα δύο αυτά άρθρα του δεν υπήρχε ακόμα ένα.

Στις 29 Σεπτεμβρίου σε χιουμοριστικό άρθρο αναφέρθηκε στην δολοφονική επίθεση αναρχικών στο Φεστιβάλ Βιβλίου (επειδή αυτό είναι χιουμοριστικό μάλλον, να μην μαθευτεί το όνομα ενός ληστή επειδή τυγχάνει σύντροφος του είναι σοβαρό θέμα). Αναφερόμενος λοιπόν στο συμβάν έγραψε: "Το αίμα έτρεχε από τα κεφάλια τους που ήταν ξυρισμένα"! Το νόημα προφανές, ήταν ξυρισμένοι άρα είναι οι κακοί, οι άλλοι αντιθέτως είναι "τα παιδιά του... χώρου". Τίποτα άλλο για τα 40 άτομα που επιτέθηκαν σε δύο παλικάρια που δεν ενοχλούσαν κανένα, απλώς τα παιδιά του χώρου που δείρανε δύο με ξυρισμένο κεφάλι. Λες και το να ξυρίζεις το κεφάλι σου είναι ποινικό αδίκημα!

Υπενθυμίζω ότι ο πιτσιρίκος εργάζεται στο LiFO. Ο εκδότης του εν λόγω εντύπου (του οποίου άρθρα αναδημοσιεύονται συχνά στο indymedia) λίγες μέρες πριν στοχοποίησε τους νεαρούς συναγωνιστές γράφοντας στο editorial διάφορα εξωφρενικά (δεν ξέρω τι να πρωτογράψω εδώ οπότε διαβάστε το μόνοι σας). Αυτό το έντυπο είναι ηθικός αυτουργός της επίθεσης στο Φεστιβάλ Βιβλίου, της επίθεσης σε τρία διαφορετικά περίπτερα με βιβλία εθνικής αυτογνωσίας, του καψίματος βιβλίων (αυτό συνέβαινε στο Μεσαίωνα "κύριε" πιτσιρίκο) και της απόπειρας δολοφονίας εναντίον δύο νεαρών! Ο εκδότης κ. Τσαγκαρουσιάνος μάλιστα ούτε τύψεις έχει ούτε ένα γαμημένο συγνώμη ζητάει, αντιθέτως θρασύτατα μιλάει για προβοκάτσια εναντίον του και κατηγορεί άλλους ότι στοχοποιούν το έντυπο του και είναι υπαίτιοι για οτιδήποτε συμβεί. Τελικά στο σπίτι του κρεμασμένου μιλάνε για σχοινί σε αυτή την χώρα!

Αλληλεγγύη στους δύο συναγωνιστές που δέχθηκαν δολοφονική επίθεση από 40 οπλισμένους θρασύδειλους. Αλληλεγγύη στις εκδόσεις "Γεωργιάδη", "Ελεύθερη Σκέψις" και "Νέας Θέσεως" που δέχθηκαν επίθεση επειδή ξυπνάνε κοιμισμένες συνειδήσεις. Νισάφι πια με την Αριστερή τρομοκρατία, με το πολιτικό (ΣΥ.ΡΙΖ.Α), το ενημερωτικό (διάφορα έντυπα και τηλεοπτικό κανάλι) και το μάχιμο (αντιεξουσιαστές) σκέλος της.

Υ.Γ: Και γράψτε το γαμημένο όνομα του ληστή της Κυψέλης, αντιεξουσιαστή και πιθανότατα τρομοκράτη που συνελήφθη με δύο περίστροφα και μία χειροβομβίδα αλλά το όνομα του δεν αποκαλύπτεται από τα ελεγχόμενα Μ.Μ.Ε. Η κατάρρευση της ιδεολογικής τρομοκρατίας ας ξεκινήσει από την μπλογκόσφαιρα!

Υ.Γ. 2: Σε πρόσφατο άρθρο του ο πιτσιρίκος ονομάζει τους αναγνώστες του "γκάου". Αυτό μάλλον είναι το μόνο θέμα στο οποίο μπορούμε να συμφωνήσουμε.

Περισσότερα για την επίθεση εδώ.

Γιατί ψήφισα τον ΛΑ.Ο.Σ

2007-09-23T14:41:00.000+03:00

Δεν υποστήριξα τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό:

Επειδή στο πρόγραμμα του "επιτέθηκε" στο εθνικιστικό κίνημα λέγοντας "...οι πολίτες της χώρας μας έχουν μπερδέψει στο μυαλό τους τις έννοιες... του πατριωτισμού με τον εθνικισμό και τον ρατσισμό", λες και ο Εθνικισμός είναι το υπέρτατο κακό, συνώνυμο του ρατσισμού, και κάποιος πρέπει να είναι μπερδεμένος για να θεωρεί τον Εθνικισμό πατριωτισμό.
Επειδή προτείνει στο πρόγραμμα του το 1/5 των βουλευτών "να εκλέγονται από τη λίστα των ψηφοδελτίων Επικρατείας", δηλαδή αντί να εκλέγονται από τον λαό να διορίζονται από τους κομματικούς μηχανισμούς!
Επειδή στο πρόγραμμα του, ενώ κρατάει -σωστά- κριτική στάση απέναντι στην "Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων", ζητάει αναβάθμιση του "Συνήγορου του Πολίτη", αρχής το ίδιο -αν όχι πιο- επικίνδυνης με την πρώτη.
Επειδή στο πρόγραμμα του προτείνει αλλαγές στην δομή των υπουργείων όπως την κατάργηση των Υπουργείων Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, την κατάργηση των Υπουργείων Μακεδονίας - Θράκης και Αιγαίου και την αντικατάσταση τους απλώς με ένα Υφυπουργείο Ακριτικής Ελλάδας, την απαλοιφή της λέξης "Εθνικής" από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας κτλ.
Επειδή στο πρόγραμμα του υποστηρίζει την εξωφρενική αναδιάρθρωση των Ενόπλων Δυνάμεων με την δημιουργία του γελοίου σε όνομα "Στρατού Ειρήνης", του οποίου το προσωπικό θα είναι "σχετικά ολιγομελές" με "τον περιορισμό του χρόνου της στρατιωτικής θητείας στο απολύτως απαραίτητο"!
Επειδή δεν τολμάει να πάρει θέση στο θέμα της θανατικής ποινής στο πρόγραμμα του, αλλά το αφήνει απλώς ανοιχτό "εφόσον καταστούν αποδεκτές ως ποινές από την ελληνική κοινωνία".
Επειδή ούτε στο πρόγραμμα του ούτε σε όλη την προεκλογική εκστρατεία από τον πρόεδρο του κόμματος δεν προτάθηκαν λύσεις για το πρόβλημα της μετανάστευσης εκτός από το "να κάτσουμε να το συζητήσουμε" του debate! Ουδέποτε δεν έγινε η παραμικρή αναφορά για τις αναγκαίες απελάσεις παρανόμων και για την επίλυση των υπαρχόντων προβλημάτων που σχετίζονται με αυτούς (ανεργία, εγκληματικότητα κτλ), αντιθέτως το πρόγραμμα αποδέχεται την διατήρηση της σημερινής αναλογίας (του 18%!) και απλώς ζητάει να τεθεί φραγμός σε περαιτέρω λαθρομεταναστευτικά κύματα.
Επειδή στο πρόγραμμα του αναφέρει "ότι ως δασικές περιοχές πρέπει να χαρακτηρίζονται μόνον οι εκτάσεις των δρυμών", άθελα ή ηθελημένα ζητώντας να αποχαρακτηριστεί το 98% των δασικών εκτάσεων!
Επειδή είχε ίσως και διψήφιο αριθμό γραφικών στα ψηφοδέλτια του όπως την Σαρρή, τον Βενίτη και τον Τριβέλη.
Επειδή σε καμιά από τις επίσημες σελίδες του κόμματος δεν υπάρχει σύνδεσμος προς την ενημερωτική (εθνικιστική) ιστοσελίδα με την πιο μεγάλη επισκεψιμότητα από όσες πρόσκεινται στο κόμμα, αφού και στην μοναδική που υπήρχε αφαιρέθηκε εδώ και μήνες, δημιουργώντας αμφιβολίες για πιθανή "γραμμή".
Επειδή σκανδαλωδώς "σπρώχτηκαν" από το κόμμα και τα επίσημα μέσα του, καθ' όλην την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας αλλά και πιο πριν, στελέχη που δίνουν ένα πιο ήπιο πρόσωπο στο κόμμα, βλάπτοντας τελικά τις υποψηφιότητες όσων είχαν έναν κρυστάλλινο, συγκροτημένο, Εθνικιστικό πολιτικό λόγο.

Δεν ψήφισα τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό για όλα αυτά, τον ψήφισα παρά την παρουσία όλων αυτών! Δεν τον ψήφισα για να επιλεγούν οι πιο ήπιοι νέοι βουλευτές στις σημαντικές θέσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας, ούτε για να κατεβαίνουν άρον άρον από το διαδίκτυο ευχαριστήρια μηνύματα υποψηφίων επειδή κάποιους ενοχλούν, ούτε για να επιλέγει ο πρόεδρος να στερήσει την έδρα της Α' Θεσσαλονίκης από την κ. Γερμαλίδου απλώς για να βάλει τον κ. Αϊβαλιώτη στο κοινοβούλιο, παρά το ότι η κ. Γερμαλίδου πήρε στην Θεσσαλονίκη σχεδόν όσους σταυρούς πήρε ο κ. Αϊβαλιώτης σε μία περιφέρεια με το τριπλάσιο μέγεθος (Β' Αθηνών) επιτυγχάνοντας μία καθαρή νίκη (αντιθέτως από τον στενό συνεργάτη του προέδρου, ο οποίος ενώ προωθήθηκε όσο λίγοι έμεινε σχεδόν 15.000 σταυρούς πίσω από τον Γεωργιάδη και μόλις 300 σταυρούς πάνω από την κ. Αθηνή).

Τελικά, ψήφισα τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, επειδή σε πολλά άλλα θέματα οι θέσεις του είναι κοντά στις δικές μου, επειδή η ανάγκη της ύπαρξης ενός εθνοκεντρικού κόμματος στο κοινοβούλιο ήταν μεγάλη και η παρουσία ατόμων όπως οι κύριοι Βορίδης και Πλεύρης δίνει την υποσχέσεις για καλύτερες μέρες, επειδή σε αυτή την χρονική περίοδο δεν υπήρχε καμία εναλλακτική λύση. Η ψήφος μου όμως είναι δανεική, είτε θα μου την ξεπληρώσει το κόμμα (και όχι μόνο ο κάθε Βορίδης, ξέρω ότι ο ίδιος θα το κάνει αλλά δεν είναι σε αυτόν που την δάνεισα, είναι στο κόμμα) είτε θα με αναγκάσει να την πάρω πίσω. Και νοιώθω ότι δεν θα είμαι ο μόνος...

The Stranger

2007-09-20T19:40:00.000+03:00

The Stranger (by Rudyard Kipling)

The Stranger within my gate,
He may be true or kind ,
But he does not talk my talk -
I cannot feel his mind.
I see the face and the eyes and the mouth,
But not the soul behind.

The men of my own stock ,
They may do ill or well,
But they tell the lies I am wonted to,
They are used to the lies I tell ;
And we do not need interpreters
When we go to buy and sell.

The Stranger within my gates ,
He may be evil or good,
But I cannot tell what powers control -
What reasons sway his mood ;
Nor when the Gods of his far off land
Shall repossess his blood.

The men of my own stock,
Bitter bad they may be ,
But,at least , they hear the things I hear,
And see the things I see ;
And whatever I think of them and their likes
They think of the likes of me .

This was my father's belief
and this is also mine ;
Let the corn be all one sheaf -
And the grapes be all one vine ,
Ere our childrens teeth are set on edge
By bitter bread and wine .

Ο Άγνωστος

Ο Άγνωστος μέσα στις πύλες μου,
μπορεί να είναι αληθινός και ευγενικός,
αλλά δεν μιλάει όπως μιλώ -
δεν μπορώ να νιώσω το μυαλό του.
Βλέπω το πρόσωπο, τα μάτια και το στόμα,
αλλά όχι την ψυχή από πίσω.

Οι Άνθρωποι της δικής μου φάρας,
μπορεί να είναι κακοί ή καλοί,
αλλά λένε τα ψέματα στα οποία είμαι συνηθισμένος,
είναι συνηθισμένοι στα ψέματα που λέω.
Και δεν χρειαζόμαστε μεταφραστές
όταν πηγαίνουμε να αγοράσουμε και να πουλήσουμε.

Ο Άγνωστος μέσα στις πύλες μου,
μπορεί να είναι κακός ή καλός,
αλλά δεν μπορώ να δω τι δυνάμεις ελέγχει,
ποιοι λόγοι επηρεάζουν την διάθεση του.
Ούτε πότε οι Θεοί της μακρινής του χώρας
θα ανακτήσουν το αίμα του.

Οι Άνθρωποι της δικής μου φάρας,
πικρά κακοί μπορεί να είναι,
αλλά, τουλάχιστον, ακούνε αυτά που ακούω,
και βλέπουν αυτά που βλέπω,
και ότι κι αν νομίζω γι' αυτούς και τους ομοίους τους,
το ίδιο νομίζουν για τους ομοίους μου εμένα.

Αυτή ήταν η πίστη του πατέρα μου,
Και είναι και η δικιά μου,
αφήστε το καλαμπόκι να είναι όλο σε μία δέσμη,
και τα σταφύλια όλα να είναι ένα αμπέλι.
Πριν στα παιδιά μας προκληθεί αγωνία
από πικρό ψωμί και κρασί.

Οι εθνικιστές πρέπει να σηκωθούν από τον καναπέ

2007-09-13T02:50:00.000+03:00

του Θεοδόση Αθανασά
υποψήφιου βουλευτή Φλωρίνης του ΛΑ.Ο.Σ.

Η τελευταία εκλογική αναμέτρηση είναι η κρισιμότερη για το Εθνικιστικό Κίνημα από τη μεταπολίτευση και μετά. Για πρώτη φορά είναι εφικτή η εκλογή εθνικιστών βουλευτών και μάλιστα πάνω σε μια πατριωτική και αντικαθεστωτική πολιτική πλατφόρμα. Δυστυχώς όμως διαπιστώνω ότι σε μεγάλο βαθμό οι Εθνικιστές δεν ανταποκρίνονται στην αναγκαιότητα των καιρών.

Μία μεγάλη μερίδα αυτών, από την θαλπωρή και ησυχία του σπιτιού τους, εξαπολύουν κριτικές προς την μία ή άλλη κατεύθυνση, για την τάδε ή δείνα θέση του ΛΑ.Ο.Σ., του προέδρου του ή κάποιων υποψηφίων. Είναι χαρακτηριστικό ότι μερικοί από αυτούς είναι έτοιμοι να ψηφίσουν το κόμμα της Γιαννάκου και της Μπακογιάννη, μόνο και μόνο γιατί ο Καρατζαφέρης δεν δηλώνει ότι είναι ρατσιστής και αντισημίτης!

Αγαπητοί συναγωνιστές μου ο μόνος τρόπος για να μην κάνει κάποιος λάθη, είναι να μην κάνει τίποτα! Αυτή την αλάνθαστη τακτική ακολουθήσαμε λίγο πολύ τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να παλεύουμε μεταξύ 0,1% και 0,5%. Πρέπει να συνεχίσουμε;

Άλλοι πάλι, ίσως οι περισσότεροι, έχουν αφήσει μια χούφτα μπροστάρηδων, να τρέχουν ως υποψήφιοι, ενώ οι ίδιοι περιορίζονται σε μια χλιαρή ηθική συμπαράσταση. Δεν μπορούν (ή δεν θέλουν) να κάνουν περισσότερα, προφασιζόμενοι σωρεία δικαιολογιών (η δουλειά μου, τα παιδιά μου, η μαμά μου). Υποτίθεται ότι οι Εθνικιστές είναι έτοιμοι να θυσιάσουν την ζωή τους για την ιερή ιδέα του Έθνους, αλλά προς το παρόν κωλύονται να θυσιάσουν δύο-τρεις ώρες από την καθημερινότητά τους.

Αγαπητοί συναγωνιστές, η προώθηση του Εθνικισμού στην Ελλάδα δεν είναι υπόθεση μόνο του Βορίδη, του Κουριαννίδη, του Γιαννάκενα ή του Χαρίτου. Είναι υπόθεση όλων μας. Οι άνθρωποι αυτοί απλώς δέχθηκαν να βάλουν το όνομά τους μπροστά για να δώσουν πρόσωπο στις ιδέες μας. Αν ήθελαν να κάνουν προσωπική πολιτική καριέρα είναι σίγουρο ότι θα είχαν περάσει από την κολυμπήθρα του Σιλωάμ που λέγεται Ν.Δ. και τώρα θα συζητούσαν για διάφορες διοικητικές θέσεις με τύπους στυλ Κιλτίδη και σία.

Το σύστημα έχει καταλάβει την τρύπα που δημιουργείται κι έχει ξεκινήσει ένα τιτάνιο αγώνα να την βουλώσει. Εκβιάζει, υπόσχεται, πιέζει, εξαγοράζει συνειδήσεις. Είναι τραγικό λάθος να κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια σε αυτή την τιτάνια σύγκρουση. Έχουν μείνει λίγες ημέρες.
# Ας σηκώσουμε το τηλέφωνο να εμψυχώσουμε τους δικούς μας, να πείσουμε τους αναποφάσιστους, να ξυπνήσουμε τους παρασυρμένους!
# Ας κατεβούμε στην γειτονιά μας, στην δουλειά μας, στην αγορά να μιλήσουμε με τον κόσμο, να ξεσηκώσουμε, να παροτρύνουμε!
# Ας είμαστε παρόντες στα εκλογικά κέντρα την ημέρα των εκλογών. Η μάχη κρίνεται μέχρι την τελευταία στιγμή!

Απέναντι στα μέσα του συστήματος, έχουμε να προβάλουμε μόνο τις ψυχές μας! Ας μην τσιγκουνευτούμε λίγες στιγμές από την ζωή μας για τον Ιερό σκοπό!

Και κάτι τελευταίο. Τα μάτια και οι ψυχές όλων μας είναι στραμμένα στην περιφέρεια Αττικής, στην μάχη που δίνει ο μπροστάρης του Κινήματος, ο Μάκης Βορίδης. Και σε αυτή την μάχη όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ψήφος που κερδίζουμε στην Καστοριά ή την Λαμία, φέρνει τον Μάκη Βορίδη ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο μας.

Σηκώστε τα μανίκια λοιπόν κι εμπρός στον Αγώνα! Τα λόγια είναι περιττά! Δράσις τώρα!

Συνέντευξη Μάκη Βορίδη

2007-09-12T03:16:00.000+03:00

Ο Μάκης (Μαυρουδής) Βορίδης, υποψήφιος βουλευτής Αττικής, μιλάει στις Ελληνικές Γραμμές εφ’ όλης της ύλης: για την εθνική καταστροφή από τις πυρκαγιές και τα αίτια της, για τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου και την πιθανή είσοδο του ΛΑ.Ο.Σ. στην Βουλή, για τα εθνικά και κοινωνικά προβλήματα και τις προτάσεις του ΛΑ.Ο.Σ., για το μέλλον του Πατριωτικού Κινήματος μετά τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου, για τα θέματα που θα θέσει, αν εκλεγεί, στο Κοινοβούλιο και για τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Περιφέρεια Αττικής στην οποία πολιτεύεται.

Μάκης Βορίδης (πρώτο μέρος)

Μάκης Βορίδης (δεύτερο μέρος)

Η συνέντευξη υπάρχει και στο youtube σε τρία μέρη (μέρος Α', μέρος Β', μέρος Γ').

Δείτε επίσης:
Ομιλία στις 5/9/2007 στην Αρτέμιδα (μέρος Α', μέρος Β', μέρος Γ')
Απόσπασμα προεκλογικής ομιλίας για τις Νομαρχιακές 2006

Συνεντεύξεις:
Στο πρόγραμμα βιβλίου του φεστιβάλ Επιδαύρου
Στην εφημερίδα "Κυριακάτικη Αυριανή"

Ιστοσελίδα: Μάκης Βορίδης

Η μαγεία του Έθνους-Κράτους

2007-09-09T16:59:00.000+03:00

Η σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διπλή υπόσταση. Φυσικώς αποτελεί την συνένωση διαφορετικών αυτοχθόνων εθνών, με κοινές πολιτισμικές ρίζες. Πολιτικώς αποτελεί την οικονομική συμμαχία διαφορετικών κρατών, δημιουργημάτων ενός μόνου ή περισσοτέρων εθνών. Τα αυτόχθονα έθνη που εμπερικλείονται εντός των συνόρων ενός πολυεθνικού ευρωπαϊκού κράτους χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: (α) σ' εκείνα των οποίων η εθνική-πατρώα γη αποτελεί τμήμα ενός μόνου πολυεθνικού κράτους (π.χ. το Σκωτικό έθνος στην Μεγάλη Βρετανία) και (β) σ' εκείνα των οποίων η εθνική-πατρώα γη είναι μοιρασμένη μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών (π.χ. το Βασκικό έθνος στην Ισπανία και στην Γαλλία).

Αυτή η κατάσταση δημιουργεί μέσα στα πολυεθνικά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το φαινόμενο της σύγκρουσης μεταξύ δύο ειδών εθνικισμού: (α) του «κρατικού», ο οποίος στην ουσία του είναι ο εθνικισμός του αριθμητικώς (ή, σπανιότερα, του οικονομικώς) ισχυρότερου αυτόχθονος έθνους και (β) του «μειονοτικού», ο οποίος πηγάζει από τα αυτόχθονα έθνη που δεν ελέγχουν πολιτικώς (λόγω έλλειψης αριθμητικής ή - σπανιότερα - οικονομικής υπεροχής) το κράτος στο οποίο υπάγονται. Είναι βέβαιο, επίσης, ότι εντός των ευρωπαϊκών κρατών υποδαυλίζονται διάφορες μορφές «μεταναστευτικού» εθνικισμού, που καλλιεργούνται από μη αυτόχθονες εθνικές ομάδες (μη Ευρωπαίους μετανάστες), οι οποίες διαμένουν μόνιμα ή προσωρινά σε ευρωπαϊκά κράτη, μεταξύ Ευρωπαϊκών εθνών και διεκδικούν - προς κάθε κατεύθυνση - ό,τι δεν είχαν το θάρρος ή την εντιμότητα να διεκδικήσουν στις ίδιες τις πατρίδες τους.

Η σύγκρουση (ήπια ή σφοδρή) του «κρατικού» με τον «μειονοτικό» εθνικισμό - τόσο εντός του ίδιου πολυεθνικού κράτους (Αγγλία, Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο κ.α.), όσο και σε διευρωπαϊκό επίπεδο, με την μορφή διεθνικών συμμαχιών - θέτει την Ευρωπαϊκή Ένωση ενώπιον ενός μεγάλου διλήμματος: η περίφημη «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» θα στοχεύει (α) προς την «Ευρώπη των Κρατών» (όπως φαίνεται να γίνεται στις μέρες μας) ή (β) προς την «Ευρώπη των Εθνών και των Πατρίδων»; Με άλλα λόγια: (α) θα αγνοηθεί το φυσικό φαινόμενο του «έθνους» και της τάσης του να συγκροτεί ενιαίο κράτος ή (β) θα προτιμηθεί, προς όφελος της φυσικής εξέλιξης, η δημιουργία «εθνών-κρατών», όποιο και αν είναι το κόστος που θα κληθούν να πληρώσουν τα πολυεθνικά κράτη;

Μέσα στην λαίλαπα των διεθνικών συγκρούσεων και εν όψει του ανωτέρω διλήμματος, ιδιαίτερα ευνοημένα από την Ιστορία εμφανίζονται τα ευρωπαϊκά έθνη-κράτη (μονοεθνικά κράτη). Στην κατηγορία αυτή ανήκει και η Ελλάδα. Τούτη η ιδιότητα της Ελλάδας - το να αποτελεί κράτος που δημιουργήθηκε από ένα μόνο αυτόχθον έθνος - δεν αποτελεί θέμα τύχης ή συγκυριών, αλλά επίτευγμα αγώνα και θυσιών. Μία εθνωφελώς διπλωματική στάση θα απαιτούσε (α) το κράτημα ίσων αποστάσεων απέναντι στις ενδοευρωπαϊκές διεθνικές συγκρούσεις, (β) τον περιορισμό των εισαγόμενων, μη ευρωπαϊκών, εθνικισμών και (γ) την θεσμική, πολιτική, κοινωνική και οικονομική στήριξη των μονοεθνικών ευρωπαϊκών κρατών. Η Ιστορία θα αποδείξει (εκ νέου) ότι η «μαγεία» του έθνους-κράτους είναι ακατανίκητη.

του Αθανάσιου Τσακνάκη, Ελληνικές Γραμμές

Συνέντευξη Χρήστου Χαρίτου

2007-09-05T04:48:00.000+03:00

Χρήστος Χαρίτος

Ο Χρήστος Χαρίτος, υποψήφιος βουλευτής στην Α' Πειραιώς και Νήσων, σε μία εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στις Ελληνικές Γραμμές. Η συνέντευξη μπορεί να βρεθεί και στο youtube, σε δύο μέρη (μέρος Α', μέρος Β').

Ιστολόγιο: Χρήστος Χαρίτος

Παλαιότερη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα "Εν Πειραιεί" μπορεί να βρεθεί εδώ.

Ιωάννης Τσιλιμίγκρας, υποψήφιος βουλευτής Β' Αθηνών

2007-09-02T19:15:00.001+03:00

και:

για το μεταναστευτικό
για το βιβλίο ιστορίας της Στ
για τις φωτιές
στην ΝΕΤ
ομιλία στην ημερίδα των υποψηφίων του ΛΑ.Ο.Σ στην Β' Αθηνών

Ιστολόγιο: Γιάννης Τσιλιμίγκρας

Κράτος - Έθνος και Εθνικισμός

2007-09-02T09:10:00.000+03:00

Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος* περιγράφει τις ιδέες και την ιστορική διαδρομή του Εθνικισμού. Οι αναφορές του στο τέλος σε απομονωτισμό*, αίσθημα ανωτερότητας* και ξενοφοβία* δεν είναι δυνατόν να επισκιάσουν ένα στην ουσία εξαιρετικό άρθρο.

Κράτος - Έθνος και Εθνικισμός

Παράλληλα με το σχηματισμό των κρατών στην Eυρώπη παρατηρείται και η απαρχή μιας εθνικιστικής συνειδητοποίησης και η δημιουργία εθνικών κοινοτήτων εντός των ορίων των κρατών αυτών. Στη διαδικασία αυτή συνετέλεσαν διάφοροι παράγοντες, όπως η απόσχιση πολλών νέων κρατών από τη θρησκευτική εξουσία της Pωμαϊκής Eκκλησίας και η αντικατάσταση της λατινικής γλώσσας ως επίσημης γλώσσας των κρατών αυτών από τοπικές διαλέκτους. Eπίσης, οι γεωγραφικές ανακαλύψεις, η βελτίωση των επικοινωνιών, και οι αυξανόμενες εμπορικές ανταλλαγές συνετέλεσαν στη συνειδητοποίηση των διαφορών στη γλώσσα, τη θρησκεία, και τις συνήθειες, και βοήθησαν στην ανάπτυξη εθνικών συνειδήσεων. Oι πόλεμοι, έστω και με αρνητικό τρόπο, συνετέλεσαν επίσης στη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας με την έννοια ότι οι Άγγλοι, ως αντίπαλο δέος, ενίσχυσαν την εθνική συνειδητοποίηση των Iσπανών, ή οι Σουηδοί των Δανών.

H Γαλλική Eπανάσταση υπέταξε τον όρο του έθνους στον όρο του κράτους. Για τους Γάλλους φιλοσόφους Diderot, Condorcet, Rousseau έθνος είναι μια ένωση ατόμων, τα οποία κυβερνώνται από τους ίδιους νόμους και αντιπροσωπεύονται από την ίδια νομοθετική συνέλευση. Έτσι, η ενότητα και η ταυτότητα μιας εθνότητας πηγάζει από την πολιτική της οργάνωση, το κράτος. Tο κοινό συμφέρον αποτελεί το λόγο ύπαρξης και υπεράσπισης του κράτους και αυτοί οι οποίοι αποδέχονται την έννοια αυτή του δημοσίου συμφέροντος αποτελούν μια κοινότητα, ένα έθνος.

H αντίληψη της εθνότητας ως μιας κοινότητας με δημογραφικά χαρακτηριστικά, γλώσσα, θρησκεία, και πολιτισμό υπήρξε προϊόν των Γερμανών φιλοσόφων του 18ου αιώνα και κυρίως του Fichte. Για τον Fichte η ύπαρξη ενός έθνους δεν αποτελούσε επιλογή των μελών του, αλλά αποτέλεσμα των κοινών αυτών χαρακτηριστικών, τα οποία διαμόρφωναν τη συνείδησή τους.

O Ernest Renan προσέθεσε στα χαρακτηριστικά του έθνους το αίσθημα της κοινότητας. Yποστήριξε ότι υπάρχουν έθνη τα οποία δεν μοιράζονται τα ίδια χαρακτηριστικά, όπως οι Eλβετοί, και υπάρχουν ομάδες που μιλούν την ίδια γλώσσα, οι οποίες δεν αποτελούν ένα έθνος, όπως οι αγγλόφωνοι. Aυτό το οποίο διακρίνει και διαμορφώνει μια εθνότητα, κατά τον Renan, είναι κοινή ιστορική συνείδηση και θετικές και αρνητικές εμπειρίες, οι οποίες δημιουργούν μια κοινή παράδοση και κοινά αισθήματα υπερηφάνειας ή λύπης. O δεύτερος όρος ύπαρξης μιας εθνότητας, κατά τον Renan, είναι η κοινή επιθυμία των μελών της για τη συνέχιση αυτής της κοινής παράδοσης και του αισθήματος της κοινότητας.

Ένα άλλο στοιχείο, το οποίο διακρίνει μια εθνότητα, είναι η σχέση της με κάποια εδαφική περιοχή, μια πατρίδα. H πατρίδα αποτελεί ένα σημείο ταύτισης έθνους και κράτους και είναι συνήθως το σημείο αναφοράς μιας εθνότητας με την έννοια της σύνδεσης των ιστορικών εμπειριών της εθνότητας με ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό μέρος.

Πρέπει να τονίσουμε συνεπώς ότι κράτος και έθνος είναι δύο όροι, οι οποίοι πολλές φορές συγχέονται και χρησιμοποιούνται εναλλακτικά, χωρίς να είναι πάντοτε ταυτόσημοι. Tο κράτος είναι μια πολιτική ενότητα με συγκεκριμένη εδαφική επικράτεια, αναγνωρισμένα σύνορα, πληθυσμό, και πολιτική οργάνωση. Tο έθνος, από την άλλη, είναι μια ενότητα, η οποία διακρίνεται από δημογραφικά χαρακτηριστικά, γλώσσα, θρησκεία, και πολιτισμό, κοινή ιστορική συνείδηση και εμπειρίες, και κοινές αξίες, οι οποίες δημιουργούν στα άτομα μιας εθνότητας το αίσθημα της κοινότητας.

O εθνικισμός μπορεί να ορισθεί ως ένα αίσθημα αφοσίωσης σε ένα έθνος. Ως δόγμα, ο εθνικισμός ταυτίστηκε πολλές φορές με την αρχή της αυτοδιάθεσης. O Iταλός εθνικιστής Mazzini ισχυρίστηκε ότι κάθε εθνότητα έχει το δικαίωμα να ενωθεί κάτω από ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος, γιατί μόνον έτσι τα μέλη της θα είναι σε θέση να επιτύχουν ισότητα και αυτοσεβασμό. Yπ' αυτή την έννοια ο εθνικισμός απετέλεσε την κινητήρια ιδεολογία στην Aφρική και την Aσία εναντίον της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού. Ως ανθρωπολογική και πολιτική θεωρία, ο εθνικισμός διέπεται από τις εξής βασικές αρχές:

1. H ανθρωπότητα είναι διαιρεμένη σε διαφορετικές εθνότητες. 2. Kάθε εθνότητα έχει το δικό της ιδιαίτερο χαρακτήρα, ο οποίος πρέπει να διατηρηθεί. 3. Πηγή προέλευσης κάθε εξουσίας είναι το έθνος. 4. H ελευθερία και ολοκλήρωση του ατόμου είναι αναπόσπαστα ταυτισμένες με την έννοια του έθνους. 5. Kάθε έθνος πρέπει να έχει το δικό του κράτος. 6. H αφοσίωση στο έθνος αποτελεί το υπέρτατο ιδανικό.

Mετά το B' Παγκόσμιο Πόλεμο πολλοί επιστήμονες των διεθνών σχέσεων θεώρησαν ότι οι εξελίξεις κατέστησαν τον εθνικισμό αναχρονιστική έννοια σ' έναν κόσμο που ήδη ανακάλυπτε και αξιοποιούσε άλλες μορφές οργάνωσης. H ίδρυση της Eυρωπαϊκής Kοινότητας, το 1957, απετέλεσε μια τέτοιας μορφής οργάνωση, σχεδιασμένη ως ένα βαθμό για να αποφύγει τις εθνικιστικές διαμάχες που οδήγησαν στο B' Παγκόσμιο Πόλεμο. H αύξηση των εμπορικών ανταλλαγών και της οικονομικής αλληλεξάρτησης καθώς και η επανάσταση στις τηλεπικοινωνίες επίσης κατέδειξαν τα όρια του κράτους-έθνους ως μονάδας οργάνωσης στο παγκόσμιο περιβάλλον. Tέλος, η ανακάλυψη της πυρηνικής ενέργειας και των πυρηνικών όπλων κατέδειξε δραματικά την αδυναμία του κράτους-έθνους να εκπληρώσει έναν από τους κύριους λόγους της ύπαρξης του, που είναι η αμυντική προστασία των πολιτών του. Ωστόσο, για να παραφράσουμε τον Mark Twain, οι επιστήμονες που βιάστηκαν να εξαγγείλουν το θάνατο του εθνικισμού και του κράτους-έθνους μάλλον υπερέβαλαν. Oι πρόσφατες εξελίξεις στην Aνατολική Eυρώπη και τη Σοβιετική Ένωση απέδειξαν ότι οι διάφορες εθνότητες όχι μόνο δεν ενέδωσαν στο διεθνισμό του σοσιαλισμού, αλλά αντίθετα διατήρησαν ακέραια τη φλόγα της ανεξαρτησίας, η οποία έγινε ο κυρίαρχος πολιτικός τους στόχος μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού. Στη Δυτική Eυρώπη, ενώ η διαδικασία της ενοποίησης είναι εθελοντική και τα κράτη έχουν προχωρήσει με γοργά βήματα προς την οικονομική ενοποίηση, στο πολιτικό επίπεδο η πρόοδος είναι πιο αργή καθώς τα διάφορα κράτη-έθνη διστάζουν να παραχωρήσουν κυριαρχία στη γραφειοκρατία των Bρυξελλών. Eπιπλέον, διάφορες εθνότητες συνεχίζουν να διεκδικούν την ανεξαρτησία τους, όπως οι Bάσκοι στην Iσπανία ή οι Σκώτοι στο Hνωμένο Bασίλειο, συχνά με απρόβλεπτα αποτελέσματα όπως π.χ. η πρόσφατη διαίρεση της Tσεχοσλοβακίας. Στον «τρίτο κόσμο» η έλξη του εθνικισμού παραμένει αναλλοίωτη και πολλά καθεστώτα χρησιμοποιούν εθνικιστικές ιδεολογίες στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν το αίσθημα της εθνικής ταυτότητας και της πολιτικής ενότητας.

O εθνικισμός συνεπώς παραμένει μια σημαντική δύναμη στις διεθνείς σχέσεις, άλλες φορές με εποικοδομητικά και άλλες φορές με καταστρεπτικά αποτελέσματα. Aναμφισβήτητα, ο εθνικισμός έπαιξε θετικό ρόλο στην αντικατάσταση της «ελέω Θεού μοναρχίας» από τη λαϊκή κυριαρχία. Eπίσης, θετική ήταν η συμβολή του εθνικισμού στην προώθηση του αγώνα εναντίον της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού στον «τρίτο κόσμο». Πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι ο εθνικισμός λειτούργησε θετικά και στα αρχικά στάδια του εκσυγχρονισμού και της ανάπτυξης κρατών.

O εθνικισμός όμως στις ακραίες του εκφάνσεις μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα. O υπερτονισμός των εθνικών χαρακτηριστικών μιας εθνότητας μπορεί να οδηγήσει ένα κράτος-έθνος σε εσωστρέφεια, αδιαφορία για τα διεθνή γεγονότα και απομονωτισμό. O απομονωτισμός ήταν χαρακτηριστικό της Aμερικής, τουλάχιστον για ενάμιση αιώνα, και είχε προσυπογραφεί από σημαίνουσες πολιτικές προσωπικότητες όπως ο George Washington και ο Thomas Jefferson. Aκόμη και σήμερα το 25% του αμερικανικού λαού διέπεται από τάσεις απομονωτισμού.

Mια άλλη σκοτεινή πλευρά του εθνικισμού συνίσταται στην ανάπτυξη στα μέλη μιας εθνότητας ενός αισθήματος υπεροχής έναντι άλλων εθνοτήτων. Kλασικό παράδειγμα της αποτρόπαιας αυτής μορφής εθνικισμού αποτελεί το παράδειγμα του γερμανικού εθνικισμού της δεκαετίας του 1930-40 που οδήγησε στο Nαζισμό, τη γενοκτονία έξι εκατομμυρίων Eβραίων και το B' Παγκόσμιο Πόλεμο.

H ξενοφοβία αποτελεί μια αμυντική πλευρά του εθνικισμού και συνίσταται στο αίσθημα της καχυποψίας ή του φόβου που αισθάνεται μια εθνότητα έναντι άλλων εθνοτήτων. Eίτε πρόκειται για Mεξικανούς εργάτες στην Aμερική, Tούρκους ή Άραβες στην Ευρώπη, το κλείσιμο των συνόρων και οι απελάσεις οδηγούν σε διεθνή ένταση, η οποία μάλιστα θα αυξάνεται καθώς η μετανάστευση για εύρεση εργασίας έχει αυξηθεί.

*Του Kωνσταντίνου Aρβανιτόπουλου, Eπίκουρου Kαθηγητή Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Kοινωνικών και Πολιτικών Eπιστημών και Yπεύθυνος Προγραμμάτων στο Iνστιτούτο Διεθνών Σχέσεων
Πηγή: "Επίκεντρα", τεύχος 3, 1997

*απομονωτισμός: Άδικα χρεώνεται αποκλειστικά στον Εθνικισμό, όπως και άδικα θεωρείται αποκλειστικά αρνητικό. Ο απομονωτισμός των παλαιοσυντηρητικών των ΗΠΑ που ουσιαστικά ηττήθηκε οριστικά με την είσοδο της χώρας στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο οφείλεται ως επί το πλείστον στην πολιτική τους φιλοσοφία (όπως ο Σοσιαλισμός, ο Φιλελευθερισμός κτλ) και κατ' επέκταση στον Εθνικισμό που απλώς δημιούργησε τις συνθήκες για να λειτουργήσει η εκάστοτε πολιτική φιλοσοφία. Ας μην ξεχνάμε συγχρόνως ότι άμα η φιλοσοφία των παλαιοσυντηρητικών ήταν επικρατούσα στις σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες φαινόμενα όπως ο άδικος βομβαρδισμός της Σερβίας και η επίθεση στο Ιράκ θα είχαν αποφευχθεί.

*αίσθημα ανωτερότητας: Το αίσθημα ανωτερότητας είναι συνυφασμένο με τον πατριωτισμό και την Εθνική υπερηφάνεια των λαών. Σίγουρα αυτό λειτούργησε αρνητικά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αφού μία σειρά γεγονότων οδήγησε στον θάνατο εκατομμυρίων Εβραίων. Σήμερα το εθνικιστικό κίνημα δεν αρνείται το δικαίωμα των λαών να αισθάνονται περήφανοι για το Έθνος τους ξεκαθαρίζοντας όμως ότι δεν μπορεί αυτό να είναι πυλώνας των ιδεών μας. Σήμερα που οι εθνικές ταυτότητες κινδυνεύουν από την παγκοσμιοποίηση τα ζητήματα ανωτερότητας και κατωτερότητας φαντάζουν -και είναι- ασήμαντα μπροστά στην προστασία της διαφορετικότητας.

*ξενοφοβία: Ξενοφοβία ονομάζεται συνήθως η έμφυτη ανάγκη των λαών να προστατέψουν το Έθνος τους. Η προσπάθεια αυτό να θεωρηθεί ένα φοβικό σύνδρομο απέναντι σε άλλες εθνότητες έχει σκοπό να χτυπήσει την ιδέα του Έθνους - Κράτους. Οι Ευρωπαίοι Εθνικιστές δεν έχουν κανένα τέτοιο φοβικό σύνδρομο. Αποδέχονται την ύπαρξη ξένων στα κράτη τους όσο αυτή δεν δημιουργεί ανεργία στους πολίτες των κρατών, δεν ενισχύει την εγκληματικότητα περιορίζοντας την ασφάλεια και δεν αλλοιώνει τον δημογραφικό χαρακτήρα του κράτους. Όταν κάτι από αυτά συμβαίνει (και πόσο μάλλον όταν συμβαίνουν όλα) ο Εθνικός χαρακτήρας του κράτους (σκοπός ύπαρξης του οποίου είναι η προστασία της εκάστοτε εθνικής ομάδας) αλλοιώνεται, οι πολίτες αντιδρούν και φαινόμενα ρατσισμού εμφανίζονται. Για αυτά δεν ευθύνονται οι Εθνικιστές, αντιθέτως, οι Εθνικιστές είναι οι μόνοι που προσπαθούν να τα αποτρέψουν.

Συνέντευξη Άδωνι Γεωργιάδη

2007-08-30T05:38:00.000+03:00

Σε δύο μέρη συνέντευξη του Άδωνι Γεωργιάδη, υποψηφίου του ΛΑ.Ο.Σ στην Β' Αθηνών, στις Ελληνικές Γραμμές.

Άδωνις Γεωργιάδης (πρώτο μέρος)

Άδωνις Γεωργιάδης (δεύτερο μέρος)

Σκωτία: Πρώτη δύναμη οι Εθνικιστές!

2007-05-06T18:49:00.000+03:00

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της Σκωτίας είναι τα ακόλουθα: Εθνικιστές 47 (+20) έδρες, Εργατικοί 46 (-4) έδρες, Συντηρητικοί 17 (-1) έδρες, Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 16 (-1) έδρες, άλλοι 3 (-14) έδρες (περισσότερες λεπτομέρειες αργότερα).

Η νίκη των Εθνικιστών, παρά την εντυπωσιακή άνοδο, δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που είχαν αφού η μεγάλη αποχή τους κόστισε. Είναι σίγουρο ότι σύντομα θα είναι κυβέρνηση στη Σκωτία, χωρίς τη δυνατότητα να ασκήσουν όλη την πολιτική τους όμως.

Οι Εργατικοί έχουν περιθωριοποιηθεί τελείως με το αποτέλεσμα των εκλογών. Δεν μπορούν να συνεργαστούν με τους Εθνικιστές λόγω των διαφορετικών απόψεων σε θέματα ανεξαρτησίας. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες και οι Πράσινοι (2 έδρες) τους έχουν ήδη απορρίψει τελεσίδικα. Ακόμα και με την μία ψήφο της ανεξάρτητης βουλευτού και τις 17 έδρες των συντηρητικών (που δεν θα τους υποστήριζαν ούτως ή άλλως, συμφωνούν στην διαφωνία τους για περισσότερες εξουσίες στη Σκωτία έναντι του Η.Β. αλλά διαφωνούν σε όλα τα υπόλοιπα) θα φθάνανε στις 64 από τις 65 που χρειάζονται.

Έτσι η άνοδος των Εθνικιστών του SNP στην εξουσία είναι σίγουρη. Συμφωνούν με τους Πράσινους και στην αντίθεση τους σε νέους πυρηνικούς σταθμούς αλλά και στην διενέργεια δημοψηφίσματος για την πλήρη ανεξαρτησία της Σκωτίας, βασικό στόχο των Εθνικιστών. Δυστυχώς η πιθανότητα να γίνει τελικά το δημοψήφισμα είναι απομακρυσμένη. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, αν και αντιθέτως από Εργατικούς - Συντηρητικούς ζητούν περισσότερες εξουσίες για την κυβέρνηση της Σκωτίας, είναι κάθετα αντίθετοι στη διενέργεια δημοψηφίσματος για πλήρη ανεξαρτησία. Οι 17 έδρες των Φιλελεύθερων Δημοκρατών είναι αναγκαίες για να ανεβούν οι Εθνικιστές στην εξουσία (συμπληρώνοντας ακριβώς τις 65 απαιτούμενες!) οπότε μάλλον θα αναγκαστούν να καθυστερήσουν το δημοψήφισμα για ακόμα μία 4ετία.

Την ίδια ώρα πάντως συνεχίζονται και οι συζητήσεις για το "σκάνδαλο" με τις ακυρωμένες ψήφους. Το νέο σύστημα που επέβαλε η Εργατική κυβέρνηση είχε στο ίδιο ψηφοδέλτιο και τις δύο αναγκαίες ψηφοφορίες του σκωτσέζικου συστήματος (constituencies και regional lists). Σε κάποιες περιοχές είχε και τρίτη ψηφοφορία (πάντα στο ίδιο ψηφοδέλτιο) αφού γίνονταν συγχρόνως και τοπικές εκλογές. Όλα αυτά μπέρδεψαν πρώτα τους ψηφοφόρους και μετά τα μηχανήματα καταμέτρησης (επίσης καινοτομία των Εργατικών, μηχανήματα μετρούσαν τις ψήφους) που δεν κατάφεραν να διαβάσουν πολλά ψηφοδέλτια και τα ακύρωσαν. Αποτέλεσμα, 100 χιλιάδες ακυρωμένα ψηφοδέλτια, σε κάποιες περιοχές περισσότερα και από τους ψήφους του βουλευτή που εκλέχθηκε!

Ουαλία: Όλα είναι ανοιχτά

2007-05-05T18:41:00.000+03:00

Οι εκλογές της Ουαλίας φέρανε μία σημαντικότατη πτώση για τους Εργατικούς. Τα αποτελέσματα είναι: Εργατικοί 26 (-4) έδρες, Εθνικιστές 15 (+3) έδρες, Συντηρητικοί 12 (+1) έδρες, Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 6 έδρες, ανεξάρτητοι 1 (+1) έδρα (πιο αναλυτικά τα αποτελέσματα αργότερα).

Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά για την επόμενη κυβέρνηση της Ουαλίας. Στα δύο ενδεχόμενα που έχουν το προβάδισμα οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες θα παίξουν καταλυτικό ρόλο. Υπάρχει πιθανότητα να συνεργαστούν με τους Εργατικούς ώστε να αποκτήσουν την πλειοψηφία (με ορατό το ενδεχόμενο να αποχωρήσουν μαζικά πολλά μέλη τους που δεν θέλουν ούτε να σκεφθούν νέα συνεργασία με τους Εργατικούς) αλλά και πιθανότητα να συνεργαστούν με Εθνικιστές και Συντηρητικούς και να βγάλουν από την εξουσία τους Εργατικούς, με όσες δυσκολίες θα έχει το μοίρασμα της εξουσίας σε τρία κομμάτια.

Κατά τα άλλα υπάρχει και ένα ελαφρώς πιο απομακρυσμένο ενδεχόμενο συνεργασίας Εθνικιστών με Εργατικούς. Οι Εθνικιστές του Paid Cymru είναι έτοιμοι να συνεργαστούν σε βάση αρχών με οποιοδήποτε από τα κόμματα. Οι Εργατικοί αφήνουν ανοιχτό και αυτό το ενδεχόμενο αν και φοβούνται ότι πιθανή συνεργασία τους θα τους αναγκάσει να ζητήσουν περισσότερη εξουσία για την Ουαλία (εις βάρος της εξουσίας του Η.Β), κάτι που δεν επιθυμούν.

Εκλογές στη Βρετανία

2007-05-04T01:52:00.000+03:00

7:05 Βήμα βήμα πάνε στους ψήφους SNP και Lab, όχι όμως και στις έδρες. Οι Εθνικιστές έχοντας συγκεντρώσει το 33.9% των ψήφων μετράνε 12 έδρες ενώ οι Εργατικοί με 33.4% μετράνε 26 έδρες.
6:35 Και τρίτη έδρα χάσανε οι Εργατικοί στην Ουαλία, αυτή τη φορά από τους Συντηρητικούς. Τα αποτελέσματα μέχρι τώρα: Lab 31% (-8.6%), PC 23.2% (+1.3%), Con 20.4% (+1.6%), LD 16.3% (+0.6%).
6:15 Προηγείται το SNP σε ψήφους συγκεντρώνοντας 34.8%. Ακολουθούν Lab 34.7%, Con 14.7%, LD 13.8%. Δυστυχώς για την ώρα αυτό δεν παρουσιάζεται και στις έδρες του κοινοβουλίου όπου τα κόμματα συγκεντρώνουν: Lab 19 (-6), SNP 11 (+6), LD 4, Con 1.
5:50 Αυξάνει τη δύναμη του το SNP και αυξάνει και τις ελπίδες για τελική επικράτηση του στη Σκωτία. Έχει συγκεντρώσει μέχρι τώρα 9 έδρες (+4) έναντι 12 των Εργατικών (-3). Την ίδια ώρα το Plaid Cymru (PC) στην Ουαλία είναι το μόνο κόμμα που έχει κερδίσει έδρα μέχρι τώρα, σε σχέση πάντα με τις προηγούμενες εκλογές. Είναι δεύτερο με 5 έδρες (+1) έναντι 15 των Εργατικών (-2).
5:30 Σκωτία: Εργατικοί (Lab) 10 (-3), Σκωτσέζοι Εθνικιστές (SNP) 7 (+4), Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (LD) 1 (-1). Ουαλία: Εργατικοί (Lab) 11 (-1), Ουαλοί Εθνικιστές (PC) 2, Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (LD) 1, Ανεξάρτητοι 1 (+1). Αγγλία (δημοτικοί σύμβουλοι): Συντηρητικοί (Con) 1034 (+192), Eργατικοί (Lab) 565 (-104), Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (LD) 461 (-52), Residents Association 15 (-2), Φιλελεύθεροι (Lib) 5, Independent Kidderminster Hospital and Health Concern 4 (+1), Βρετανοί Εθνικιστές (BNP) 2 (+1), Πράσινοι 2 (+1).
5:10 Σκωτία: Εργατικοί 8 (-2) έδρες, Εθνικιστές 4 (+2) έδρες, Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 1 έδρα. Ουαλία: Εργατικοί 7 (-1), Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 1, Εθνικιστές 1, Ανεξάρτητοι 1 (+1). Φήμες για καλά ποσοστά ΒΝP στη Βόρειο Ουαλία. Αγγλία (δημοτικοί σύμβουλοι): Συντηρητικοί 854 (+163), Εργατικοί 473 (-63), Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 343 (-63).
4:35 Σκωτία: 5 (-1) έδρες έχουν συγκεντρώσει οι Εργατικοί και 3 (+1) οι Εθνικιστές μέχρι τώρα. Παντού η πτώση των πρώτων και η άνοδος των δεύτερων είναι πολύ μεγάλη! Ουαλία: 2 έδρες μέχρι τώρα για τους Εργατικούς και μία κατέληξε σε ανεξάρτητη υποψήφιο. Μεγάλη πτώση ωστόσο μέχρι τώρα για τους Εργατικούς, κρατάνε τα ποσοστά τους οι Συντηρητικοί και παρουσιάζουν μικρή άνοδο οι Εθνικιστές. Αγγλία: Έχοντας αποτελέσματα από τα 83 από τα 312 δημοτικά συμβούλια το εθνικιστικό BNP δεν φαίνεται να καταφέρνει να συγκεντρώσει τις θέσεις που έλπιζε.
4:15 Σκωτία: Ακόμα δύο έδρες πέρασαν στα χέρια των Εργατικών. Και στις 5 περιοχές πάντως η θέση των εθνικιστών βελτιώθηκε σε σχέση με τους Εργατικούς, από 8.8% μέχρι και 30.4%! Ουαλία: Το πρώτο αποτέλεσμα μόλις βγήκε, οι Εργατικοί πήραν την πρώτη από τις 60 έδρες του κοινοβουλίου τους, έδρα που ήδη είχαν. Αγγλία: Από τα 75 δημοτικά συμβούλια που έχουν ξεκαθαρίσει: Συντηρητικοί 31, Εργατικοί 13, Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 7.
3:35 Σκωτία: Τρεις έδρες στο κοινοβούλιο έχουν μοιραστεί. Και οι 3 συγκεκριμένες έδρες ανήκαν στους Εργατικούς, τώρα δύο έχουν οι Εργατικοί και μία το εθνικιστικό SNP. Αγγλία: Με τα 50 πρώτα συμβούλια να έχουν ξεκαθαρίσει οι Συντηρητικοί ελέγχουν τα 23, οι Εργατικοί τα 8 και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες τα 6 (13 δεν βρίσκονται υπό τον πλήρη έλεγχο κανενός κόμματος). Άνοδο μέχρι τώρα παρουσιάζουν μόνο οι Συντηρητικοί έχοντας εκλέξει 380 (+54) δημοτικούς συμβούλους.
2:55 Σκωτία: Η πρώτη από τις 129 έδρες του κοινοβουλίου έχει πάει στους Εργατικούς. Αγγλία (τοπικές): Με τα αποτελέσματα των 30 από τα 312 συνολικά δημοτικά συμβούλια να έχουν ανακοινωθεί οι Συντηρητικοί ελέγχουν τα 15, 4 οι Εργατικοί και 2 οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες.
1:55 Με αγωνία περιμένουν οι εθνικιστές της Σκωτίας και της Ουαλίας τα πρώτα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών. Αν και περιμένουν και στα δύο έθνη άνοδο (και στην Σκωτία πρώτη θέση) η σημαντική αποχή που έχει παρουσιαστεί ευνοεί ξεκάθαρα τους αντιπάλους τους.

Ασπίδα εναντίον των σκοτεινών καβαλάρηδων της παγκοσμιοποίησης

2007-05-02T21:46:00.001+03:00

(Ελεύθερη μετάφραση από άρθρο της Βρετανικής εφημερίδας Guardian)

Έχοντας αναδιοργανώσει τον πολιτικό χάρτη της Βρετανίας, ο Εθνικισμός προσφέρει ελπίδα σε όσους έχουν χάσει την πίστη τους στη Δημοκρατία.

Και το αστέρι της παράστασης είναι... ο Εθνικισμός. Αύριο όλα τα μάτια θα είναι πάνω του. Ο Εθνικισμός είναι το ένα τζίνι που ξέφυγε από το μπουκάλι του Συντηρητισμού του Τόνι Μπλαιρ. Μέσα σε 10 χρόνια αναδιοργάνωσε τον πολιτικό χάρτη της Σκωτίας και της Ουαλίας και δημιούργησε στους Άγγλους κρίση ταυτότητας. Είμαστε όλοι εθνικιστές τώρα. Τα εθνικιστικά κόμματα μπορεί να είναι ή να μην είναι στην εξουσία σε Σκωτία και Ουαλία αύριο αλλά έχουν αλλάξει την πολιτική σκηνή.

Για μισό αιώνα μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο ο Εθνικισμός ήταν το απαγορευμένο φρούτο. Τον συσχέτιζαν στην χειρότερη με τον φασισμό και στην καλύτερη με έναν αρχαϊκό επαρχιωτισμό. Ο εξαντλημένος από τον πόλεμο Άινσταϊν τον ονόμασε "ιλαρά της ανθρώπινης φυλής". Εντός του Ηνωμένου Βασιλείου οποιαδήποτε αμφιβολία για την ένωση των τεσσάρων εθνών σε ένα θεωρείτο αντιιμπεριαλιστική, αντισοσιαλιστική, αντιμοναρχική και προσβολή εναντίον του κεντρικού κράτους. Ακόμα και η σκέψη του εθνικισμού του Η.Β. θεωρείτο αντιδραστική. Μέχρι το 1978, όταν ο Isaiah Berlin προειδοποίησε ότι η πολιτική που αγνοεί τον Εθνικισμό αγνοεί την πραγματικότητα. Πολιτικοί κύκλοι και κύκλοι της διανόησης τον θεωρούσαν νεκρή ιδεολογία.

Αυτή την βδομάδα οι εθνικισμοί της Σκωτίας και της Ουαλίας γκρέμισαν τις πύλες του Westminster. Κατανάλωσαν πολλές ώρες στις τηλεοπτικές εκπομπές. Θρυμμάτισαν το τριγωνικό μυαλό που κυριαρχεί στις πολιτικές συζητήσεις. Οι σοφοί ξαφνικά χρειάζεται να μετρήσουν πάνω από το τρία. Ο Εθνικισμός παρουσιάζει μία πίστη που αψηφά αριστερά και δεξιά. Οι Ουαλοί Συντηρητικοί και οι Σκωτσέζοι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες σκέφτονται σοβαρά να συμμαχήσουν με τους εθνικιστές.

... (σημ. σύντομη αναφορά στην πρόσφατη ιστορία και στην άσχημη οικονομική κατάσταση Σκωτίας και Ουαλίας)

Τίποτα από αυτά δεν παίζει ρόλο στο θέμα της μεταβίβασης της εξουσίας. Όταν οι Εργατικοί και οι Συντηρητικοί εκπρόσωποι διαμαρτυρήθηκαν ότι ο Εθνικισμός "δεν είναι προς το συμφέρον των λαών της Σκωτίας και της Ουαλίας" η απάντηση τους ήταν "αυτή είναι δικιά μας απόφαση, όχι δική σας". Το αλαζονικό θράσος μιας κεντρικής κυβέρνησης απέναντι σε μια τοπική ήταν η αιτία για τους μισούς εμφύλιους που έχουν γίνει. Στην πραγματικότητα είναι η μηχανή του νεο-εθνικισμού.

Ο Γκόρτον Μπράουν, σύντομα πρωθυπουργός της Βρετανίας, είπε αυτή τη βδομάδα ότι θα του είναι αδύνατο να συνεργαστεί με ένα σκωτσέζο ηγέτη που θέλει να επιτρέψει στους Σκωτσέζους την "επικίνδυνη και καταστροφική" επιλογή του πως θέλουν να κυβερνηθούν. Είναι αυτός ο ίδιος Μπράουν που υποστήριξε την στρατιωτική επέμβαση σε Βοσνία, Κόσοβο, Σιέρα Λεόνε και Ιρακ υπέρ ακριβώς αυτού του αυτοπροσδιορισμού; Άμα μπορεί να πάει σε πόλεμο για να δώσει στον τρομοκρατικό Απελευθερωτικό Στρατό του Κοσόβου το δικό του κρατίδιο γιατί δεν ανέχεται ούτε καν ένα δημοψήφισμα για το αν θα κυβερνήσουν οι Σκωτσέζοι τους εαυτούς τους;

Αυτό που ο Berlin ονόμασε ήπιο σε αντίθεση με τον παθολογικό Εθνικισμό είναι η φυσική αντίδραση ανθρώπων ανυπόμονων να διεκδικήσουν τοπική ταυτότητα και υποταγή όταν καταπιέζονται από μακρινές ηγεσίες...

Ο Σκωτσέζικος Εθνικισμός μπορεί να είναι αχρείαστος και, τελικά, ανεπιθύμητος. Θα αποδειχτεί δαπανηρός για τον λαό της Σκωτίας και, αν το παράδειγμα της Ιρλανδίας και της Σλοβακίας είναι οδηγός, η μετάβαση μπορεί να είναι οδυνηρή. Αλλά το χρήμα σπάνια είναι κίνητρο για την αυτονομία, ούτε είναι ανόητο ή "επικίνδυνο" για μια χώρα όπως τη Σκωτία, του μεγέθους της Δανίας, να αναθεωρεί τις σχέσεις της με τους γείτονες της από καιρό σε καιρό.

Ο Εθνικισμός είναι εκεί που πάνε οι άνθρωποι που έχουν χάσει την πίστη τους στη στρωματοποιημένη Δημοκρατία. Προσφέρει ένα οικείο σπαθί και ασπίδα εναντίον των σκοτεινών καβαλάρηδων της παγκοσμιοποίησης, μια ομαδική συνοχή που δυναμώνει αντί να χάνει δύναμη όσο προχωράμε στον 21ο αιώνα. Αύριο μπορεί να έχει φτάσει η ώρα του.

Εθνικισμός - πατριωτισμός - νέος φασισμός

2007-05-02T04:12:00.000+03:00

Το παρόν άρθρο ξεφεύγει από τους στόχους του blog (μάλλον θα ακολουθήσουν και άλλα ωστόσο ώστε να μπει η έννοια του εθνικισμού σε μια πιο σωστή -σχετικά- βάση για όσους πραγματικά ενδιαφέρονται). Το άρθρο προέρχεται από το περιοδικό Ρεσάλτο της πατριωτικής κομμουνιστικής αριστεράς και εδώ δημοσιεύεται ένα μικρό μόνο μέρος του. Κάποιοι πιθανόν να θεωρήσουν ότι οι έννοιες του πατριωτισμού και του κομμουνισμού είναι αλληλοσυγκρουόμενες όπως είχε διακηρύξει την δεκαετία του 40 ο Μυριβήλης. Εφόσον όμως η θεώρηση του κομμουνισμού για τους συντάκτες και τους αναγνώστες του Ρεσάλτο συγκρούεται με τον καταστροφικό διεθνισμό της Αριστεράς δεν νοείτε να απορριφθούν οι ιδέες τους με το σκεπτικό ότι γνωρίζουμε καλύτερα από αυτούς τι πιστεύουν. Ότι γίνεται εις βάρος μας από την άκρα Αριστερά έχουμε καθήκον να μην το κάνουμε εις βάρος άλλων.

Τέλος, φυσικά δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με το σύνολο του άρθρου. Η αναφορά πχ στο ότι "Η εθνικιστική ιδεολογία μπορεί να βγήκε από τη μήτρα του κεφαλαίου" είναι εκτός πραγματικότητας. Ο Εθνικισμός γεννήθηκε από τα λαϊκά στρώματα και συγκρούσθηκε με το κεφάλαιο. Η ανάγκη για εθνική ανεξαρτησία γεννήθηκε μέσα στο λαό και ήταν από τη γέννηση της επαναστατική. Ως τέτοια δεν μπορούσε παρά να συγκρουσθεί με το κεφάλαιο το οποίο ήταν δημιούργημα της παλιάς τάξης πραγμάτων. Αλλά δεν συγκρούστηκε με το κεφάλαιο για ταξικούς λόγους. Έτσι και όταν αργότερα επικράτησε και συνεργάστηκε πράγματι με το κεφάλαιο (χωρίς να στραφεί εναντίον άλλων τάξεων) δεν συνεργάστηκε για ταξικούς λόγους. Το κεφάλαιο αποδέχθηκε τον Εθνικισμό, δεν έγινε το αντίθετο. Ο Εθνικισμός δεν ενδιαφέρθηκε ουδέποτε για τον "ταξικό πόλεμο", τουλάχιστον μέχρι την εμφάνιση του Εθνικοσοσιαλισμού. Οι ταξικές διαφορές είναι εκτός της λογικής του Εθνικισμού, είναι κάτι διαφορετικό. Το άμα θα ζήσουμε σε ένα Καπιταλιστικό, Σοσιαλιστικό ή Φιλελεύθερο κράτος επαφίεται στις απόψεις του κάθε εθνικιστή και συλλογικά του κάθε κράτους, ο Εθνικισμός αποβλέπει στην ύπαρξη αυτού του κράτους, όχι στο οικονομικό του σύστημα.

Αν και προφανέστατα μας χωρίζει ιδεολογικό χάσμα με το Ρεσάλτο σε πολλά θέματα (κάτι που φαίνεται και στο συγκεκριμένο άρθρο), οι συνθήκες μας έχουν φέρει στο ίδιο χαράκωμα, ενάντια στη διεθνιστική Αριστερά και την πολιτισμική αλλοίωση της παγκοσμιοποίησης. Αυτή η σύμπτωση απόψεων τρομάζει την άκρα Αριστερά όπως φρόντισε να μας δείξει πρόσφατα ο ιός της Ελευθεροτυπίας. Και φυσικά την βλέπουν καχύποπτα πατριώτες και των δύο χώρων που, έχοντας συνηθίσει να βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα, αποτυγχάνουν να ξεπεράσουν τους δογματισμούς τους και να κοιτάξουν στα μάτια τον κοινό εχθρό.

Εθνικισμός - πατριωτισμός - νέος φασισμός

Ο εθνικισμός ως ιδεολογία
...Όμως αυτή η συντήρηση των εθνικιστικών ιδεών παίρνει σήμερα άλλη διάσταση. Διάσταση αντίστασης κατά του πλανητικού ολοκληρωτισμού. Οι εθνικιστικές ιδέες γεμίζουν με άλλο κοινωνικό περιεχόμενο. Η εθνικιστική ιδεολογία μπορεί να βγήκε από τη μήτρα του κεφαλαίου, αλλά σήμερα που δεν μπορεί υπάρξει τέτοια ιδεολογία, οι αυτοαποκαλούμενοι εθνικιστές βρίσκονται αντικειμενικά στο αντίπαλο στρατόπεδο από το κεφάλαιο. Μπορεί να ονειρεύονται μια ισχυρή Ελλάδα, συνακόλουθα μια ισχυρή εθνική αστική τάξη, αλλά αυτά αποτελούν όνειρο. Η πραγματικότητα θα τους βάλει μπροστά σε άλλα προβλήματα. Όταν αγωνίζεσαι για την ανατροπή του συστήματος, του καπιταλιστικό συστήματος, δεν μπορεί να έχεις σαν προοπτική το εθνικό-κράτος. Το ρολόι της Ιστορίας δεν γυρίζει προς τα πίσω. Το ζήτημα λοιπόν θα τεθεί από τα πράγματα. Η ανατροπή του καπιταλισμού οδηγεί σε ένα άλλο κοινωνικό σύστημα ανώτερο. Αν αυτό δεν θέλουν να το ονομάσουν σοσιαλιστικό, δεν θα μείνουμε τώρα στην ορολογία.
Συμπέρασμα: Ανεξάρτητα από το πώς αυτοπροσδιορίζεται ο καθένας και πώς τον εννοεί τον εθνικισμό, ο σημερινός «εθνικισμός» αποτελεί, όπως εύστοχα έχει ειπωθεί, επαναστατική θέση…

Ο εθνικισμός των μαζών
Ο «εθνικισμός των πληβείων» ονομάζεται πατριωτισμός. Και αυτό από κοινωνικής ή ψυχολογικής άποψης είναι ένα άλλο μέγεθος που ορίζει με σταθερότητα στο χρόνο μια πραγματικά ή φανταστικά απειλούμενη λαϊκή συλλογικότητα, η οποία τοποθετείται στη διασταύρωση μεταξύ της ιδέας του έθνους και εκείνης των ΚΟΙΝΩΝ πολιτισμικών παραδόσεων.
Ο εθνικισμός των μαζών δεν είναι ιδεολογία. Είναι η κοινωνική, εθνική συνείδηση, είναι το κοινωνικό συναίσθημα ενός λαού, οι μνήμες και οι προφητείες της φαντασίας, οι αγωνιστικές, πολιτισμικές και πνευματικές παραδόσεις, η συλλογική αλληλεγγύη, όλα αυτά που έχουν βελονιαστεί στο στημόνι της λαϊκής «ψυχής»...

Η λαϊκή «ψυχή»
...Η ιστορία δεν έχει ποτέ «τελικά στάδια», ούτε καπιταλιστικά, ούτε κομμουνιστικά: ιδού το τρομερό μυστικό, το απρόσιτο στους μετανοήσαντες, αλλά και στους δογματικούς της «αριστεράς» και της «υπεραριστεράς».
Και ο εθνικισμός ήταν και αυτός ένα «στάδιο». Οι δογματικοί μπορεί να επιμένουν ότι είναι αμετακίνητο. Αλλά αυτό το «δόγμα» σήμερα είναι ακίνδυνο, είναι συμμαχικό μετερίζι στον αγώνα κατά του «πλανητικού εθνικισμού». Το ίδιο όπως και το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα!
Ο «εθνικισμός των πληβείων» ή ο «ενεργοποιούμενος πατριωτισμός» είναι άλλο πράγμα. Είναι το κοινωνικό και ψυχολογικό ισοδύναμο της «λαϊκής ψυχής», οι βαθιοί και μόνιμοι κοινωνικοί όροι που καθορίζουν και μοντελάρουν τη λαϊκή «ψυχή»: όροι αγωγής, ύπαρξης, εργασίας, οργάνωσης, αγώνων, εθνικοί όροι κλπ.
Αυτός ο «εθνικισμός» που αντανακλά τη δυναμική, τον πολιτισμό και τη συνείδηση ενός λαού, είναι κοινωνικό συστατικό και κινητήρας της εξέλιξης. Δεν σβήνει ούτε με διατάγματα, ούτε με κοινωνικές ανατροπές. Εξελίσσεται μέσα από τον διαρκή αγώνα του ανθρώπου σε ανώτερα επίπεδα κοινωνικής συγκρότησης και λαϊκής συνείδησης...

Ο φασισμός με άλλο πρόσωπο
...ΤΡΟΤΣΚΙ: «Όλα τα απορρίμματα της διεθνούς πολιτικής σκέψης χρησιμεύσανε για να γεμίσουν τον πνευματικό θησαυρό του νέου γερμανικού μεσσιανισμού. Ο φασισμός ανέβασε στην πολιτική το ΒΟΥΡΚΟ της κοινωνίας…»
Ο νέος αυτοκρατορικός μεσσιανισμός έχει γεμίσει με όλα τα απορρίμματα και αυτός της διεθνούς πολιτικής σκέψης, κυρίως με τα απορρίμματα της ιστορικής σοσιαλδημοκρατίας. Και αυτοί που ανεβάζουν το «βούρκο» της κοινωνίας στην πολιτική είναι η κυρίαρχη νεοταξική «αριστερά» με όλες τις «αριστερίστικες» ή «αναρχικές» της μεταμφιέσεις. Δεν έχει κανείς παρά να παρατηρήσει τη γλώσσα των «επαγγελματιών» ή «φανατικών» αντιεθνικιστών για να καταλάβει ποιοι ανεβάζουν το βούρκο στην πολιτική.
ΔΕΝ είναι συνεπώς οι «εθνικιστές» σήμερα η «βαρβαρότητα», ο «φασισμός», ο «βόθρος της πολιτικής». Μπορεί ως κομμουνιστές να μας χωρίζουν πολλά, αλλά όσοι αντιστέκονται στον πλανητικό φασισμό ανήκουν στο κοινωνικό και πολιτικό στρατόπεδο (έστω με αυταπάτες) της επαναστατικής σοσιαλιστικής προοπτικής...

Οι υπογραμμίσεις είναι του αρθρογράφου. Όλο το άρθρο βρίσκεται εδώ.

Sarkozy - Royal και οι προτάσεις τους

2007-05-01T01:23:00.000+03:00

Ευρωπαϊκή Ένωση
Η Ρουαγιάλ επέλεξε να καθησυχάσει της ανησυχίες της Κεντροαριστεράς σε σχέση με το Ευρωσύνταγμα. Πρότεινε νέο δημοψήφισμα μέσα στο 2009 και μετά που θα πιέσει για αλλαγές σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Κεντρική τράπεζα. Έτσι αντί να περιορίσει την εξουσία της Ε.Ε έναντι της Γαλλίας ζητά η πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής τράπεζας να περιλαμβάνει και θέματα οικονομικής ανάπτυξης και ανεργίας και όχι μόνο θέματα σχετικά με την αντιμετώπιση του πληθωρισμού. Ο Σαρκοζύ αντιθέτως καθυσυχάζει κάποιες από τις ανησυχίες του Γαλλικού λαού αντιπροτείνοντας ένα απλουστευμένο "σύνταγμα" χωρίς στοιχεία που να δείχνουν ότι η Ευρώπη κινείτε προς την ομοσπονδοποίηση της και χωρίς την Τουρκία στους κόλπους της. Αντιθέτως όμως κινείτε προς την ομοσπονδοποίηση της με άλλους τρόπους, αφού προτείνει τη δημιουργία κοινού Ευρωπαϊκού Υπουργείου Άμυνας ενώ αντιτίθεται στους κανονισμούς περί ομοφωνίας της Ε.Ε.! Οι δυο τους φαίνεται να συμφωνούν σε θέματα Ευρωπαϊκής Άμυνας, ο Σαρκοζύ ζήτησε αύξηση του προϋπολογισμού για την Ευρωπαϊκή Άμυνα και η Ρουαγιάλ μεγαλύτερη συνεργασία με τα Ευρωπαϊκά κράτη σε στρατιωτικά θέματα.

Εξωτερική Πολιτική
Στο σημαντικό θέμα των πυρηνικών ο Σαρκοζύ φαίνεται πιο λογικός από την αντίπαλο του. Παρουσιάστηκε επικριτικός (αλλά όχι κάθετος) απέναντι στην ύπαρξη του Γαλλικού πυρηνικού οπλοστασίου. Αντιθέτως η Ρουαγιάλ προασπίστηκε την ανάγκη ύπαρξης πυρηνικών όπλων από την Γαλλία (σε θέματα πυρηνικής τεχνολογίας και χρησιμοποίησης της για άλλους σκοπούς έχουν ακριβώς τις αντίθετες απόψεις και οι δυο!). Σε άλλα θέματα, ο Σαρκοζύ υποσχέθηκε να μειώσει τη στρατιωτική παρουσία των Γάλλων στην Αφρική (ποιος από τους δύο άραγε είναι ο ιμπεριαλιστής;), να κρατήσει τον αμυντικό προϋπολογισμό της Γαλλίας στα σημερινά του επίπεδα δημιουργώντας συγχρόνως νέα όπλα και να κρατήσει αυστηρή πολιτική έναντι του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Η Ρουαγιάλ πρότεινε απλώς γενικότητες σε σχέση με την εξωτερική πολιτική της Γαλλίας όπως την προώθηση φαρμάκων στις υπανάπτυκτες χώρες και την προσπάθεια για ειρηνευτική πρόταση στη Μέση Ανατολή εκ μέρους της Ευρώπης.

Μετανάστευση
Η Ρουαγιάλ, πιστή στο πνεύμα της παγκοσμιοποίησης, υποσχέθηκε περαιτέρω νομιμοποίηση των μεταναστών. Ο Σαρκοζύ αντιθέτως υποσχέθηκε ότι θα μειώσει τη ροή μεταναστών προς τη Γαλλία, μέτρο που φυσικά δεν μπορεί να λύσει τα τεράστια προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στη Γαλλική κοινωνία αλλά κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Εγκληματικότητα
Όσο παράξενο και αν ακούγεται η Ρουαγιάλ παρουσιάζεται μέχρι τώρα πολύ πιο επικριτική. Η πρόταση της για σχεδόν στρατιωτική εκπαίδευση για νεαρούς που έχουν παρανομήσει σήκωσε θύελλα αντιδράσεων ακόμα και μέσα στο κόμμα της. Πρότεινε επίσης διπλασιασμό του προϋπολογισμού για το υπουργείο Δικαιοσύνης και υποσχέθηκε περισσότερη ασφάλεια στα δημόσια μέσα μεταφοράς. Ο Σαρκοζύ απλώς υποστήριξε γενικά την ανάγκη για αυστηρότερες ποινές έναντι των νεαρών που προβαίνουν σε παράνομες ενέργειες.

Άλλα
Προτάσεις Σαρκοζύ: Περιορισμό των απεργιών, μείωση των υπουργών σε 15, 40% αύξηση του προϋπολογισμού για Έρευνα, δωρεάν είσοδος στα μουσεία, στήριξη σε δωρεάν λογισμικό, μείωση των φόρων κατά 4%, δικαίωμα στη δουλειά για πάνω από 35 ώρες, υπόσχεση ότι σε 2 χρόνια θα έχουν εξαφανιστεί οι άστεγοι, αύξηση του φόρου για την μόλυνση του περιβάλλοντος κτλ.
Προτάσεις Ρουαγιάλ: Δικαίωμα στους ξένους να ψηφίζουν στις τοπικές εκλογές, 10% αύξηση του προϋπολογισμού για Έρευνα, φόροι κατά των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών και στήριξη στους κρατικούς, μη αύξηση των φόρων, επαναφορά του νόμου υπέρ των δωρεάν φαρμάκων για τους παράνομους μετανάστες, 0% τόκοι στα δάνεια των νέων κτλ

Πως θα πληρωθούν οι προτάσεις
Δια μαγείας οι προτάσεις της Ρουαγιάλ αφού μαντεύει ότι θα υπάρξει 2.5% οικονομική ανάπτυξη με την οποία θα χρηματοδοτήσει τις υποσχέσεις της. Ο Σαρκοζύ θα χρηματοδοτήσει τις δικές του με την μείωση των εξόδων για την δημόσια υπηρεσία (σχεδόν ο μισός προϋπολογισμός της Γαλλίας πάει εκεί!). Μεταξύ των προτάσεων του είναι και η μείωση των δημοσίων υπαλλήλων με την πρόσληψη μόνο ενός νέου για κάθε δύο που συνταξιοδοτούνται.

Διάφορα

2007-04-26T19:59:00.000+03:00

Γαλλία
Τα exit polls της νύχτας των εκλογών δίνανε περίπου 54%-46% υπέρ του Σαρκοζί για το 2ο γύρο. Εκεί κινούνται και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, η πιο πρόσφατη (25η Απριλίου) δίνει 53.5% στον Σαρκοζί και 46.5% στην Ρουαγιάλ.

Συρία
Το National Progressive Front κέρδισε τις 172 από τις 250 έδρες του κοινοβουλίου (οι 170 δίνονται ούτως ή άλλως στο κόμμα ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών σύμφωνα με την νομοθεσία της Συρίας). Το NPF είναι το μόνο" κόμμα" που επιτρέπεται να συμμετέχει στις εκλογές, στις τάξεις του μετέχουν όσα κόμματα είναι νόμιμα στην Συρία έχοντας αποδεχθεί τις αρχές του Συριακού Μπάαθ. Για την ώρα δεν έχει γίνει γνωστό πόσες θέσεις της βουλής έχουν δοθεί στο Μπάαθ και πόσες στα υπόλοιπα κόμματα που συμμετείχαν στο NPF. Οι υπόλοιπες 78 έδρες του κοινοβουλίου διανεμήθηκαν στους "ανεξάρτητους". Η συμμετοχή στις εκλογές έφθασε περίπου στο 56%.

Τουρκία
Επόμενος πρόεδρος της Τουρκικής δημοκρατίας θα είναι ο Αμπντουλάχ Γκιούλ. Θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Τουρκικής δημοκρατίας που ο πρόεδρος της θα έχει τόσο έντονα ισλαμικά πιστεύω.

Blogs

2007-04-24T04:00:00.004+03:00

Διάφορα Blogs που ασχολούνται με την Πατρίδα, την πολιτική και τα εθνικά θέματα, από διάφορες οπτικές γωνίες.

Γενετική των Ελλήνων
Γουρουνόπουλο
Ιστορία TV
Κ.Κ.Ε, η αλήθεια
Κρατύλος
Με βλέμμα Ελληνικό
Ο κόσμος τρελάθηκε
Ο Μάρκος με τα μούσια
Ταμπούρι
Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος
(sic)
Felnikos
Vangelakas
Vive ρεεε Pericolozamente

Εκλογές στη Γαλλία - 23/04/2007

2007-04-23T21:19:00.000+03:00

Οι προεδρικές εκλογές της Γαλλίας δεν έφεραν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για το εθνικιστικό κίνημα από πλευράς ψήφων. Η μετατόπιση όλης της πολιτικής σκηνής προς τα δεξιά, η ρητορική και των τριών μεγαλύτερων υποψηφίων υπέρ ιδεών που μέχρι τώρα μόνο το Εθνικό Μέτωπο (FN) υποστήριζε, η κοινή άποψη ότι ο Σαρκοζί εκφράζει πολλές θέσεις του εθνικιστικού κινήματος, όλα αυτά κράτησαν την υποψηφιότητα Λεπέν σε λογικά επίπεδα.

Αποτελέσματα των εκλογών
Το αποτέλεσμα ήταν βασικά νικηφόρο για τους τρεις πρωτοπόρους. Ο Σαρκοζί βρέθηκε στο εκπληκτικό για τα γαλλικά δεδομένα 31% ενώ η Ρουαγιάλ πλησίασε το 26% κάνοντας ξανά το Σοσιαλιστικό κίνημα σοβαρό υποψήφιο για την προεδρία. Ο Μπαϊρού τέλος, πήρε ένα εξαιρετικό ποσοστό κάνοντας τον εαυτό του ρυθμιστή των εξελίξεων αλλά και πιθανότατα σημαντικότατο υποψήφιο για τις εκλογές του 2012, με πολλές πιθανότητες να εκλεγεί. Από την άλλη ο Λεπέν βρέθηκε περίπου στα πραγματικά ποσοστά για το κόμμα του, μη καταφέρνοντας να εκπλήξει και πάλι τη Γαλλία και την Ευρώπη, ενώ τα μικρότερα αριστερά σχήματα δέχθηκαν μεγάλο χτύπημα.

Τα αποτελέσματα:
Sarkozy (Κεντροδεξιά) 31.18%
Royal (Κεντροαριστερά) 25.87%
Bayrou (Κέντρο) 18.57%
Le Pen (Εθνικισμός) 10.44%
Besancenot (Άκρα Αριστερά) 4.08%

Ενδιαφέροντα:
- Οι υπόλοιποι 7 υποψήφιοι συγκέντρωσαν λιγότερο από 2.3%.
- Ο εθνικιστής Villiers συγκέντρωσε 2.23%, ξεπερνώντας κατά πολύ τα ποσοστά που του έδιναν οι δημοσκοπήσεις.
- Όλα τα μικρά κόμματα που συμμετείχαν και στις προηγούμενες εκλογές (5 της Αριστεράς και 1 που υπερασπίζεται τις παραδοσιακές αξίες) σημείωσαν πτώση, τα περισσότερα άνω του 50%.
- Στην τελευταία θέση τερμάτισε ο Schivardi, ένας από τους 3(!) Τροτσκιστές υποψηφίους, συγκεντρώνοντας 0.34%.
- Η αποχή έφθασε μόλις στο 16.2%, εξαιρετικά μικρό ποσοστό για τα δεδομένα της Γαλλίας.
- Περισσότεροι από 4.5 εκατομμύρια Γάλλοι εμπιστεύθηκαν για ακόμα μία φορά τις ξεκάθαρες εθνικιστικές φωνές.

Συνδέσμοι
Πλήρης αποτελέσματα
Ιστοσελίδα Λεπέν (γαλλικά)

Άλλα νέα - Γαλλικές εκλογές

2007-04-23T01:21:00.000+03:00

01:45 Οι τελευταίοι υπολογισμοί δίνουν τα εξής αποτελέσματα: Sarkozy 30.6%-30.8%%, Royal 25.2%-25.9%, Bayrou 18.5-19%%, Le Pen 10.8%, Besancenot 4.1%-4.5%, Philippe de Villiers 2.3%, Buffet 2%, Voynet 1.5%-1.6%, Laguiller 1.4%, Bové 1.2%-1.3%, Nihous 1%-1.2%, Schivardi 0.3%.
00:50 Κερδίσαμε τον πόλεμο των ιδεών (ανανεώθηκε)
22 Απριλίου
22:30 "Αρχίζοντας από σήμερα η πολιτική κατάσταση στη Γαλλία θα αλλάξει", είπε ο Μπαϊρού στους μαζεμένους υποστηρικτές του. "Το μέλλον της Γαλλίας απαιτεί μία νέα δημοκρατία, μια τίμια", συμπλήρωσε.
22:20 "Το Εθνικό Μέτωπο δεν πρόκειται να πουληθεί σε κανέναν" δήλωσε η Μαρίν Λεπέν, κόρη του ηγέτη του FN, φωτογραφίζοντας τη στάση που θα ακολουθήσει το κίνημα στον 2ο γύρο.
22:00 Πανηγύρι έστησε ο Denis Macshane, πρώην Ευρωπαϊκός επίτροπος του Ηνωμένου Βασιλείου. Μετά που εξέφρασε τη μεγάλη χαρά του που το "ευρωσκεπτικιστικό ξενοφοβικό Εθνικό Μέτωπο" δεν έφθασε σε ψηλά επίπεδα αποκάλυψε και γιατί χάρηκε λέγοντας: "Θέλουμε μία Γαλλία έτοιμη να δεχθεί την Τουρκία στους κόλπους της Ε.Ε.".

"Κερδίσαμε τον πόλεμο των ιδεών"

2007-04-22T21:37:00.000+03:00

Αυτή τη στιγμή ο Λεπέν μιλάει στους οπαδούς του που είναι μαζεμένοι στα γραφεία του FN. Ευχαρίστησε όσους τον ψήφισαν, είπε ότι οι ψηφοφόροι προτίμησαν την ψεύτικη αλλαγή από την αληθινή άμα βγουν αληθινά τα αποτελέσματα των exit polls, και ότι έστειλαν στον β' γύρο αυτούς που διάλεξαν τα κέντρα δημοσκοπήσεων. "Κερδίσαμε τον πόλεμο των ιδεών" φώναξε στους οπαδούς του που τον καταχειροκρότησαν, "το έθνος και ο πατριωτισμός, η μετανάστευση και η ανασφάλεια ήταν στο επίκεντρο της εκλογικής καμπάνιας από τους αντιπάλους μας μέχρι και χθες... Αυτή η ιδεολογική νίκη ανήκει αποκλειστικά στο Εθνικό Μέτωπο."

Και λίγο αργότερα: "(Αλλά) Φοβάμαι ότι οι Γάλλοι χρησιμοποιήθηκαν και μαντεύω ότι θα λυπηθούν τις επόμενες μέρες... Αυτοί που έκλεψαν τις ιδέες του Εθνικού Μετώπου απλώς μας εμπόδισαν από το να ασκήσουμε τις πραγματικές λύσεις για όλα τα προβλήματα της Γαλλίας".

Exit Polls - Γαλλικές εκλογές

2007-04-22T20:55:00.000+03:00

TNS-Sofres: Sarkozy 30%, Royal 25.2%, Bayrou 18.3%, Le Pen 11.5%. Olivier Besancenot (4.5%), Philippe de Villiers (2.5%), Marie-George Buffet (2%), Arlette Laguiller (1.5%), Dominique Voynet (1,5%), Frédéric Nihous (1.5%), José Bové (1%), Gérard Schivardi (0.5%).

CSA: Sarkozy 29.5%, Royal 26.3%, Bayrou 18.8%, Le Pen 11%. Olivier Besancenot (4.6%), Philippe de Villiers (2.4%), Marie-George Buffet (2%), Dominique Voynet (1,5%), Arlette Laguiller (1.4%), Frédéric Nihous (1.2%), José Bové (1%), Gérard Schivardi (0,3%).

Ipsos: Sarkozy 29.6%, Royal 25.1%, Bayrou 18.7%, Le Pen 11.5%. Olivier Besancenot (4.3%), Philippe de Villiers (2.7%), Marie-George Buffet (1.8%), Dominique Voynet (1.7%), Arlette Laguiller (1.6%), José Bové (1.4%), Frédéric Nihous (1.3%), Gérard Schivardi (0.3%).

Ifop: Sarkozy 30%, Royal 25.8%, Bayrou 18.2%, Le Pen 11.1%. Olivier Besancenot (4.7%), Philippe de Villiers (2.4%), Marie-George Buffet (1.9%), Dominique Voynet (1.5%), Arlette Laguiller (1.4%), José Bové (1.3%), Frédéric Nihous (1.3%), Gérard Schivardi (0.4%).