30 χρόνια από την ίδρυση του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος (ΕΝ.Ε.Κ.)

του Σπύρου Παπαδόπουλου

Ο μήνας Μάιος είναι ο μήνας των λουλουδιών η φύση ομορφαίνει από τους ανθούς τα χρώματα και τις ευωδιές. Αυτός ο μήνας, ο Μάιος, είναι όμως και ο μήνας των Ελλήνων εθνικιστών! Αυτόν τον μήνα, τον Μάιο, επέλεξαν, ή μάλλον έφεραν έτσι οι συγκυρίες πριν από ακριβώς 30 χρόνια, νέοι απ’ όλη την Ελλάδα να δημιουργήσουν τον δικό τους ιδεολογικό και πολιτικό φορέα, αφού λίγους μήνες πριν ένοιωσαν στο πετσί τους και πολύ περισσότερο στην ψυχή τους την προδοσία και τον πολιτικό κυνισμό του παλαιοκομματισμού μέσα στον πολιτικό φορέα που αγωνίστηκαν σαν νεολαία του, την «Εθνική Παράταξη» το 1977 κόντρα στην Ν.Δ. του «εθνάρχη» Καραμανλή αλλά και απέναντι σε όλο το μεταπολιτευτικό κατεστημένο, δίνοντας μέσα σ’ ένα μόνο μήνα απίστευτους αγώνες μέρα-νύχτα στο δρόμο οργώνοντας την Ελλάδα και οργανώνοντας μια νεολαία (Ε.Ν.Ε.Π.) που όμοια της δεν υπήρχε σε μαζικότητα και παλμό η οποία και πήρε στις πλάτες της τον εκλογικό αγώνα φέρνοντας ποσοστό 7% και εκλέγοντας 5 βουλευτές που έμελε όμως να γίνουν οι εφιάλτες τον αγώνα των νέων, αφού όχι μόνο δεν προχώρησαν σε οργάνωση του κόμματος, με αποτέλεσμα η νεολαία – Ε.Ν.Ε.Π. να είναι το κόμμα, αλλά με πρωτοστάτη και αποστάτη τον φαύλο και παλαιοκομματικό βουλευτή και κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της Ε.Π. Σπύρο Θεοτόκη διέλυσαν το κόμμα προσκυνώντας τον Καραμανλή και προσχωρώντας στην Ν.Δ.!

Οι λεπτομέρειες αυτής της προδοσίας δεν έχουν παρά ιστορική και μόνο σημασία που θα χρειάζονταν βιβλίο ολόκληρο για να καταγραφούν, εκείνο που έχει όμως ιδιαίτερη σημασία είναι ότι η ηγεσία της νεολαίας καθώς και το μεγαλύτερο κομμάτι της, μετά από την αναμενόμενη «φράξια» που έστησαν τα όργανα του Θεοτόκη και κατ’ επέκταση του πολιτικού κατεστημένου, αποφάσισαν να κάνουν την δική τους οριστική ΡΗΞΗ με τα πολιτικά τζάκια δημιουργώντας τον δικό τους φορέα. Η νεανική «τρέλα» οδήγησε τους νέους Έλληνες εθνικιστές στην χώρα του Ιάσονα και της Αργούς (στο Βόλο) στις 6 Μαΐου του 1979 προκειμένου να φτιάξουν την δική τους «Αργώ», το δικό τους πλήρωμα που θα τους οδηγούσαν στην δική τους «Κολχίδα», στο δικό τους «Χρυσόμαλλο δέρας»!

Τίποτε σ’ αυτή την ζωή δεν είναι τυχαίο! Ο φορέας τους θα έπρεπε να εκφράζει την ενότητα (ΕΝΙΑΙΟ), η ιδεολογία τους θα έπρεπε να εκφράζει την φυσική τάση των ανθρώπων και των εθνών (ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ) και επειδή το κόμμα δεν εκφράζει την ελεύθερη βούληση, ελεύθερων ανθρώπων το ΚΙΝΗΜΑ ολοκλήρωσε τον τίτλο του νεανικού φορέα, ΕΝΙΑΙΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ (ΕΝ.Ε.Κ.).

Το δεύτερο σημαδιακό όσο και προφητικό για την εποχή εκείνη σύνθημα που αναρτήθηκε στην αίθουσα του ιδρυτικού συνεδρίου ήταν το «Προοπτική 2000»! Κάπου εκεί οριοθέτησαν οι νέοι τότε Έλληνες εθνικιστές την χρονική περίοδο της μεγάλης και τελικής πορείας προς την οριστική σύγκρουση με το πολιτικό κατεστημένο και τον παγκόσμιο σιωνισμό που είχε στοχοποιήσει τον Ελληνισμό και μεθόδευε την εξαφάνισή του. Μέχρι τότε, ο ρόλος του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ήταν η δημιουργία πολιτικού πατριωτικού κλίματος, η εκπαίδευση πολιτικών στελεχών, η ανάδειξη ιστορικών επετείων, η προβολή προσωπικοτήτων του νέου ελληνισμού (Ι.Δραγούμης, Π.Γιαννόπουλος, Ι.Συκουτρής, Ι.Μεταξάς, Γρίβας Διγενής κ.α.), η οργάνωση των νέων σε πυρήνες στα σχολεία, σε τοπικές οργανώσεις, η παρέμβαση όπου ήταν εφικτό σε συνδικαλιστικούς φορείς, στην τοπική αυτοδιοίκηση κ.λπ. θέτοντας παράλληλα και έναν μεγάλο πολιτικό στόχο, την συμμετοχή κάθε φορά στις ευρωεκλογές πιστεύοντας ότι αποστολή ενός Έλληνα εθνικιστή στο ευρωκοινοβούλιο ήταν τόσο μέσα στα θεσμικά όργανα, όσο και απευθυνόμενος στους λαούς της Ευρώπης να αποτελέσει έναν σύγχρονο κοσμοκαλόγερο, έναν νέο Κοσμά Αιτωλό με στόχο την αφύπνιση των λαών της Ευρώπης και την στροφή τους στις αξίες και τις παραδόσεις του ελληνικού πνεύματος και του ελληνικού τρόπου Ζωής, ότι στην δεξαμενή του αστείρευτου ελληνικού πνεύματος και στις πραγματικές τους ρίζες θα έπρεπε να στραφούν τα έθνη της Ευρώπης και ενωμένοι να αντισταθούμε στην αλλοτρίωση του πολιτισμού και της εθνική ιδιαιτερότητας που μεθόδευαν και υλοποιούσαν οι δυνάμεις της παρακμής και του σιωνισμού.

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»! Αυτό ήταν το τρίτο σύνθημα που αναρτήθηκε στην αίθουσα του ιδρυτικού μας συνεδρίου και απευθυνόταν σε όλους εκείνους που κιότεψαν, που πρόδωσαν ιδέες και αξίες για να βολευτούν, σ’ αυτούς που συνοδοιπόρησαν με τους φαύλους παλαιοκομματικούς εναντίον της πατρίδος και του Ελληνισμού, σ’ αυτούς που έγιναν προσωπολάτρες και γλείφτες πολιτικών τζακιών, σε όσους πλούτιζαν εκμεταλλευόμενοι τον ιδρώτα και το αίμα του ελληνικού λαού.

6 Μαΐου 1979, Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα. Τα δέκα και πλέον χρόνια ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής παρουσίας του δεν είναι εύκολο να καταγραφούν παρά με συστηματική έρευνα σε πολλούς-πολλούς τόμους! Οι συνθήκες και οι πολιτικές συγκυρίες εκείνης της εποχής, πριν 30 χρόνια, διαφέρουν πολύ από το σήμερα. Τότε το ζητούμενο δεν ήταν τόσο η μαζικοποίηση και το εκλογικό αποτέλεσμα όσο η ανεύρεση, εκπαίδευση και ανάδειξη αγωνιστών πρώτης γραμμής, τα γκεσέμια, οι επαναστάτες, οι συνεπείς ιδεολόγοι, αυτοί που θα κληθούν στο μέλλον να τραβήξουν το βάρος ενός άλλου σκληρού αγώνα. Η τακτική του πολιτικού ανταρτοπόλεμου που είχε επιλέξει το νεαρό τότε ΚΙΝΗΜΑ έπληξε ένθεν και ένθεν το κόμμα των πολιτικών κομμάτων (έτσι το αποκαλούσαμε) δημιουργώντας ρωγμές στο σύστημα, τις συνέπειες των οποίων σήμερα τις εισπράττουμε όσοι τις αντιλαμβανόμαστε;

Αν με ρωτήσετε αν ο Μάιος του 1979 άξιζε τον κόπο χωρίς σκέψη θα απαντούσα ΝΑΙ! Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος, πολύ περισσότερο ο αγώνας νέων ανθρώπων! Τα μηνύματα εκείνης της εποχής αποτελούν την αναγκαιότητα του σήμερα:

* Δίνουμε πρόσωπο στο χάος, το πρόσωπό μας
* Η αυριανή Ελλάς ανήκει σ’ εμάς, είμαστε οι δημιουργοί της
* Στα χέρια των νέων ο αγώνας
* Οι γόρδιοι δεσμοί δεν λύνονται, κόβονται!
* ΝΑΙ στην Ευρώπη των Εθνών, ΟΧΙ των πολυεθνικών
* Λαέ πολέμα σε πνίξανε στο ψέμα!
* Συνοδοιπόροι και μπολσεβίκοι, αυτή η γη δεν σας ανήκει
* Δεκέμβριος ’44: θυμάσαι ή κοιμάσαι;
* ΟΧΙ στη λήθη, είναι παραμύθι
* ΟΧΙ στην αναγνώριση των φονιάδων
* Ζήτω ο Έλληνας εργάτης
* Κύπρος ’74: την πούλησαν για να ξαναγυρίσουν
* Σλαύοι: κάτω τα χέρια απ’ τη Μακεδονία
* Στον τοίχο οι εμπρηστές!
* Παιδεία εθνική, όχι κομματική
* Αντισταθείτε στην εξαθλίωση
* Λαέ θυμήσου τη σκλάβα αδελφή σου
* Η Βόρειος Ήπειρος είναι Ελληνική!
* Μόνο συνεχείς αγώνες χτίζουν Έθνη για αιώνες
* Λαός - Στρατός - Εθνικισμός

Τα πιο πάνω ήταν μερικά μόνο από τα συνθήματα που βγαλμένα μέσα από την αστείρευτη δεξαμενή του ελληνικού ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ κοσμούσαν αφίσες, πανό κ.λπ. δίνοντας το στίγμα της ιδεολογικής ταυτότητας και της πολιτικής προέκτασης στον καθημερινό, επίμονο, επίμονο και ανυποχώρητο αγώνα των νέων εθνικιστών ανοίγοντας τα πρώτα μονοπάτια που οδήγησαν στο σήμερα και θα οδηγήσουν και στο Αύριο τον Ελληνισμό.

Στην παρούσα επιγραμματική αναφορά με προέτρεψε ο γνωστός για τον συναισθηματικό του κόσμο συναγωνιστής μου Γιάννης Γιαννάκενας με τον οποίο βρεθήκαμε στο ίδιο μετερίζι αγώνος εκείνα τα χρόνια που σημάδεψαν ανεξίτηλα τον μετέπειτα τρόπο ζωής μας αφού ο Εθνικισμός σε πείσμα των αδαών και ημιμαθών για μας δεν είναι ιδεολογία, αλλά τρόπος ζωής!

Όμως επειδή κανείς δεν προκύπτει από παρθενογένεση οφείλω να καταθέσω εδώ ότι πριν ιδρύσεως του ΕΝ.Ε.Κ. προϋπήρξαν εθνικιστικές οργανώσεις, κινήσεις κ.λπ. που έβαζαν καθένας το δικό του θεμέλιο λίθο, όπως και στην μετά ΕΝ.Ε.Κ. εποχή αξιόλογες προσπάθειες συνέχισης και διατήρησης της εθνικιστικής φλόγας. Το ΕΝ.Ε.Κ. όμως υπήρξε ένα πραγματικό νεανικό λαϊκό ΚΙΝΗΜΑ το οποίο χάραξε τους ορίζοντες του νέου Ελληνισμού, άνοιξε τα μονοπάτια αγώνος που θα οδηγούσαν στη λευτεριά και στην ανατροπή του κατεστημένου της παρακμής, υπέδειξε την τακτική του πολιτικού ανταρτοπόλεμου, δημιούργησε ιδεολογικό πλαίσιο που «δόγμα του» ήταν ότι ο Εθνικισμός δεν είναι δόγμα, αλλά δύναμις θελήσεως και καθημερινού αγώνος, έφτιαξε στελέχη και συνειδήσεις Ελληνικές, οριοθέτησε την προοπτική και προσδιόρισε τον στρατηγικό στόχο που ήταν η εξουσία όχι όμως σαν αυτοσκοπός αλλά σαν μέσον για την επίτευξη των μεγάλων προσδοκιών και οραμάτων του Ελληνισμού, και τέλος, της εκπλήρωσης της οικουμενικής αποστολής και του προορισμού των Ελλήνων που είναι ο εξανθρωπισμός της οικουμένης!

Ο ιστορικός κύκλος του ΕΝ.Ε.Κ έκλεισε εδώ και πολλά χρόνια, οι μαθητές του όμως σκόρπισαν σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του Ελληνισμού, υπάρχουν, διδάσκουν ενεργούν για τον Ελληνισμό, στρατευμένοι σε νέο μετερίζι συνεχίζουν τον αδιάκοπο πεισματικό αγώνα πιστοί στον όρκο τους και αποφασισμένοι να υλοποιήσουν τα οράματά τους φθάνοντας στον στρατηγικό τους στόχο. Για να δώσουμε πρόσωπο στο χάος πρέπει να φέρουμε πιο γρήγορα το μέλλον! Είμαστε δύναμις!

Ευρωεκλογές - Ρουμανία

Δύσκολη προβλέπετε η εκλογική αναμέτρηση στην Ρουμανία, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα να γίνουν προβλέψεις.

Το κόμμα Μεγαλύτερη Ρουμανία (PRM) παλεύει για την εκλογή ενός ή δύο ευρωβουλευτών. Με αναγκαίο ποσοστό για την είσοδο στην ευρωβουλή το 5%, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν το PRM να συγκεντρώνει 5%-7%. Κανείς ωστόσο δεν ξεχνά τις ευρωεκλογές του 2007, όταν ενώ οι δημοσκοπήσεις το παρουσίαζαν στο 5%-6%, τελικά έμεινε στο 4.15% και εκτός του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.


Πιο δύσκολα είναι τα πράγματα για το κόμμα Νέα Γενιά (PNG-CD). Αν και ανεβασμένο τις τελευταίες μέρες, δεν φαίνεται ικανό να "πιάσει" το όριο του 5%. Στις εκλογές του 2007 είχε μείνει οριακά έξω, συγκεντρώνοντας το 4.85% των ψήφων.

Ανοιχτή είναι η μάχη για την επικράτηση στην Βουλγαρία, με το κεντροδεξιό PDL να συγκεντρώνει 30%-33% στις δημοσκοπήσεις. Στο 30%-31% έχει σταθεροποιηθεί ο συνασπισμός του σοσιαλδημοκρατικού PSD με το μικρό Συντηρητικό Κόμμα (PC), ενώ το κόμμα της Ουγγρικής μειονότητας φαίνεται να κερδίζει και πάλι την εκπροσώπηση του, συγκεντρώνοντας 6%-7%.

Ο λαός της Ρουμανίας επιλέγει τους 33 εκπροσώπους του την Κυριακή, 7 Ιουνίου.

Ευρωεκλογές - Ιταλία

Οι εκλογές στην Ιταλία είναι από τις σημαντικότερες στην Ευρώπη, αφού η χώρα εκλέγει 72 ευρωβουλευτές. Συγχρόνως, λόγω και των πολλών κομμάτων, είναι και από τις πιο περίπλοκες.

Το 2004, 15 από τις 78 (τότε) έδρες είχαν καταλήξει σε εθνικιστικά (και "εθνικιστικά") κινήματα. Μερικά χρόνια αργότερα ωστόσο η Εθνική Συμμαχία (9 έδρες) και η Alternativa Sociale (1 έδρα) προσχώρησαν στον κεντροδεξιό συνασπισμό του Silvio Berlusconi, μειώνοντας την εθνικιστική παρουσία δραματικά.

Τα πιο αξιοπρόσεκτα κινήματα που συμμετέχουν στην προσεχή εκλογική αναμέτρηση είναι:


Η Λίγκα του Βορρά (LN) έχει αλλάξει θέσεις επανειλημμένως για όλα τα θέματα. Αν και μοιάζει όλο και περισσότερο με ένα κεντροδεξιό σχηματισμό (πολλοί θεωρούν ότι κάποια στιγμή στην επόμενη πενταετία θα ενταχθεί στο κεντροδεξιό κόμμα του Berlusconi) συνεχίζει να ανήκει στην Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών (UEN). Στις ερχόμενες εκλογές αναμένεται να συγκεντρώσει περίπου 10% και να εκλέξει 8-9 βουλευτές (έναντι τεσσάρων το 2004).

Η Ιταλία των Αξιών (IdV) είναι ένα κεντροαριστερό κόμμα. Στο ευρωκοινοβούλιο ανήκει στην ομάδα των Φιλελεύθερων αν και δεν φαίνεται να υπάρχουν κοινά μεταξύ τους. Λόγω της ρητορικής της IdV, κυρίως σε θέματα Νόμου και Τάξης, χαρακτηρίζεται ως ακροδεξιό κόμμα από μερικούς. Οι δημοσκοπήσεις το εμφανίζουν στην τέταρτη θέση, με περίπου 8% και 7 έδρες.

Η Ένωση Χριστιανών και Δημοκρατών του Κέντρου (UDC) είναι το κυρίως κοινωνικά συντηρητικό κόμμα της Ιταλίας, με την αντίθεση του σε θέματα αμβλώσεων και ομοφυλοφιλίας να είναι από τις σημαντικότερες θέσεις του. Αναμένεται να συγκεντρώσει περίπου 6%, και λόγω της αύξησης του εκλογικού μέτρου στο 4%, είναι το τελευταίο κόμμα που σίγουρα κερδίζει την συμμετοχή του στο Ευρωκοινοβούλιο. Ανήκει στο κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (EPP).


Εκτός Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου καταφέρνει να κρατήσει ο Silvio Berlusconi τις πιο καθαρές φωνές της Ιταλικής πολιτικής σκηνής, με την αύξηση του εκλογικού μέτρου. Η Δεξιά (La Destra) συμμετέχει στον Polo dell'Autonomia μαζί με διάφορα άλλα κόμματα, τα οποία ωστόσο συνολικά βρίσκονται περίπου στο 3%. Fiamma Tricolore και Forza Nuova δεν εμφανίζονται στις δημοσκοπήσεις, έχοντας λιγότερο από 1% το καθένα.

Το κεντροδεξιό PdL αναμένεται να συγκεντρώσει περίπου 40% και το κεντροαριστερό PD να υποχωρήσει στο 26% (πέντε ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2004). Η Άκρα Αριστερά βρίσκεται στο 3.5%-4%, στα όρια του να κερδίσει την εκπροσώπηση της στο ευρωκοινοβούλιο, έστω και με τις μισές έδρες σε σχέση με το 2004.

Η παρουσία των Ιταλών ευρωσκεπτικιστών θα είναι μειωμένη για δύο λόγους: (1) Η προσχώρηση της Εθνικής Συμμαχίας στο PdL και στο EEP και (2) η αύξηση του ορίου εισόδου στο ευρωκοινοβούλιο στο 4%. Ποσοστιαία δεν υπάρχει σημαντική μείωση ούτε των εθνικιστών ούτε του ευρύτερου ευρωσκεπτικιστικού χώρου. Για τους δύο πιο πάνω λόγους ωστόσο, θα υπάρξει μειωμένη εκπροσώπηση στο ευρωκοινοβούλιο, κατά 6-7 έδρες.

Οι εκλογές για τους 72 εκπροσώπους της Ιταλίας θα διεξαχθούν στις 6 και 7 Ιουνίου.

Ευρωεκλογές - Ουγγαρία

Μία δύσκολη αναμέτρηση πλησιάζει στην Ουγγαρία, με τα εθνικιστικά κινήματα ίσως να μην κερδίζουν αλλά σίγουρα να μην χάνουν.

Το Κίνημα για μία Καλύτερη Ουγγαρία (Jobbik) είναι το μόνο εθνικιστικό κόμμα της χώρας με ρεαλιστική πιθανότητα να εκλέξει έναν ευρωβουλευτή. Με αιχμή του δόρατος την αντίθεση του στην Συνθήκη της Λισαβόνας και την σημερινή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Jobbik φιλοδοξεί να ξεπεράσει το 4% που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις, στην πρώτη του συμμετοχή σε ευρωεκλογές.

Το κόμμα Ουγγρική Δικαιοσύνη και Ζωή (MIEP), κύριος εκπρόσωπος του εθνικού χώρου της Ουγγαρίας τα τελευταία 15 περίπου χρόνια, έχοντας χάσει την πρωτοκαθεδρία του χώρου από το Jobbik, θα μείνει και πάλι εκτός Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Στις ευρωεκλογές του 2004 το MIEP είχε συγκεντρώσει 2.35%, ενώ στα ίδια ποσοστά κινείται και στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις.

Μεγάλος νικητής των επερχόμενων ευρωεκλογών θα είναι ο κεντροδεξιός συνασπισμός Fidesz - KDNP, με περίπου 65%. Το Σοσιαλιστικό MSZP θα τερματίσει δεύτερο με 20%-25% (απώλειες 10%-15% σε σχέση με το 2004). Μόνο αυτά τα δύο κόμματα εξασφαλίζουν την εκπροσώπηση τους στο ευρωκοινοβούλιο σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, αφού το φιλελεύθερο SLDSZ με δύο βουλευτές σήμερα, υποχωρεί στο 2%-4%, και το κεντροδεξιό MDF, με έναν ευρωβουλευτή, υποχωρεί περίπου στο 2%.

Σε ένα τέτοιο πολιτικό σκηνικό, το ότι το Jobbik έχει καταστεί το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα της Ουγγαρίας σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, είναι από μόνο του επιτυχία. Άμα καταφέρει να αγγίξει το 5%, θα είναι η πρώτη φορά που η Ουγγαρία εκλέγει εθνικιστή βουλευτή στο ευρωκοινοβούλιο.

Οι εκλογές στην Ουγγαρία θα διεξαχθούν την Κυριακή 7 Ιουνίου. Η χώρα θα εκπροσωπηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 22 βουλευτές.

Ευρωεκλογές - Αυστρία

Η Αυστρία είναι μία από τις χώρες στις οποίες αναμένεται να ενδυναμωθούν οι γνήσιες εθνικές φωνές, που ζητούν αλλαγή της καταστροφικής πορείας που έχει πάρει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας (FPO) για μία ακόμα εκλογική αναμέτρηση θα βασιστεί στα μεγάλα θέματα της μείωσης της επιρροής της Ε.Ε στην Αυστρία, της αντίθεσης του στα πυρηνικά και της διαφωνίας του στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στόχος του FPO σύμφωνα με τον Andreas Molzer, επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του κόμματος, είναι ένα ποσοστό κοντά στο 17.5%. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις το FPO αγγίζει το 17%, οπότε ο στόχος που έχει τεθεί είναι πραγματοποιήσιμος. Στις προηγούμενες ευρωεκλογές το FPO είχε συγκεντρώσει 6.31%.

Η Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας (BZO), που ιδρύθηκε από τον χαρισματικό Jörg Haider και θα συμμετάσχει για πρώτη φορά σε Ευρωεκλογές, εμφανίζει ποσοστό 5% στις δημοσκοπήσεις, και πιθανότατα θα αποκτήσει και αυτή φωνή στην Ευρώπη.

Στις επερχόμενες εκλογές θα συμμετάσχει και το Αυστριακό τμήμα της Libertas, αν και δεν αναμένετε να ξεπεράσει το 1%.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το κεντροδεξιό ΟVP και το σοσιαλδημοκρατικό SPO θα κινηθούν μεταξύ 30%-33%, και τα δύο με μικρή μείωση σε σχέση με τις εκλογές του 2004. Τουλάχιστον πέντε ποσοστιαίες μονάδες θα χάσει η λίστα του ανεξάρτητου σοσιαλδημοκράτη Hans-Peter Martin, υποχωρώντας στο 6%-9%, ενώ στο 9%-10% θα υποχωρήσουν και οι Πράσινοι (έναντι 12.89% το 2004). Τα κόμματα της Άκρας Αριστεράς δεν θα αγγίξουν ούτε σε αυτή την αναμέτρηση το 1%.

Τρεις ευρωβουλευτές αναμένεται να εκλέξει το FPO, έναντι ενός το 2004, και έναν το BZO. Με τρεις περισσότερους βουλευτές σε σχέση με σήμερα, οι ψηφοφόροι της Αυστρίας έχουν κάνει το καθήκον τους για την σωτηρία της Ευρώπης.

Την Κυριακή 7 Ιουνίου διεξάγονται οι εκλογές για τους 17 εκπροσώπους της Αυστρίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.