Τα νυν και πρώην στελέχη του ΛΑ.Ο.Σ που εμφανίζονται τις τελευταίες μέρες δεν τα ξέρω. Ο Δ. Σταθάκης, πρώην Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Χανιών έγραψε ένα ενδιαφέρον προσωπικό κείμενο απογοήτευσης. Εμφανώς δεν έχει πολιτικό-ιδεολογικό λόγο, το κείμενο τουλάχιστον, δείχνει αδυναμία κατανόησης των πολιτικών καταστάσεων. Από την αναφορά ότι "πρέπει να ενωθούμε όλοι... εναντίον του κοινού εχθρού που λέγεται σιωνισμός" φαίνεται ότι δεν ανήκει στον σύγχρονο εθνικιστικό χώρο, η έλλειψη ιδεολογικής κατάρτισης δείχνει ότι δεν κινείται ούτε στις παρυφές του Ε/Σ οπότε για οπαδό της Παλιάς Δεξιάς τον κόβω, πολιτικά πιο κοντά στον χώρο του Καρατζαφέρη παρά στον δικό μας. Το κείμενο ωστόσο δείχνει έντιμη ανησυχία (ίσως και προσωπική πικρία) για κάποιες καταστάσεις στο κόμμα.
Ένα μήνα μετά σχεδόν ακολουθεί και νέα παραίτηση, αυτή του Ανδρέα Μητσόπουλου, προέδρου της Νομαρχιακής Επιτροπής Κορινθίας και μέλους της Κ.Ε ΛΑ.Ο.Σ. Το δικό του κείμενο αντίθετα, είναι ιδεολογικό. Καταγγέλλει τις καταφανέστατες παλινδρομήσεις του Καρατζαφέρη, τα κακώς κείμενα του κόμματος ή όσα ο ίδιος θεωρεί κακώς κείμενα. Δεν ξέρω από που ξεκίνησε και πως βρέθηκε στο κόμμα, ο λόγος του πάντως είναι καθαρός και εθνικιστικός. Η αποχώρηση του είναι πλήγμα για το εθνικιστικό κίνημα που ζει εντός του ΛΑ.Ο.Σ. Την απογοήτευση του την κατανοώ απόλυτα. Το ότι παρουσιάζεται έτοιμος να παλέψει μόνος σε μία χώρα που έχουμε μικρή παρουσία αλλά όχι στο πλάι των συναγωνιστών του σε ένα κόμμα στο οποίο συμμετέχουμε με αξιοπρεπή αριθμό, δεν το καταλαβαίνω.
Διαβάζω ότι λίγο προηγουμένως είχε παραιτηθεί και ο πρόεδρος της Ν.Ε Ιωαννίνων. Δεν ξέρω περισσότερα, ο αντικαταστάτης του πάντως από τα όσα γράφει δεν φαίνεται να έχει κατασταλάξει σε πιο ρεύμα ανήκει.
Σε όλα αυτά βρίσκω και έναν κ. Αντωνακάκη, ο οποίος τυγχάνει πρόεδρος της Ν.Ε Χανίων. Υπάκουος στρατιώτης του προέδρου του κόμματος, δεν έχει τα ίδια προβλήματα με τους προηγούμενους. Ο κ. Αντωνακάκης λοιπόν, πιστεύει ότι έχει ανακαλύψει την μεγάλη συνωμοσία πίσω απ' τις παραιτήσεις. Είναι "βαλτοί" μας λέει, και "προδότες", και "κατευθυνόμενοι", και "εφιάλτες", και "γραφικοί" και άλλα ωραία. Αντίθετα από αυτόν που είναι σύγχρονος "Λεωνίδας". "Θέλουν να κάνουν κακό στο κόμμα". Το δικό του μήνυμα αν και επίσημα απευθύνεται στον "πατριωτικό χώρο", στην ουσία είναι μήνυμα προς το σχετικά απολιτίκ μέρος της βάσης που προέρχεται από την Ν.Δ. Την διαλεκτική που αυτοί καταλαβαίνουν χρησιμοποιεί*.
Ο κ. Αντωνακάκης διάλεξε λάθος τρόπο. Έπρεπε να κάτσει στον πάγκο και να περιμένει να μας μιλήσουν οι ανθρώποι που εμπιστευόμαστε. Οι ανθρώποι που μας καταλαβαίνουν, που ξέρουν ότι από την μέρα που μπήκαμε στο κόμμα στεκόμαστε κοντά στην πόρτα της εξόδου. Αντί να περιμένει αυτούς να μας καλέσουν και πάλι στις επάλξεις, προτίμησε να γράψει ένα άρθρο προσβλητικό, όχι μόνο σε αυτούς που απευθύνεται. Θεωρώντας τους βαλτούς κοροϊδεύει και τις δικές μας ανησυχίες για την πορεία που έχει χαράξει η ηγεσία.
Κάποιοι μέσα στο κόμμα αγνοούν βασικά γεγονότα. Κάποιοι φτάνουν μέχρι και στο να λοιδορούν εμάς, θεωρώντας ότι μας βγάλανε από την αφάνεια του 0.1%, άρα τους χρωστάμε χάρη, μόνο εμείς. Και ξεχνάνε τι μας χρωστάνε αυτοί. Ξεχνάνε ότι χωρίς εμάς δεν είχαν μπει στην βουλή. Ότι ενώ τα κόμματα που μένουν έξω από την βουλή καταρρέουν (ΔΗΚΚΙ, ΠΟΛΑΝ), η δυναμική που τους προσφέραμε εμείς τους έδωσε την μετέπειτα βουλευτική εκπροσώπηση. Ξεχνάνε ότι οι μισοί βουλευτές που επέλεξε ο λαός προέρχονται από τον χώρο μας ή από τις παρυφές του χώρου μας, του χώρου του 0.1% κατ' αυτούς. Ξεχνάνε ότι άμα δεν υπήρχε η σκανδαλώδης υποστήριξη κάποιων υποψηφίων από το κόμμα θα είχαμε και πάνω απ' τους μισούς. Ξεχνάνε ότι εμείς δουλεύουμε για το κόμμα, όχι οι αχρωμάτιστοι που γλύφουν. Ξεχνάνε ότι η βάση ψηφίζει εμάς αλλά η νεολαία είμαστε εμείς, σε μεγάλο βαθμό. Αυτοί θα ήταν χωρίς αυτό το 0.1% που χλευάζουν, ένα κόμμα χωρίς νεολαία, με λίγα στελέχη πρώτης γραμμής, τις μισές Ν.Ε, με μειωμένη υποδομή, που άμα δεν είχε καταρρεύσει ακόμα θα έμενε με ένα αξιοπρεπές ίσως ποσοστό και πάλι εκτός βουλής.
Όλοι πρέπει να σκέφτονται πριν να μιλήσουν. Και ο κ. Αντωνακάκης. Για να μην δημιουργούνται ερωτήματα δηλαδή. Όταν ο κ. Αντωνακάκης λέει "Τα πράγματα είναι απλά. Αλλά που να σκεφτείτε όλοι σας; Όλο κινδυνολογίες και εσωστρέφειες είστε όλοι σας. Η πολιτική θέλει διπλωματία. Αλλά για να πετύχει η συνταγή χρειάζονται υποστηρικτές καλοί και πιστοί και με κατανόηση. Όλοι εσείς οδεύεται άνευ στρατηγικής. Όλα τα θέλετε έτοιμα στο πιάτο, χωρίς αγώνες, χωρίς κόπο", δημιουργούνται ερωτήματα. Ξέρει σε ποιους μιλάει; Τι αγώνες έχει κάνει ο ίδιος; Όταν εμείς κρατάγαμε τις σημαίες ψηλά, μόνοι εναντίον όλων, ο ίδιος που ήταν; Ποια είναι η προσωπική του ιστορία, που θεωρεί ότι του δίνει το δικαίωμα να κρίνει τους δικούς μας αγώνες; Γιατί στο πλάι μας σίγουρα δεν ήταν**.
Οι παραιτήσεις είναι βιαστικές. Κυρίως άμα προέρχονται από τον χώρο, είχαμε τέτοιες και στο παρελθόν. Δίνουμε μία μάχη και εντός του κόμματος. Και οι πρωτεργάτες, οι ηγέτες του χώρου, είναι παρόντες. Κάποιοι θέλουν να μας δουν να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια. Να επιστρέφουμε στο περιθώριο που μας είχαν ρίξει στο παρελθόν. Να αφήσουμε το κόμμα στον κάθε Θεοδωρακίδη ώστε να μετατραπεί σε ένα κακέκτυπο της Νέας Δημοκρατίας με φυσική εξέλιξη (την οποία αδυνατούν να καταλάβουν) την διάλυση του. Αυτή την χάρη δεν θα τους την κάνουμε.
Παραμένουμε στις επάλξεις.
*Για να γίνει λιγότερο δυσνόητο: Όταν λέω ότι "είναι μήνυμα προς το σχετικά απολιτίκ μέρος της βάσης που προέρχεται από την Ν.Δ", εννοώ ότι ο τρόπος έκφρασης μόνο αυτόν τον χώρο μπορεί να αγγίξει. Προφανώς ο σκοπός του δεν ήταν αυτός, ήταν να καταγγείλει αυτούς που θεωρεί "προδότες" σε όλο το πατριωτικό κίνημα. Αλλά με κατηγορίες για "Εφιάλτες" δεν απαντά στα δεκάδες ζητήματα που παρουσιάζονται με την νυν πολιτική του κόμματος, δεν στέλνει καν ένα μήνυμα ελπίδας για το μέλλον. Αντίθετα, μας λέει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Και αυτό είναι κάτι που μόνο οι σχετικά απολιτίκ μπορούν να δεχτούν.
**Δεν αμφισβητώ ότι ο χώρος έχει πάρει λάθος πορεία πολλές φορές. Ούτε ότι έχουμε πρόβλημα εσωστρέφειας. Ούτε καν ότι η πολιτική χρειάζεται διπλωματικούς ελιγμούς. Παρά τα λάθη του αυτός ο χώρος ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή του αγώνα όμως, πολιτικά και μη. Δεν περιμέναμε κανέναν Καρατζαφέρη για να κινηθούμε. Δεν ήμασταν σε χειμέρια νάρκη μέχρι να εμφανιστεί, όπως αυτούς που σήμερα μας αμφισβητούν και τότε ήταν θεατές. 35 χρόνια πολεμούσαμε μόνοι μας. Μπορούμε να κατηγορηθούμε για πολλά. Όχι όμως για απουσία από τους αγώνες.
Διαβάζω ότι λίγο προηγουμένως είχε παραιτηθεί και ο πρόεδρος της Ν.Ε Ιωαννίνων. Δεν ξέρω περισσότερα, ο αντικαταστάτης του πάντως από τα όσα γράφει δεν φαίνεται να έχει κατασταλάξει σε πιο ρεύμα ανήκει.
Σε όλα αυτά βρίσκω και έναν κ. Αντωνακάκη, ο οποίος τυγχάνει πρόεδρος της Ν.Ε Χανίων. Υπάκουος στρατιώτης του προέδρου του κόμματος, δεν έχει τα ίδια προβλήματα με τους προηγούμενους. Ο κ. Αντωνακάκης λοιπόν, πιστεύει ότι έχει ανακαλύψει την μεγάλη συνωμοσία πίσω απ' τις παραιτήσεις. Είναι "βαλτοί" μας λέει, και "προδότες", και "κατευθυνόμενοι", και "εφιάλτες", και "γραφικοί" και άλλα ωραία. Αντίθετα από αυτόν που είναι σύγχρονος "Λεωνίδας". "Θέλουν να κάνουν κακό στο κόμμα". Το δικό του μήνυμα αν και επίσημα απευθύνεται στον "πατριωτικό χώρο", στην ουσία είναι μήνυμα προς το σχετικά απολιτίκ μέρος της βάσης που προέρχεται από την Ν.Δ. Την διαλεκτική που αυτοί καταλαβαίνουν χρησιμοποιεί*.
Ο κ. Αντωνακάκης διάλεξε λάθος τρόπο. Έπρεπε να κάτσει στον πάγκο και να περιμένει να μας μιλήσουν οι ανθρώποι που εμπιστευόμαστε. Οι ανθρώποι που μας καταλαβαίνουν, που ξέρουν ότι από την μέρα που μπήκαμε στο κόμμα στεκόμαστε κοντά στην πόρτα της εξόδου. Αντί να περιμένει αυτούς να μας καλέσουν και πάλι στις επάλξεις, προτίμησε να γράψει ένα άρθρο προσβλητικό, όχι μόνο σε αυτούς που απευθύνεται. Θεωρώντας τους βαλτούς κοροϊδεύει και τις δικές μας ανησυχίες για την πορεία που έχει χαράξει η ηγεσία.
Κάποιοι μέσα στο κόμμα αγνοούν βασικά γεγονότα. Κάποιοι φτάνουν μέχρι και στο να λοιδορούν εμάς, θεωρώντας ότι μας βγάλανε από την αφάνεια του 0.1%, άρα τους χρωστάμε χάρη, μόνο εμείς. Και ξεχνάνε τι μας χρωστάνε αυτοί. Ξεχνάνε ότι χωρίς εμάς δεν είχαν μπει στην βουλή. Ότι ενώ τα κόμματα που μένουν έξω από την βουλή καταρρέουν (ΔΗΚΚΙ, ΠΟΛΑΝ), η δυναμική που τους προσφέραμε εμείς τους έδωσε την μετέπειτα βουλευτική εκπροσώπηση. Ξεχνάνε ότι οι μισοί βουλευτές που επέλεξε ο λαός προέρχονται από τον χώρο μας ή από τις παρυφές του χώρου μας, του χώρου του 0.1% κατ' αυτούς. Ξεχνάνε ότι άμα δεν υπήρχε η σκανδαλώδης υποστήριξη κάποιων υποψηφίων από το κόμμα θα είχαμε και πάνω απ' τους μισούς. Ξεχνάνε ότι εμείς δουλεύουμε για το κόμμα, όχι οι αχρωμάτιστοι που γλύφουν. Ξεχνάνε ότι η βάση ψηφίζει εμάς αλλά η νεολαία είμαστε εμείς, σε μεγάλο βαθμό. Αυτοί θα ήταν χωρίς αυτό το 0.1% που χλευάζουν, ένα κόμμα χωρίς νεολαία, με λίγα στελέχη πρώτης γραμμής, τις μισές Ν.Ε, με μειωμένη υποδομή, που άμα δεν είχε καταρρεύσει ακόμα θα έμενε με ένα αξιοπρεπές ίσως ποσοστό και πάλι εκτός βουλής.
Όλοι πρέπει να σκέφτονται πριν να μιλήσουν. Και ο κ. Αντωνακάκης. Για να μην δημιουργούνται ερωτήματα δηλαδή. Όταν ο κ. Αντωνακάκης λέει "Τα πράγματα είναι απλά. Αλλά που να σκεφτείτε όλοι σας; Όλο κινδυνολογίες και εσωστρέφειες είστε όλοι σας. Η πολιτική θέλει διπλωματία. Αλλά για να πετύχει η συνταγή χρειάζονται υποστηρικτές καλοί και πιστοί και με κατανόηση. Όλοι εσείς οδεύεται άνευ στρατηγικής. Όλα τα θέλετε έτοιμα στο πιάτο, χωρίς αγώνες, χωρίς κόπο", δημιουργούνται ερωτήματα. Ξέρει σε ποιους μιλάει; Τι αγώνες έχει κάνει ο ίδιος; Όταν εμείς κρατάγαμε τις σημαίες ψηλά, μόνοι εναντίον όλων, ο ίδιος που ήταν; Ποια είναι η προσωπική του ιστορία, που θεωρεί ότι του δίνει το δικαίωμα να κρίνει τους δικούς μας αγώνες; Γιατί στο πλάι μας σίγουρα δεν ήταν**.
Οι παραιτήσεις είναι βιαστικές. Κυρίως άμα προέρχονται από τον χώρο, είχαμε τέτοιες και στο παρελθόν. Δίνουμε μία μάχη και εντός του κόμματος. Και οι πρωτεργάτες, οι ηγέτες του χώρου, είναι παρόντες. Κάποιοι θέλουν να μας δουν να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια. Να επιστρέφουμε στο περιθώριο που μας είχαν ρίξει στο παρελθόν. Να αφήσουμε το κόμμα στον κάθε Θεοδωρακίδη ώστε να μετατραπεί σε ένα κακέκτυπο της Νέας Δημοκρατίας με φυσική εξέλιξη (την οποία αδυνατούν να καταλάβουν) την διάλυση του. Αυτή την χάρη δεν θα τους την κάνουμε.
Παραμένουμε στις επάλξεις.
*Για να γίνει λιγότερο δυσνόητο: Όταν λέω ότι "είναι μήνυμα προς το σχετικά απολιτίκ μέρος της βάσης που προέρχεται από την Ν.Δ", εννοώ ότι ο τρόπος έκφρασης μόνο αυτόν τον χώρο μπορεί να αγγίξει. Προφανώς ο σκοπός του δεν ήταν αυτός, ήταν να καταγγείλει αυτούς που θεωρεί "προδότες" σε όλο το πατριωτικό κίνημα. Αλλά με κατηγορίες για "Εφιάλτες" δεν απαντά στα δεκάδες ζητήματα που παρουσιάζονται με την νυν πολιτική του κόμματος, δεν στέλνει καν ένα μήνυμα ελπίδας για το μέλλον. Αντίθετα, μας λέει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Και αυτό είναι κάτι που μόνο οι σχετικά απολιτίκ μπορούν να δεχτούν.
**Δεν αμφισβητώ ότι ο χώρος έχει πάρει λάθος πορεία πολλές φορές. Ούτε ότι έχουμε πρόβλημα εσωστρέφειας. Ούτε καν ότι η πολιτική χρειάζεται διπλωματικούς ελιγμούς. Παρά τα λάθη του αυτός ο χώρος ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή του αγώνα όμως, πολιτικά και μη. Δεν περιμέναμε κανέναν Καρατζαφέρη για να κινηθούμε. Δεν ήμασταν σε χειμέρια νάρκη μέχρι να εμφανιστεί, όπως αυτούς που σήμερα μας αμφισβητούν και τότε ήταν θεατές. 35 χρόνια πολεμούσαμε μόνοι μας. Μπορούμε να κατηγορηθούμε για πολλά. Όχι όμως για απουσία από τους αγώνες.
